Vorige Levens

Silver

Bekend lid
Forum lid
#61
In een droom heb ik eens gezien dat ik een rijke Engelsman ben geweest in de “Sherlock Holmes-tijd”, maar dat komt niet overeen met het jaartal van overlijden van mijn leven daarvoor, dus ik twijfel hier aan.
Ik was een rijke edelman, die in het geniep een verboden relatie had met mijn schoonmaakster.
Ja, dat zijn van die ingewikkelde dingen. Vorig jaar zag ik allemaal dingen van een bepaalde tijd in Frankrijk. Dat kon ook absoluut niet. Het klopte gewoon niet met de levens die ik me al herinnerd had. Uiteindelijk kwam ik erachter dat het een leven van mijn moeder betrof. Ze leeft inmiddels niet meer, maar toen ging ik er wekelijks op bezoek.
Dus houdt er rekening mee dat het een leven kan betreffen van iemand die de shitzooi graag kwijt wil.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
#62
Dat is ook zo Silver. Ik kreeg vanavond een soort van inzicht voor mezelf. Ik kan me soms opwinden om gezeur omdat ik zelf veel kan hendelen. Op het werk ben ik vaak degene die alles oppikt, alles overziet, en anderen zuchten dan, soms denk ik dan ja hallo jij bent fit, gezond, hebt minder om handen. Of dan weer vriendinnen dat het zo druk is in deze periode en ze moe zijn. Dan denk ik, ik heb t ook druk, ben niet gezond, vast nog moeier, en mijn man zit ook nog eens in t buitenland, ik doe het alleen en jullie samen. Ondertussen blijf ik dan alles draaiende houden, voor iedereen zorgen, en denk ik wat zeurt iedereen toch. Laat ze ook eens voor mij zorgen. Maar ik kreeg nu het inzicht, accepteer nu dat je zelf veel overzicht hebt, dat je gedragen wordt, en dat je zo in verbinding staat dat je het op deze manier kunt. En dat je daarom zelf niet hoeft te zeuren. Ik laat dat op de een of andere manier niet toe omdat ik ergens toch wil dat mensen zien dat je wat mankeert, en ook meer om een ander moeten denken, ik vind het ergens soms niet leuk als ik geen last heb van klagerij terwijl er schijnbaar reden toe is omdat anderen blijven klagen. Of dat mensen in drukte sociale dingen vergeten en ik steeds overal om denk. Maar nu kreeg ik helder accepteer dat je overzicht hebt en dat die verbinding er is. En dat iedereen er anders instaat.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
#63
Dat vakantievoorbeeld vind ik trouwens ook mooi Silver.
Ik moet leren dat iedereen zich anders verplaatst in een situatie. Laatst waren we ergens er was ook een kennisje die haar dochter heeft laatst zelfmoord gepleegd en nu heeft haar zoon leukemie, zelf heeft ze ook een ernstige ziekte die onzeker is. Dan komt daar iemand binnen, en die begint zo te zaniken over een beetje keelpijn. En ik snap dat dan niet, dan denk ik je weet dat een ander in zo een schuit zit. Ik wordt dan woest. Maar mensen beleven het allemaal anders. En iedereen mag het ook op zijn eigen manier doen. Ik moet leren dat iedereen de dingen op een eigen manier doet.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
#64
Ik twijfelde even of ik het wel hier zou posten omdat ik niet denk dat het met een vorige leven van mij te maken heeft, althans, dat denk ik. Ik zal het even toelichten.

