Voor jezelf houden

GewoonMarjolein

Actief lid
Forum lid
Ik ben heel hard spiritueel aan het groeien zei het medium waar ik een aantal keer naartoe ben geweest. En de laatste tijd heb ik daar veel over verteld tegen mensen om mij heen. Ik merk dat ik daar heel moe van wordt. Omdat ze mij niet allemaal begrijpen. Het maakt mij aan het twijfelen. En er zijn er ook die mij willen om praten. Me waarschuwen. Ik vertrouw op mijn eigen gevoel en op mijn gids. Die ik sinds vorige week bij mij voel (tranen nu ik dit in typ) En heb vanaf vandaag besloten om het even bij mezelf te houden. Alleen met het medium waar ik naar toe ga. Ze helpt mij hier heel erg mee. Wat is jullie ervaring hier mee ? Zeiden jullie het tegen veel mensen ? Of hielden jullie het ook voor jullie zelf ? Om zo verder te groeien in jezelf. Lieve groet Marjolein o ja en hier deel ik het natuurlijk wel
 

Rainbow

Bekend lid
Forum lid
Komt veel voor, dat mensen die zelf niet zoveel bezig zijn met spiritualiteit, het zien als een riskante onderneming.
Voor spiritualiteit heb je veel vertrouwen nodig, in het onzichtbare, het alleen voor jou voelbare.
En als je dat zo van de buitenkant bekijkt, dan snap ik wel dat mensen die daar zelf geen ervaring in hebben, daar kritisch naar kijken.
Je zult vanzelf mensen vinden waarmee je het wel kunt delen en hier natuurlijk.

Ikzelf deel het met een klein groepje mensen, en bij de mensen die zelf niet zoveel ophadden met spiritualiteit heb ik uitgelegd welke voordelen ik eruit haal. En eigenlijk werd het daarna ook gerespecteerd. Maar het bespreken met de mensen die er niet zoveel mee hadden, deed ik pas nadat ikzelf wat zekerder was geworden in hoe het voor mij werkte.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Ik heb er altijd openlijk over gesproken als ik intuïtief voelde dat ik dit bij bepaalde mensen kon en soms vond ik gehoor. In eigen kring vond ik soms veel weerstand. Weerstand kreeg ik van de mensen die heel anders in hun leven staan en gewoon niet kunnen invoelen wat jij zelf voelt, het soms denk ik ook eng vonden, buiten hun comfort zône. Het is ook niet altijd gemakkelijk uit te leggen wat je precies voelt en welk vertrouwen jij er voor jezelf in vindt. Sommigen noemden mij gehersenspoeld en begonnen aan mij te twijfelen. Een tijd lang maakte mij dat onzeker, maar ik had toch overtuiging over wat ik voelde.
Maar wat voorop moet staan is dat het niet je taak is anderen te overtuigen van wat jij voelt. Je kunt het delen maar je moet hun reacties niet te persoonlijk nemen. Je kunt het ook zien als dat zij zelf nog niet zo ver zijn om hetzelfde of soortgelijk te ervaren en te begrijpen. En ook daar is natuurlijk niets mis mee want iedereen leert in het leven in een eigen tempo en ook daarvoor moet ruimte en begrip zijn. Daarnaast is het soms ook verwarrend, want, wat je voelt is soms een mengeling van je eigen intuïtie en talenten en soms vermengd met een diepe wens en is het soms nog even zoeken of de signalen precies dat zeggen wat je denkt of hoopt dat ze zeggen. Pas later weet je dan of je het juist geïnterpreteerd hebt doordat zaken ineens op zijn plek vallen of doordat een bepaalde gebeurtenis ineens plaatsvindt. Groeien gaat met vallen en opstaan en zo ook met dit. Soms ga je hard en dan ineens lijkt het even stil te staan. Dan moet er iets gebeuren waardoor inzicht weer verder groeit. Je komt er wel. Alles komt op zijn tijd en alles leidt je verder op je (spirituele) pad. En ik weet, geduldig zijn is a b......
 

