Hogepriesteres

Bekend lid
Forum lid
Ik ben nu een boek wat ik al jaren in mijn boekenkast heb staan weer aan het lezen. Mindfulness van Thich Nhat Hanh. Ik las pas dat hij overleden was, een bijzondere man en boeddhistische leraar. Leest fijn en inderdaad belangrijk om goed en diep te ademen en rustig te wandelen en alles bewust te doen. Af en toe goed om weer eens te lezen.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Een collega kwam aan de deur met een tas boeken. Zodat ik even kon kijken of er iets bij zat voor mij om te lezen.
Het waren boeken van haarzelf, haar moeder en de kringloop.

Nu pakte ik een boek uit de tas, het was een oorlogsverhaal, en ik schrok ervan. De omschrijving was exact een herinnering die ik heb aan een vorig leven. Het ging over leven in de bossen met een groep, en uiteindelijk verraden worden. Iets in de omschrijving deed me helemaal trillen. Ik heb hem weer mee terug gegeven, zag nog wel dat het een waargebeurd verhaal is.
Nu heb ik spijt en denk dat ik haar weer contact. Ik weet de titel niet meer.

Iets zegt me dat er iets is met dat boek. Het zal vast niet mijn eigen verhaal zijn en er gewoon erg aan linken.
Of misschien heeft het met de ziel te maken over wie het verhaal gaat.
 

Silver

Bekend lid
Forum lid
Hoi Muriel,

Heel begrijpelijk dat je je de blaren geschrokken bent.
Dit soort boeken worden echter wel geschreven opdat wij dat soort dingen kunnen verwerken.
Dus als je de moed hebt, dan zou ik inderdaad die collega bellen en vragen of je dat boek misschien toch een poosje mag lenen.
Het is natuurlijk ook niet geheel toevallig dat die collega jou dat boek kwam brengen.

Dat gezegd hebbende is het toch heel verstandig om hiermee geen stap verder of sneller te gaan dan dat jij zelf denkt dat goed voor je is.

Succes, ik ben benieuwd om over dat leven te horen als je daar zin in zou hebben.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Ik heb gevraagd of ik het boek alsnog mag lenen.
Ik heb dat leven op zich al wel helder, maar er zullen ongetwijfeld items instaan om uit te werken, en er dieper op in te gaan.

Ik heb het mijn eigen Gids gevraagd. Zij gaf aan dat ik het nu aangetrokken heb, ook door mijn vertrouwen in mensen.
In dat bos leefde ik met een groep die ik vertrouwde, toch was er verraad.
Ondanks dat ik gevoelig ben en veel voel, mis ik soms toch een stukje. Ik vertrouw mensen soms snel, en sluit ze in mijn hart, en later blijkt dan toch dat ze anders zijn dan ik dacht.
Ik heb de afgelopen tijd ook een paar keer gehad, dat mensen totaal anders bleken te zijn dan ik verwacht had.
Dat ik wel mijn hart open heb gesteld en later dacht van gatverdamme waarom heb ik niet beter gevoeld en gekeken. Want de ander voelt niet dezelfde compassie voor jouw.
En dat was natuurlijk in die tijd met gevaar op de loer helemaal zo, je openstellen kon later enorm tegen je werken. En je uiteindelijk nog schuldig maken ook.


Ik denk dat, dat goed de les zou kunnen zijn die dat boek me mee wil geven.
Mijn Gidsen zeiden eerder wel eens in tijden van liefde zijn we vaak wie we willen zijn en in tijden van oorlog zijn we wie we werkelijk zijn.
Als alles leuk en aardig is, is het niet zo ingewikkeld allemaal , het gaat erom wat onze liefde doet in tijden van angst, vijandigheid, strijd, conflict, afstand en verraad, moeilijkheden, dood en pijn.

In dat bos was ik een met mijn geliefde natuur. Ik hield zo van het bos, ik deelde al die wetenswaardigheden met de groep zodat ze ook konden overleven. Ik zag hun blijdschap daarin, en voelde liefde stromen, maar vergat daarbij te kijken naar of die liefde wel stand zou houden als zich iets voor zou doen. Ik had de schaduwkanten gemist en uiteindelijk werden mijn eigen schaduwkanten akelig zichtbaar, ik was naïef, te goed van vertrouwen, had mijn eigen energie niet goed bewaakt, en voelde me schuldig omdat er ook mensen bij de groep waren die gepakt werden, die er is niets aan konden doen. Zij werden opgepakt door mijn vertrouwen in iedereen van die groep.
 