Ik probeerde mij ’s nachts op een later moment weer in mijn kat te verplaatsen en ik moet zeggen dat ik inmiddels geestelijk al behoorlijk moe was, ondanks het feit dat ik probeerde nu vaker mijn rust te nemen. Deze vermoeidheid werd in hoofdzaak veroorzaakt omdat ik voorafgaand aan het hele gebeuren mij nog nooit had beziggehouden met spiritualiteit of telepathie, ik had zelfs nog nooit bij een dergelijke mogelijkheid voor mijzelf stilgestaan. Maar in plaats van het beeld van Ivar voor ogen te krijgen, zag ik ineens een vrouw van zo'n 1,60m die mij op zo'n 25m afstand recht in mijn gezicht aankeek en met haar blik niet van mij week.
Het leek een wat armoedig geklede oudere vrouw met lange rok en overrok en, als ik het mij goed herinner, een kapje op haar hoofd. Zij bevond zich op een droge, zanderige en klei-achtige binnenplaats bij een waterput. Hier en daar was wat onkruidachtige begroeiing. Het was alsof ik vanuit de linker onderhoek tussen gebouwen door dit plein binnenkwam en de vrouw stond schuin links achter de put met haar lichaam en gezicht in mijn richting. De gebouwen rond de put waren licht grauw of zandkleurig en in een rij losstaand van elkaar geplaatst. Nu ik erover nadenk kwam het in eerste instantie op mij over alsof dit tafereel zich ergens in een zuidelijk gelegen land bevond, hoewel ik geen beplanting van die oorden ontdekte. De huizen schatte ik op één verdieping hoog, maar ik herinner ze mij niet duidelijk. Mijn focus was niet op de huizen zelf. Ik zag simpelweg dat ze daar waren. Ook achter de gebouwen achter haar bevonden zich geen gebouwen meer, alleen een kaal wijds en karig begroeid gebied dat ik tussen de huizen door kon zien waarvan niet een horizon zichtbaar was. De zon scheen en het leek al wat verderop in de dag. De lucht was strak blauw. Gevoelsmatig denk ik dat het later in de zomer was. Ik keek naar haar en het leek alsof zij op mij wachtte, en ondanks dat mijn gevoel een fractie van een seconde afhoudend was, liep ik met een open gevoel op haar toe en zij leidde mij naar een poort in een muur. Vanuit deze poort werd een hand naar mij uitgestoken. Ik kon de persoon niet zien, ik zag alleen een deel van een ontblote onderarm die noch mannelijk noch vrouwelijk op mij overkwam. En ook al zou ik nooit zomaar zonder meer een vreemde hand aannemen, nu zag ik mijzelf mijn hand er naartoe uitsteken en ik liet mij naar binnen leiden.
Het leek alsof wij in een soort grot of diepe gang waren van ongeveer 1,5m breed en niet hoger was dan 2,5m hoog met ronde bovenkant. De gang leek ruw uitgehouwen in zandsteen of het was gemaakt van ruwe mortel. Ik kon de kiezels in dezelfde kleur als de muur in de wand zien zitten. Daarna kwam ik in een ruimte, alsof het zich binnenin een berg bevond, met weer een ronde waterput, de wand was glad, net als de wand van deze ruimte, alsof het egaal gepleisterd was. De ruimte was ongeveer 5 m bij 6 m en het was er half duister. Achter de put, maar links van waar ik binnen kwam, stond een man en het leek alsof hij status had, gezag had. De man was slank. Hij droeg donkere kleding tot op de grond die middenvoor werd gesloten door een lange rij knoopjes. Ik kan mij niet herinneren of de man een hoofdbedekking had, maar hij had donker haar. Achter de man hing iets aan de muur dat een warm licht-gelig licht uitstraalde als een prettige schemerlamp, maar ik kan niet beschrijven hoe de vorm er uitzag. Het zou even goed een klein raam kunnen zijn geweest, maar daar was de kleur van het licht te warm en te gefilterd voor. De man stond rechtop, een soort trotse houding. Het voelde veilig en tegelijkertijd voelde ik mij nederig, nietig, onderdanig, maar ik had toch het gevoel dat dit voor mij was. Daarna ben ik kennelijk in slaap gevallen. Maar dit beeld was zo duidelijk dat ik het mij tot in veel details nog steeds kan herinneren. Het zal niet voor niets zijn geweest.

