Welk boek lees jij?

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Ik heb net Justine uit van Anne Laure van Neer, ik vond hem leuk. Heel geestig geschreven. Niet dat ik denk jeetje wat enorm goed geschreven maar toch kon ik hem niet wegleggen. IMG_20190609_135943.jpg
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Aan de tekst van de achterkant van het boek te zien lijkt het mij inderdaad een boeiend verhaal. Zoiets zou zomaar reëel kunnen zijn.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Ja, de gevangenis is soms gunstiger dan een verzorgingstehuis voor sommigen.
Ik zal zo weer in de volgende beginnen.
Ik heb vorige week 4 boeken gehaald uit de bibliotheek, maar nu al weer met de laatste bezig. Ik ben een boekenwurm met hoofdletter W. Mijn kinderen vragen dikwijls of ik gek ben?
 

wolf robe

Bekend lid
Forum lid
Ik heb mijzelf onlangs wat "light"-klassiekers cadeau gedaan:
Mary Shelley's Frankenstein,
Victor Hugo - de klokkenluider van de Notre Dame
Thomas Harris - de Hannibal omnibus (silence of the lambs)
En ik ben nu Lewis Caroll - alice in wonderland/alice in spieggelland aan het lezen
 

wolf robe

Bekend lid
Forum lid
Betekenisvol...?:Denk: Geen idee, niet over nagedacht eigenlijk. Alice in Wonderland stond al lang op mijn verlanglijstje (naar aanleiding van de films van Tim Burton - hail Tim Burton!). Silence of the Lambs is altijd één van mijn favoriete films geweest, maar niet alledrie de films uit de trilogie vind ik het bekijken waard. Dus dan toch maar eens het boek besteld, mede omdat ik vind dat ik meer moet lezen ipv tv-series of films te kijken. De klokkenluider schoot mij te binnen na die brand in de Notre Dame, en omdat ik dan toch aan het bestellen was, ook direct maar Frankenstein aan het lijstje toegevoegd. Ook met oog op de toekomst: ik vermoed dat mijn dochter al deze boeken ook graag wilt gaan lezen. Alice in Wonderland en Spiegelland heeft ze al gelezen; ik heb exact dezelfde uitvoering gekocht die zij destijds iit de bibliotheek had geleend.
Welke betekenissen haal jij er dan uit Pendel?
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Ik zie psychologische betekenissen in de boeken. De boodschap achter het zichtbare verhaal. Vooral Silence of the Lambs heb ik veel mee, het raakt me elke keer weer als ik het zie. Je griezelt bij het idee wat erachter zit maar het is zo goed vertolkt door Anthony Hopkins en Jodie Foster. Het gaat psychologisch heel diep. De manier waarop hij toch mensen aan zich weet te verbinden en manipuleert. Juist een film als deze heeft mij meer over de psychologie van mensen laten nadenken. Het leren herkennen van tekenen onder de oppervlakte, want niet elke glimlach is een welgemeende glimlach en niet elke charme is werkelijk charmant. Intelligentie kan intrigerend zijn maar ook gevaarlijk, de gereedschappen van de mens.
Alice in Wonderland zie ik eigenlijk net zo, opvoedkundig. De reis door een fantasiewereld die eigenlijk voortkomt vanwege onvrede in het dagelijkse leven en via die weg leren zaken te herkennen zoals de waarde van het hart, het herkennen van innerlijke kracht en moed en vooral tevreden zijn met wie je bent, de waarde van vriendschap leren herkennen en het onderscheid tussen goed en kwaad. Leren zaken in een ander perspectief te zien.
De klokkenluider van de Notre Dame van Victor Hugo vind ik toevoegen aan het leren herkennen van de innerlijke mens zonder te oordelen over uiterlijk. De schoonheid van de ziel.
Ik kwam tijdens mijn jeugd met mijn ouders enkele keren in Vianden in Luxemburg en in dat in een prachtig dal gelegen stadje werd veel aandacht besteed aan het leven en de woning van Victor Hugo in de tijd dat hij daar in 1871 verbleef. De woning is gereconstrueerd en is een Letterkundig museum en biedt een weergave in kamers zoals het leven toen was naast al zijn werken. Hierdoor, tezamen met de lieflijke omgeving en de bekendheid met Quasimodo vanuit verhalen, kreeg Victor Hugo meer betekenis voor mij.
Frankenstein is natuurlijk ook een oude bekende waar de ouderen onder ons als eerste horrorverhalen, tezamen met Dracula, mee in aanraking kwamen tijdens ons leven. Toen leek alles nog veel heftiger, nu is alles heftiger. Maar ook dat verhaal laat eigenlijk de psychologische kant zien van iemand en ook hoe mensen eigenlijk als kuddedieren kunnen oordelen door alleen naar de oppervlakte te kijken. Frankenstein was eigenlijk een groot kind en wist niet beter. De echte kwade was de dokter.
 