Silver

Bekend lid
Forum lid
Maar Muriel, je kan jezelf toch niet kwalijk nemen dat je de schaduwkanten toen hebt gemist. Of dat je ze nu mist.
Bij sommige mensen zie ik plotsklaps ineens de wrok, terwijl ik ze al tien jaar ken. Dat is toch geen manco.
Ik denk dat je misschien daar in het bos naïef was. Zodra je die naïviteit verliest, kan je d'r rekening mee houden dat iedereen zijn schaduwkanten heeft
Misschien is dat net eventjes een andere invalshoek, dan van jezelf te eisen dat je 100% helderziend was/bent.

Volgens mij kan je niet van te voren weten of mensen te vertrouwen zijn met de informatie die je ze geeft. Dat geldt natuurlijk voor dat bos, maar dat geld net zo goed voor mij hier in deze omgeving waar ik nu één jaar woon, daarom ligt de verantwoordelijkheid over wat ik over mijzelf deel helemaal bij mij.
Dat betekent niet dat ik de mensen hier helemaal niet vertrouw, want ik zou de meeste met mijn bankpasje boodschappen voor me durven te laten doen. Nee, het betekent meer dat ik de verantwoordelijkheid neem.

We zijn wel op deze aarde om te leren, dus je schuldgevoelens mogen nu wel in de kliko.
.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Dat is wat ik min of meer bedoel, de verantwoordelijkheid van wat ik deel of geef ligt bij mij. En ik moet meer voor mezelf kiezen.
 

aprilbloesem

moderator
Medewerker
Ik heb dat leven op zich al wel helder, maar er zullen ongetwijfeld items instaan om uit te werken, en er dieper op in te gaan.
Wat een boek niet boven kan halen ... heel mooi en ook vast niet voor niets zo op je pad gekomen.

Een gedachte die mij binnenkwam terwijl ik las welke emoties en gedachte door je heen gingen, is dat ik denk dat het soms ook is wat mensen jou laten zien (om persoonlijke redenen van die mensen... goed of minder goed bedoelt ) ...en persoonlijk heb ik ook wel eens ondervonden dat als het om dingen gaan, waar ik zelf niet echt mee bezig ben op zo'n moment of niet wil of kan geloven (als ik de situatie diep van binnen mijzelf liever anders zie), dat het dan ook heel lastig is om een ander ''te lezen''..of een situatie goed in te schatten...vooral als ik mijzelf (ego) verlies op zo'n moment door enthousiasme, of gedrevenheid.
 

Silver

Bekend lid
Forum lid
Is het ook niet zo dat we elkaar stapje voor stapje leren kennen?
Ik begin ook niet over mijn onzekerheden te praten als ik met iemand kennis maak.
 

aprilbloesem

moderator
Medewerker
Is het ook niet zo dat we elkaar stapje voor stapje leren kennen?
Ik begin ook niet over mijn onzekerheden te praten als ik met iemand kennis maak.
ja, dat ook
Menselijke interactie bestaat uit 1001 momenten, gedachten, gevoelens, intenties en drijfveren..... vooral in bijzondere situaties
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Ik had laatst op mijn werk een vergadering en hoewel ik voor andere dingen veel geduld heb wordt ik daar altijd zo moe van. Het is zo langdradig, zo niet praktisch, het gaat zo traag. Mijn leidinggevende zag de irritatie in mijn gezicht. Toen we alleen waren zei ik dat ik er gewoon wat moe van raak. Toen zei ze , dat ik zo snel denk en zo snel verbanden leg, en heel snel iets oplos, dat ik rekening moet houden dat het tempo van anderen minder snel gaat daarin en ze die ruimte nodig hebben.