Op een ander moment zag ik mannen vanuit een poort in een soort van stadsmuur of kasteelmuur komen. Zij droegen lange boomstammen tussen zich in. De kale stammen zonder takken maar nog voorzien van de schors, het kwam over als het hout van naaldbomen vanwege de schors die ik zag. Het hout was ongeveer 30-40 cm dik en de stammen waren behoorlijk lang. De weg waar zij op uitkwamen, had veel weg van de weg die ik hiervoor beschreven heb. Modderig en grijs. Dit waren gewoon beelden die ik enkele seconden zag.
De laatste ervaring die ik in die dagen had was alsof ik in bed lag en naast mij lag een vrouw, ik keek haar aan, en tussen ons in maar in de armen van de vrouw lag een baby die in witte ruwe doeken was gewikkeld. Alleen het gezichtje van de baby was zichtbaar. Het was een kalm en stil moment, maar het was duidelijk dat dit veel warme gevoelens uitstuurde. Ik lag aan de linkerkant van een tweepersoons bed en de vrouw lag aan de rechterkant. In de muur naast haar bevond zich een raam met doorzichtig glas. Er was daglicht maar het kwam gefilterd naar binnen, alsof het door een vitrage kwam. Het hoofd van het bed stond tegen de linker muur. Ik neem aan dat ik op dat moment via de ogen van haar man keek, dat lijkt me de meest logische conclusie. Ik vond dit een mooie en vredige ervaring, totaal niet beangstigend, eerder heel liefdevol.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
#65
Door te speuren op het internet en ook afbeeldingen te vinden die mij hielpen de persoon met de zwarte kleding te ontdekken kwam ik er achter dat er rond de locatie waar ik steeds zocht in het verleden opgravingen zijn gedaan en dat zich in die regio een mottekasteel bevonden heeft. Een mottekasteel is een kasteel dat op een opgeworpen heuvel staat en eronder bevond zich vaak een kapel. Ook bevond zich daar een Commanderij van de Tempeliers en met opgravingen zijn nog sporen gevonden van een brug op houten palen die zich daar bevond. Ik heb meerdere locaties terug kunnen vinden. Land werd ten tijde van oorlogen overspoeld door dijken door te steken en het land onder water te zetten. Zo zijn meerdere dorpen met lemen huizen voorgoed verdwenen.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
#66
En ik snap dat dan niet, dan denk ik je weet dat een ander in zo een schuit zit. Ik wordt dan woest. Maar mensen beleven het allemaal anders. En iedereen mag het ook op zijn eigen manier doen. Ik moet leren dat iedereen de dingen op een eigen manier doet.
Ik snap je helemaal. Maar wat we dan doen is vergelijken en niets is te vergelijken want inderdaad beleeft iedereen het vanuit een eigen of ander perspectief en met een andere emotie plus wat voor de één simpel is kan voor de ander ingewikkeld of onhoudbaar zijn.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
#68
De medium beschreef het toen dat ik was teruggeworpen in de tijd om mij te helpen de locatie van Ivar te vinden. Zij zag zelf ook een boerderij die ik eerder met haar aanwijzingen had gevonden en in de ondergrond van die boerderij zouden zich nog fundamenten bevinden die ook met die Commanderij te maken hadden. Zij zag Ivar in haar beelden toen onder een bankje zitten bij die boerderij. De boerderij heb ik later gevonden met alle door haar genoemde details erbij. De mensen heb ik ook gesproken en zij hadden Ivar gezien maar hij was al weer weg.
 

Silver

Bekend lid
Forum lid
#69
Pendel
Zoals je het allemaal beschrijft komt het op mij over als een soort voorbode van vorige leven herinneringen. Het is niet zo dat mensen met een veraf geheugen plotsklaps in een keer zich een totaal leven herinneren. Het begint inderdaad met dit soort beelden op een moment dat je er niet naar zoekt. Je was immers met je kat bezig.
Mijns Inziens heeft het niet veel nut om eindeloos te gaan zitten googlen naar de juiste plaats of jaartal. Dat is slechts aardig entertainment en dat doen we zo nu en dan allemaal.
Je kan het eigenlijk rustig parkeren in de wetenschap dat het wel terug zal komen als het belangrijk voor je leven van nu is.