Laatst bewerkt:

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Dan raad ik je nog één boek aan wat je zeker zult kunnen waarderen: Dances with Wolves van Michael Blake.
 

wolf robe

Bekend lid
Forum lid
Wat een mooi perspectief, Pendel! Zo heb ik het nog nooit bekeken. Van Silence of the Lambs (de film) heb ik het altijd zo mooi gevonden, dat de spanning de gehele film lang blijft broeien. Zonder dat het écht gewelddadig of bloederig wordt (op enkele scenes na dan), blijft de onderhuidse spanning de hele tijd broeien en sluimeren. Voor mij by far de engste film die ik ken, mede daarom. Ook de psychologie die jij benoemt hierin vind ik waanzinnig in de film. Heeft ook wel iets te maken met mijn voorliefde voor psychologie
Over Frankenstein heb ik nooit nagedacht, maar nu jij het zo schrijft..... Het "monster" wordt afgerekend om hoe hij is gemaakt door een ander, terwijl hij gewoon een eenzame ziel is, die op zoek is naar liefde en acceptatie. Overigens prachtig verfilmd in I, Frankenstein (met Aaron Eckhart in de hoofdrol). Voor Quasimodo geldt bijna hetzelfde, alleen is hij niet zo gemaakt door anderen.
Ik geloof er heilig in dat Caroll Lewis Alice in Wonderland heeft geschreven aan de hand van een mushroom-trip, of een of andere drug. Wat niet wegneemt dat er mooie levenslessen in zitten. Geloof in het onmogelijke, niets is onmogelijk, enzovoorts.

Nu ik er over nadenk, zie ik ook wel een rode draad in een aantal van mijn lievelingsfilms. Beauty and the Beast (met Emma Watson als Beauty, een actrice waar ik toch wel een zwak voor heb) hoort ook in dit rijtje thuis. Er is meer onder de oppervlakte; durf verder te zien. En echt zien, niet slechts kijken. En zo kom ik van het onderwerp "boeken" weer terug op het andere onderwerp "daten" ;)
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Voor mij by far de engste film die ik ken,
Ik schud je de hand hierbij.

Ik geloof er heilig in dat Caroll Lewis Alice in Wonderland heeft geschreven aan de hand van een mushroom-trip, of een of andere drug.
Ik denk niet dat ze in de periode 1832 - 1898 al op de hoogte waren van mushroom-trips, maar Lewis Caroll was een interessant persoon. Het zal eerder met de acceptatie van hemzelf in zijn leven te maken hebben gehad. Hij was doof aan één oor en stotterde en dat in die tijd was volgens mij heftiger dan tegenwoordig al kunnen mensen ook nu nog behoorlijk oordelen over mensen omdat zij vaker geneigd zijn (waren) doofheid en stotteren aan mate van intelligentie te verbinden hetgeen uiteraard volkomen onzin is.

Nu ik er over nadenk, zie ik ook wel een rode draad in een aantal van mijn lievelingsfilms. Beauty and the Beast (met Emma Watson als Beauty, een actrice waar ik toch wel een zwak voor heb) hoort ook in dit rijtje thuis. Er is meer onder de oppervlakte; durf verder te zien. En echt zien, niet slechts kijken. En zo kom ik van het onderwerp "boeken" weer terug op het andere onderwerp "daten" ;)
Ik ben ervan overtuigd dat letterlijk elk boek, elke film, elke vertolking van iets hoe dan ook een diepere oorsprong heeft. In alles zitten lessen verscholen. Het is de kunst ze te zien. En dat geldt zeker ook voor mijn vorige post. De film of het boek "Dances with wolves".
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
ik vermoed dat mijn dochter al deze boeken ook graag wilt gaan lezen.
Ik zou met het boek "Silence of the Lambs" toch nog een aantal jaren wachten voor je je dochter ermee in aanraking brengt. Het zou haar de stuipen op het lijf kunnen jagen en dat wil je ook niet.
 

wolf robe

Bekend lid
Forum lid
Silence of the Lambs mag ook nog wel even wachten van mij. Hoewel ik denk dat zij er anders tegenover staat. Ze is nog 10, maar heeft bijvoorbeeld Stephen King's Carrie ook al gelezen. Ze houdt echt van horror en enge dingen. Silence of the Lambs is natuurlijk van iets ander kaliber, dat wel. Ze staat nu te popelen om It (die creepy clown) te lezen én te kijken, maar dat weten haar moeder en ik nog uit et stellen. Gelukkig geeft mijn dochter zelf nog toe dat ze het plaatje van The Nun (horror van vorig jaar of twee haar terug ofzo) al doodeng vindt - ze zoekt die zelf wel eens op om eventjes lekker te griezele , en dat ze die niet wil zien. Dan is ze gelukkig nog weer eventjes mijn kleine meisje.
Ik weet nog van toen ik een jaar of 10 was, toen werd It uitgezonden als vierdelige mini-serie. De eerste drie delen had ik stiekem gekeken, en bij deel 4 waren we op vakantie, dus die had ik gemist. Ik vond het dood- en echt doodeng. Slapeloze nachten! Het heeft jaren geduurd eer ik hem helemaal durfde te kijken. En sindsdien viel ik in slaap bij films als Hellraiser, Child's Play en al die gore die toen zo in was.
Mijn dochter kan wat dat betreft best veel aan, en ze vindt het ook leuk spannend. Ze wordt net zo'n engerd als haar moeder, denk ik haha. Die is ook zo'n horror-freak.

Ik heb de film Dances with Wolves destijds in de videotheek gehuurd toen ie net uit was. Ik weet nog dat het mij toen niet kon bekoren, maar dat is natuurlijk inmiddels zo'n 25 jaar geleden. Waarschijnlijk zal ik hem met een heel andere insteek bekijken nu. Het boek gaat in ieder geval op mijn verlanglijstje!
 
Bovenaan Onderaan