Nu dacht ik hier weer aan. Ik merk dat snelle in alles. Op de een of andere manier had ik als kind zijnde al het idee , van snel alles oplossen op aarde en terug.
Wanneer er mensen op mijn pad komen uit eerdere levens, lijkt zich soms bij mij de uitwerking al af te spelen. Ik voel dan ergens wat de bedoeling is, volgt dat niet, twijfel ik aan mezelf. Maar soms kost het tijd, of is het nog niet dit leven waarin het voor de ander lukt, of maakt de ander de keuze om bepaalde redenen toch niet.
Wat me zegt me gewoon alleen met mijn eigen pad bezig te houden.
Maar ik denk dat, dat soms ook is waarom ik ook wel een beetje van chaos hou of momenten dat er heftige dingen spelen, omdat ik dan vaak beter voel wie we echt zijn. En snelheid voel komen voor uitwerken.

Ik geloof dat het "snelle" ook door channeling teweeg wordt gebracht.
Zo merk ik nu ook, als ik begrijp waarom ik Corona kreeg en die dingen meeneem, kan ik weer verder en knap ik heel snel op met wat hulp van genezers van gene zijde.
Op mijn werk heb ik nu wel discussie... ze geloven niet dat ik in mijn situatie zo snel weer verder kan, terwijl anderen weken thuis lagen. Ze trappen op de rem.

Ik denk dat ik meer in het moment moet zijn en me minder bezig houden met het totaaloverzicht.
 

Silver

Bekend lid
Forum lid
Ik kan eventjes niet quoten, want er komt bij mij rechts in beeld telkens een vervelend venstertje.

Maar die anderen die weken thuisliggen na Corona, die hebben andere thema's dan jij. Ieder heeft zijn eigen thema's en zijn eigen lessenpakket.

Ja, als jij denkt dat je je minder met het totaaloverzicht en meer met het moment moet bezighouden, dan klopt dat. We moeten allemaal naar het hier-nu-maals.
Ik had laatst op mijn werk een vergadering en hoewel ik voor andere dingen veel geduld heb wordt ik daar altijd zo moe van. Het is zo langdradig, zo niet praktisch, het gaat zo traag. Mijn leidinggevende zag de irritatie in mijn gezicht. Toen we alleen waren zei ik dat ik er gewoon wat moe van raak. Toen zei ze , dat ik zo snel denk en zo snel verbanden leg, en heel snel iets oplos, dat ik rekening moet houden dat het tempo van anderen minder snel gaat daarin en ze die ruimte nodig hebben.
Ja, dat was een wijs advies van jouw leidinggevende. En voordat ik mijn advies erbij geef zal ik je eventjes bekennen dat ik ook horendol wordt van zulk gezeik, maar dat terzijde. Ik heb nog een advies waardoor je die tijd nuttig kan besteden. Alles waar wij op aanslaan vertelt iets over onszelf. dus als jij je daar heftig zit te irriteren, dan kan je in jezelf eventjes een stap terugzetten en zoeken wat het in jou is dat zo geraakt wordt.
Want kennelijk kan jouw leidinggevende ook snel denken en snel verbanden zien en toch zit ze zich niet te ergeren. dus de vraag is, wat is het in jou dat je daar zo op aanslaat.

Dit is niet streng of belerend bedoeld hoor, ik dacht gewoon, misschien heb je d'r wat aan en dan hoef je je tijdens zo'n vergadering niet te vervelen :)
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Ik heb gekeken waarom het me irriteert, want ik denk dat alles wat je voelt of ziet met jezelf te maken heeft.
Ik denk dat ik misschien gewoon eens een andere keuze moet maken, en dat doe als de irritaties te groot worden 😀 maar ik denk dat het ook zo moet stromen en ik soms op de zaken vooruit loop. Ik voel namelijk dat ik niet weg moet gaan nu. Maar ik denk dat ik me ook irriteer doordat ik meer moet doen van wat past.
Misschien minder uitvoerende dingen en meer alleen de lijnen uitzetten en organiseren.
Ik heb nu dan wel wat nieuwe werkzaamheden gekregen waarbij ik meer die dingen in kan zetten, daar krijg ik energie van.


Ik kan me indenken dat mijn leidinggevende gevende zich minder ergert, ze ziet ons even met vergaderen en is verder niet met ons samen. Na zo een vergadering gaat het weer door met het langdradige.


