aprilbloesem

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid

Bonnie Bessem

Het doet pijn en het voelt alsof de geschiedenis zich herhaalt.
Het doet pijn wanneer mensen elkaar aanvallen om wat ze geloven. Of je nu in God gelooft, Allah of atheïst bent.
Of dat je gelooft in het huidige beleid van de overheid of hen helemaal niet meer gelooft .
Het is allemaal een geloof.
En geloven die recht tegenover elkaar komen te staan maakt niet het beste in de mens wakker.
Maar in geloven zit de uitdaging van ge(love)n. Het woord zit er al in.
Toch zie ik op social media beste vriendinnen elkaar aanvallen om wat ze nu geloven.
Ik zie uittingen van ‘het zijn gekkies’ met een minachting in hun stem.
Uitingen van ‘het zijn schapen en geloven alles’ met een arrogantie in hun comments.
Geloven die tegenover elkaar komen te staan. Denkbeelden waarbij beide partijen geloven dat ze de waarheid kennen.
De grote uitdaging van deze tijd en niet alleen deze tijd. Het wordt alleen opnieuw nu zichtbaar binnen families, gemeenschappen en vriendschappen. Doordat de ander iets denkt wat niet in je straatje past is het kennelijk een legitieme reden om je minachting en afkeuring uit te spreken zowel verbaal als energetisch.
Het doet pijn dat we als mens ons zo laten meenemen door onze gedachten die we als waarheid aannemen.
Het doet pijn dat we werkelijk niets leren van eerdere geloofsconflicten en oorlogen.
Waar is de compassie en vriendelijkheid ook al spreek je een andere taal.
Als mens zijn we eerder verdwaald geweest en hebben we te weinig vragen gesteld waardoor gruweldaden konden plaatsvinden.
Als mens zijn we ook eerder verdwaald geweest door iets te geloven wat er niet is.
We doen het dagelijks en waarom kunnen we nou niet de compassie voelen voor elkaar.
Wat maakt het dat we elkaar moeten aanvallen en ons eigen gelijk zo moeten verdedigen en daardoor een ander naar beneden halen.
Is de kunst nu niet om met een ieder die het niet met je eens de overeenkomst te vinden in plaats van het verschil.
Dit is de grootste schaduw in de mens en niet alleen in deze tijd. De manier waarop we met een ander omgaan die een andere mening heeft. Laten we dat eens eerst in onszelf transformeren.
Ik wens dat we met vriendelijkheid naar elkaar kunnen luisteren en het licht in de ander mogen zien.
We willen namelijk allemaal liefde..... toch?
Alsjeblieft maak je hart zacht.
🙏🏻

❤️
Bonnie


Ik heb dit bericht op facebook gedeeld .....het onderstreept zo mijn gevoel wat deze hele situatie betreft.
En natuurlijk verval ik soms in een stukje frustratie of aanhoor moeheid... ;) we zijn ook nog steeds gewoon mensen, die hun best doen

1605957229924.png
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Ik zie Corona als een soort van verlengstuk van onszelf. Corona laat zien welke sterke en zwakke kanten er in ons leven, welke pijnpunten , er naar buiten komen. Dat waar we de focus op hebben, dat wat in ons leeft wordt zichtbaar in de stappen die we zetten, en hoe we ons voelen. Onze tekorten worden zichtbaar, dat wat niet in balans is of misschien niet uitgewerkt, maar ook onze drive, wat drijft ons. Als we het antwoord willen, dan hoeven we alleen maar te kijken in wat wij zelf het belangrijkst vinden of ons het meest aangrijpt in deze tijd, en waar onze focus op ligt, zonder je ogen te sluiten.

Ik denk dat de items omtrent Corona zo groots zijn, dwang, vrijheid beroving, anderzijds ziekte en dood, er liggen in al die items denk ik ook zoveel dingen die in ons leven vanuit eerdere levens en ook huidige levens.
De strijd, of de woede die je nu voelt, tegen dwang, beroving van vrijheid, eenzaamheid, besmettingen, die ligt vast nog zoveel dieper. Ik denk dat we niet zozeer de strijd met de ander aangaan, maar meer de strijd in onszelf, onze schaduw die we uitwerken op het speelbord met als hulpmiddel de omstandigheden en andere mensen.
Soms willen we maar steeds de discussie aan gaan met de ander, maar het soms een onmogelijke taak als een ander een hele andere focus heeft, of een hele andere schaduw uitwerkt in dit leven, in een heel andere lading.
Het hart wordt vaak zachter denk ik, als er iets gedaan wordt aan het pijnpunt, en vaak zoeken we dat in strijd met anderen, maar dat vult zich meestal niet aan met compassie, maar nog meer strijd.