GewoonMarjolein

Actief lid
Forum lid
Ik heb er altijd openlijk over gesproken als ik intuïtief voelde dat ik dit bij bepaalde mensen kon en soms vond ik gehoor. In eigen kring vond ik soms veel weerstand. Weerstand kreeg ik van de mensen die heel anders in hun leven staan en gewoon niet kunnen invoelen wat jij zelf voelt, het soms denk ik ook eng vonden, buiten hun comfort zône. Het is ook niet altijd gemakkelijk uit te leggen wat je precies voelt en welk vertrouwen jij er voor jezelf in vindt. Sommigen noemden mij gehersenspoeld en begonnen aan mij te twijfelen. Een tijd lang maakte mij dat onzeker, maar ik had toch overtuiging over wat ik voelde.
Maar wat voorop moet staan is dat het niet je taak is anderen te overtuigen van wat jij voelt. Je kunt het delen maar je moet hun reacties niet te persoonlijk nemen. Je kunt het ook zien als dat zij zelf nog niet zo ver zijn om hetzelfde of soortgelijk te ervaren en te begrijpen. En ook daar is natuurlijk niets mis mee want iedereen leert in het leven in een eigen tempo en ook daarvoor moet ruimte en begrip zijn. Daarnaast is het soms ook verwarrend, want, wat je voelt is soms een mengeling van je eigen intuïtie en talenten en soms vermengd met een diepe wens en is het soms nog even zoeken of de signalen precies dat zeggen wat je denkt of hoopt dat ze zeggen. Pas later weet je dan of je het juist geïnterpreteerd hebt doordat zaken ineens op zijn plek vallen of doordat een bepaalde gebeurtenis ineens plaatsvindt. Groeien gaat met vallen en opstaan en zo ook met dit. Soms ga je hard en dan ineens lijkt het even stil te staan. Dan moet er iets gebeuren waardoor inzicht weer verder groeit. Je komt er wel. Alles komt op zijn tijd en alles leidt je verder op je (spirituele) pad. En ik weet, geduldig zijn is a b......
Een veel voorkomende reactie die ik te horen krijg is "het is een fase waar je nu in zit" En dat ze iemand kennen die dat ook heeft gehad op mijn leeftijd. En doordat mijn moeder jong is overleden. Is ook een rede dat je dit nu mee maakt. Natuurlijk mis ik mijn moeder. En ik voel dat ze altijd dicht bij mij is. Maar nu zie ik ook de vele bewijzen die ik krijg. Ook doordat ik mijn zielsmaatje heb ontmoet....dit heeft mij wakker geschud. Ik ben dankbaar en heb besloten om me steeds minder aan te trekken wat andere er van denken. Ik voel heel sterk.....en dat is niet meer te stoppen. Mijn man heeft er ook niets mee. Maar hij laat me ! En daar ben ik dankbaar voor. Ook krijg ik te horen dat het god is die mij wil helpen. Het medium zei, dat degene die dat zeggen er bang voor zijn.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Die mensen die dat zeggen begrijpen het niet maar willen, vanuit hun "hogere, met meer zogezegde levenservaring in hun leven" positie toch een antwoord geven. Wees inderdaad blij met je man, dat hij je de ruimte ervoor geeft. Dat heb je nodig. Dat het God is die je wil helpen is zeker zo en die heet onder een andere noemer "De Bron". Die is er zeker bij betrokken. Er is nog zoveel dat wij allemaal niet snappen, maar God is er zeker deel van. God, de engelen, de zielen, het is allemaal onlosmakelijk met elkaar verbonden.
 

GewoonMarjolein

Actief lid
Forum lid
Die mensen die dat zeggen begrijpen het niet maar willen, vanuit hun "hogere, met meer zogezegde levenservaring in hun leven" positie toch een antwoord geven. Wees inderdaad blij met je man, dat hij je de ruimte ervoor geeft. Dat heb je nodig. Dat het God is die je wil helpen is zeker zo en die heet onder een andere noemer "De Bron". Die is er zeker bij betrokken. Er is nog zoveel dat wij allemaal niet snappen, maar God is er zeker deel van. God, de engelen, de zielen, het is allemaal onlosmakelijk met elkaar verbonden.
 