Ik haal altijd wel iets uit de dingen waarmee jullie komen.
Ik had het niet streng opgevat😀 eerder meedenkend en praktisch.
 

aprilbloesem

moderator
Medewerker
dat ik ook horendol wordt van zulk gezeik, maar dat terzijde.
Alles waar wij op aanslaan vertelt iets over onszelf.
Ik heb gekeken waarom het me irriteert, want ik denk dat alles wat je voelt of ziet met jezelf te maken heeft.
Ik denk dat ik misschien gewoon eens een andere keuze moet maken,
Hier liep ik een tijdje geleden ook tegenaan..... precies het zelfde... mijzelf groen en geel ergeren aan een vergadering... geprobeerd erin mee te gaan , ik dacht eerst dat het kwam omdat ik het ''gewoon niet gewend'' was... toen geprobeerd aan te geven waar ik dacht waar het probleem zat....
blijkt het gewoon iets te zijn - een oude valkuil, waarbij ik dan probeer een soort van kussen te zijn voor anderen, zodat zij het 'kunnen volhouden'...
Dus niet.....ik ben er mee gestopt... ik had eerst al een paar keer tegen iemand gezegd, dat het haar eigen verantwoordelijkheid was en dat het aan haar de taak is om dingen duidelijker aan te geven, als ze het anders wil - maar ja dat gebeurde niet.....dus ik heb aangegeven het niet meer te willen en kunnen doen (en zo is het ook......ik mag meer om mijzelf gaan denken... en ik ga toch echt liever een dagje weg... dan dat ik thuis moet blijven want, ik heb een vergadering, waar ik alleen maar doodmoe van wordt (en voor mijn gevoel toch niets uitkomt..en mensen zich druk zitten te maken over dingen wat ik echt niet snap waarom ze zich dáár druk om maken).
 

Silver

Bekend lid
Forum lid
.ik mag meer om mijzelf gaan denken... en ik ga toch echt liever een dagje weg... dan dat ik thuis moet blijven want, ik heb een vergadering, waar ik alleen maar doodmoe van wordt (en voor mijn gevoel toch niets uitkomt..en mensen zich druk zitten te maken over dingen wat ik echt niet snap waarom ze zich dáár druk om maken).
Natuurlijk mag jij om jezelf denken. Ik zou haast zeggen dat moet je. Lekker een dagje weg is liefde voor jezelf.
Het is ook de bedoeling dat we van onszelf houden, dus als je zulk gezeik kan ontlopen. Groot gelijk!
 

Jennifer

Bekend lid
Nieuw lid
Ik ben nu een boek wat ik al jaren in mijn boekenkast heb staan weer aan het lezen. Mindfulness van Thich Nhat Hanh. Ik las pas dat hij overleden was, een bijzondere man en boeddhistische leraar. Leest fijn en inderdaad belangrijk om goed en diep te ademen en rustig te wandelen en alles bewust te doen. Af en toe goed om weer eens te lezen.

Ben ook een van van Thich Nhat Hanh. Vooral zijn boek “Het Hart van Boeddha’s Leer”. Daar heb ik veel aan gehad toen ik in een moeilijke situatie op het werk terecht begon te komen. Ook aan een hindoeïstische collega. De Kosmos stuurt de juiste mensen en de juiste boeken op de juiste momenten op je pad, is mijn ervaring.
 
Laatst bewerkt:

Jennifer

Bekend lid
Nieuw lid
Ik ben “De gelabelde” aan het lezen, van Dilara Bilgiç. Door omstandigheden ben ik niet zo’n lezer meer. Maar dit boek leest lekker weg en ik vind de schrijfster en haar boek heel intelligent en prettig lezen en ik denk dat de meeste spirituele mensen zich wel in het thema kunnen vinden. In feite zijn we allemáál migranten op deze aardkloot.

935E29C1-8529-473C-BBD9-EB97A5C770C2.jpeg
 
Laatst bewerkt:

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Fijn Silver!
Ik heb ook een heel deel van de middag zitten lezen in de tuin.

We krijgen straks visite, dus eigenlijk had ik het idee het huis te ruimen omdat het ietsje, eigenlijk best wel, rommelig is.
Maar ik dacht jammer dan, ik werk met Pinksteren ook weer , ik ga nu lekker zelf lezen in het zonnetje.