Het zijn dus duidelijk vorige levens en het hoort dus beslist in dit draadje thuis.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
#70
Dit verhaal behoeft een vervolg. Ik ben zelf afkomstig uit een geheel andere regio. Ivar is in deze regio in mijn handen geboren in het huis dat ik toen bewoonde. Toen ik hem kwijtraakte ben ik heel lang op zoek geweest met tegenwerking van mijn toenmalige man. Geen andere kinderen want dat mocht ook niet, dus je begrijpt dat de katten meer voor mij waren (zijn) dan katten. Het moment dat dit kwam was na dagen achter elkaar zeer intensief visualiseren en zelfs contact hebben met Ivar door zowel mijzelf als de medium. Signalen werden steeds sterker, de krachtdieren kwamen mij helpen, mijn overleden andere kat Maaike stond mij bij. Toen het verhaal van de vrouw bij de waterput zich afspeelde was ik precies in die regio aan het zoeken en ook vonden we de boerderij die naar voren kwam en waar ik de mensen daarna heb gesproken. Alles klopte. En dan is het wel vreemd dat je precies op die plaatsen geschiedkundige feiten vindt van een ver verleden met zelfs herkenbare zaken die kloppen met de geschiedenis van die regio waar ik oorspronkelijk niet vandaan kom. Dit is dus meer dan een beetje googlen naar de juiste plaats en jaartal want de details kloppen te veel. Het mottekasteel heeft zich binnen 1 km van mijn huis bevonden en reikte tot ongeveer 200 m van mijn huis. Ook de boerderij lag in dat gebied. Mijn zoektocht inclusief nagenoeg dagelijks visualeren, waarvan de frequentie later wat afnam, duurde van juli tot november.
 
Laatst bewerkt:

Silver

Bekend lid
Forum lid
#71
Mooi Pendel
Ik moet leren dat iedereen zich anders verplaatst in een situatie. Laatst waren we ergens er was ook een kennisje die haar dochter heeft laatst zelfmoord gepleegd en nu heeft haar zoon leukemie, zelf heeft ze ook een ernstige ziekte die onzeker is. Dan komt daar iemand binnen, en die begint zo te zaniken over een beetje keelpijn. En ik snap dat dan niet
Waar ik aan moet denken is de tijd dat ik mijn moeders huis aan het opruimen was. La voor la en kast voor kast was ik van alles aan het uitzoeken en trachtte ik alle kleinkinderen en achterkleinkinderen recht te toen. Het was veel werk, maar het was een koopflat, dus er was verder geen haast bij. Ik deed het gewoon één dag in de week..
In die tijd werd ik door talloze mensen beklaagd met grote uithalen. Zo van "O wat erg voor je, ik weet nog wel met het huis van mijn moeder......." en dan kwam er weer een verhaal. Ik kreeg de indruk dat al die mensen nooit de kans hadden gehad die ervaring, die zij dus wel heel zwaar en moeilijk vonden, te verwerken.
In veel gezeur zitten onverwerkte andere zaken, ook in keelpijn. In het geval van die keelpijn zou ik trouwens die persoon wegsturen. Iets in de trant van 'Oh wil je dan snel weer weg gaan, want met de ernstige ziektes die wij zelf hebben zijn we erg vatbaar, daar kunnen we echt geen keelontsteking bij gebruiken.'
Daar moet ik dan wel weer bij vermelden dat ik zelf vaak te flabbercasted ben om uberhaubt te reageren, dus dat ik me geregeld uit laat wringen.:D
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
#72
Ik snap je Silver. Gelukkig kan ik mij tegenwoordig goed redden, maar ik kan mij nog vers scenario's herinneren waar ik blokkeerde maar achteraf exact wist wat ik zou hebben willen zeggen.

Ik kreeg de indruk dat al die mensen nooit de kans hadden gehad die ervaring, die zij dus wel heel zwaar en moeilijk vonden, te verwerken.
Het ligt soms ook anders. Het kan een manier zijn om je te laten weten dat ze jouw gevoel snappen en willen tonen dat ze meevoelend zijn door dit met voorbeelden te onderbouwen, terwijl zij dit misschien al lang een plek hebben gegeven.
 

Silver

Bekend lid
Forum lid
#73
Het ligt soms ook anders. Het kan een manier zijn om je te laten weten dat ze jouw gevoel snappen en willen tonen dat ze meevoelend zijn door dit met voorbeelden te onderbouwen, terwijl zij dit misschien al lang een plek hebben gegeven.
Maar Pendel ze begrepen mijn gevoel helemaal niet. Ze dichtte mij een gevoel toe, nl. dat ik het zwaar zou vinden.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
#74
Ja, ik dat geval heb je gelijk. Dan betrekken ze hun eigen emotionele beleving erin en spiegelen dat naar jou.
 
Bovenaan Onderaan