GewoonMarjolein

Actief lid
Forum lid
Ik heb er altijd openlijk over gesproken als ik intuïtief voelde dat ik dit bij bepaalde mensen kon en soms vond ik gehoor. In eigen kring vond ik soms veel weerstand. Weerstand kreeg ik van de mensen die heel anders in hun leven staan en gewoon niet kunnen invoelen wat jij zelf voelt, het soms denk ik ook eng vonden, buiten hun comfort zône. Het is ook niet altijd gemakkelijk uit te leggen wat je precies voelt en welk vertrouwen jij er voor jezelf in vindt. Sommigen noemden mij gehersenspoeld en begonnen aan mij te twijfelen. Een tijd lang maakte mij dat onzeker, maar ik had toch overtuiging over wat ik voelde.
Maar wat voorop moet staan is dat het niet je taak is anderen te overtuigen van wat jij voelt. Je kunt het delen maar je moet hun reacties niet te persoonlijk nemen. Je kunt het ook zien als dat zij zelf nog niet zo ver zijn om hetzelfde of soortgelijk te ervaren en te begrijpen. En ook daar is natuurlijk niets mis mee want iedereen leert in het leven in een eigen tempo en ook daarvoor moet ruimte en begrip zijn. Daarnaast is het soms ook verwarrend, want, wat je voelt is soms een mengeling van je eigen intuïtie en talenten en soms vermengd met een diepe wens en is het soms nog even zoeken of de signalen precies dat zeggen wat je denkt of hoopt dat ze zeggen. Pas later weet je dan of je het juist geïnterpreteerd hebt doordat zaken ineens op zijn plek vallen of doordat een bepaalde gebeurtenis ineens plaatsvindt. Groeien gaat met vallen en opstaan en zo ook met dit. Soms ga je hard en dan ineens lijkt het even stil te staan. Dan moet er iets gebeuren waardoor inzicht weer verder groeit. Je komt er wel. Alles komt op zijn tijd en alles leidt je verder op je (spirituele) pad. En ik weet, geduldig zijn is a b......
 

GewoonMarjolein

Actief lid
Forum lid
Komt veel voor, dat mensen die zelf niet zoveel bezig zijn met spiritualiteit, het zien als een riskante onderneming.
Voor spiritualiteit heb je veel vertrouwen nodig, in het onzichtbare, het alleen voor jou voelbare.
En als je dat zo van de buitenkant bekijkt, dan snap ik wel dat mensen die daar zelf geen ervaring in hebben, daar kritisch naar kijken.
Je zult vanzelf mensen vinden waarmee je het wel kunt delen en hier natuurlijk.

Ikzelf deel het met een klein groepje mensen, en bij de mensen die zelf niet zoveel ophadden met spiritualiteit heb ik uitgelegd welke voordelen ik eruit haal. En eigenlijk werd het daarna ook gerespecteerd. Maar het bespreken met de mensen die er niet zoveel mee hadden, deed ik pas nadat ikzelf wat zekerder was geworden in hoe het voor mij werkte.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Lieve Marjolein, het zou voor ons ook wat gemakkelijker zijn als je gewoon de "like" functie onderaan een post gebruikt in plaats van de berichten vaak te citeren voor het hartje, wat overigens heel lief is. Dit vraagt natuurlijk ook best veel ruimte op het forum.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Ik heb niet echt weerstand gekregen. Er waren wel mensen die er niets mee hadden, maar dat kan natuurlijk.
Mijn vader was en is erg sceptisch en maakte er vaak grappen en grollen om, in het begin vond ik dat dan niet zo leuk, maar nu zie ik er de humor ook wel van in. Als mensen je echt om proberen te praten lijkt me dat niet leuk, en dan zou ik het ook niet meer delen denk ik.
 

Saturnus

Bekend lid
Forum lid
Wat is jullie ervaring hier mee ? Zeiden jullie het tegen veel mensen ? Of hielden jullie het ook voor jullie zelf ? Om zo verder te groeien in jezelf. Lieve groet Marjolein o ja en hier deel ik het natuurlijk wel
Het is even zoeken wat voor jou goed voelt en werkt. Hier kun je alles over spiritualiteit delen wat je maar wilt. Het is leuk als je iemand in je leven hebt met wie je het kunt delen dat geeft een fijn gevoel. Als het voor beiden goed voelt dan is het een mooi cadeautje. Spirituele mensen hebben vaak wel iets meer tijd voor zichzelf nodig om weer op te kunnen laden als je elkaar deze tijd en ruimte met liefde kunt geven dan komt het helemaal goed.
 

gouwepeer

Admin
Medewerker
Administrator
Moderator
Forum lid
In mijn eigen (zakelijke) omgeving heb ik ook weinig mensen waarmee ik spiritualiteit kan delen. Gelukkig hebben we dit forum [5flowerface.gif]
 
Bovenaan Onderaan