Ik herinner me uit een vorig leven heel sterk dat ik een besmette vrouw verzorgde ik denk mijn oma, ze was ernstig ziek, ik mocht er niet bij, en kreeg er flink van langs dat ik toch steeds stiekem naar binnen ging.
Die hele situatie is pijnlijk, en kan nu weer opleven door weer hetzelfde, weer mogen mensen niet bezocht worden, mag ik er niet bij. Maar ik merk dat ik de pijn getransformeerd heb, het voor mij niet een item is die ik nu uit werk, dat heel erg leeft, ik doe mijn best de mensen wel op te zoeken, en voel dan de liefde die dat me brengt. Ik vind het wel heel erg als mensen alleen zijn, maar ik merk dat de pijn in mij minder heftig is dan ik dit eerder had. het is nu niet de strijd die ik lever.

Ik denk dat we continue uitwerken. En die mensen die geen compassie tonen, de ander schapen noemen of gekkies doen dat denk ik omdat ze zelf hun item uitwerken, Corona is alleen het hulpmiddel. Ik denk dat er pas compassie ontstaat als je, je zelf aanvult met iets waarbij je een verschil maakt in jouw wens, jouw focus, en wat op positieve wijze bij je komt en je pijnpunt heelt.

In een ander leven woonde ik op een plantage, mijn man had slaven, maar ik dacht heel anders over het kleurverschil en de manier van doen. Ik mocht daar echter niet over praten en werd er ook voor gestraft. Uiteindelijk werd het mijn dood. En ik bleef ongehoord.
Ook nu in dit leven, heb ik daar nog wel dingen van uit te werken gehad, ik wilde gezien worden en gehoord, en ging alleen maar harder schreeuwen of de strijd aan. Ik wilde dat de waarheid aan het licht zou komen met wat voor onderwerp dan ook.
Maar ook dat is min of meer geheeld, door dat ik me gehoord voelde, mijn verhaal kon doen, een verschil kon maken, en wel op positieve wijze. Liefde voedt het pijnpunt, maar het pijnpunt is niet weg als we compassie hebben voor iedereen, dat kan denk ik pas als we het pijnpunt liefde hebben gegeven.


Daarom denk ik nu de mensen die zo fel zijn, zo de strijd aan gaan, die voeren eigenlijk een strijd van iets in hunzelf. En als ze dat helen, dan wordt alles zachter en kan er meer compassie ontstaan.
Maar werken aan je een diepliggend pijnpunt, lukt soms bijna niet als we al meteen voor iedereen compassie hebben.
De mensen die dat al wel kunnen, die hebben zeer waarschijnlijk die pijnpunten niet zo diep liggend denk ik, of een andere focus, waarin andere uitwerk punten liggen.
 

gouwepeer

Admin
Medewerker
Administrator
Moderator
Forum lid
Zelf heb ik corona gezien als antwoord van de natuur op ons gedrag. De mens kan alles in proberen te pikken, maar de natuur slaat dan toch weer terug. Een virus heeft een gastheer nodig om zich te kunnen blijven verspreiden. En die gastheer word in het nauw gedreven door de mens. Het virus heeft dus een nieuwe gastheer nodig om zichzelf voort te planten (al dan niet door middel van mutaties) waardoor de mens die rol nu kan vervullen.
De boodschap is dus "heb respect voor de natuur".
En uiteraard verslaat de mens het virus door middel van vaccins, maar de natuur komt vroeg of laat weer terug met een nieuw virus.
 

aprilbloesem

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Het ging mij er meer om wat deze Bonnie schreef over het hoe we met elkaar omgaan....nu dan tijdens deze corona ... het gebeurt ook bij andere dingen, zoals de zwarte pieten discussie.
Mensen die zo tegenover elkaar staan dat er soms zelfs geen ruimte is om het ''gewoon'' niet met elkaar eens te zijn.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Het ging mij er meer om wat deze Bonnie schreef over het hoe we met elkaar omgaan....nu dan tijdens deze corona ... het gebeurt ook bij andere dingen, zoals de zwarte pieten discussie.
Mensen die zo tegenover elkaar staan dat er soms zelfs geen ruimte is om het ''gewoon'' niet met elkaar eens te zijn.

Ik denk dat als je eerder iets hebt meegemaakt waarbij je door het niet kunnen overtuigen van een ander afgestraft werd, of het werd je verweten dat je het niet probeerde, het nu zo kan zijn dat je geen ruimte laat voor een ander zijn andere mening. Ook als je je daar niet bewust van bent.
De zwarte pieten discussie is ook zo een punt, ik kan me indenken dat mensen die zwaar gediscrimineerd zijn het zo heftig voelen en zo het gevoel hebben te moeten strijden en dingen veranderen , dat ze geen compassie voelen voor mensen die er anders mee omgaan. En dat hun pijn dan geen ruimte biedt voor het andere, pas als je zelf geheeld bent of deels komt er compassie.
Hier zeg ik niet mee dat ik het zo zie hoor wat betreft dat onderwerp.

Maar ik vind het begrijpelijk dat in dat wat ons drijft en in pijn niet altijd al ruimte is voor compassie.
 

aprilbloesem

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Ik denk dat als je eerder iets hebt meegemaakt waarbij je door het niet kunnen overtuigen van een ander afgestraft werd, of het werd je verweten dat je het niet probeerde, het nu zo kan zijn dat je geen ruimte laat voor een ander zijn andere mening. Ook als je je daar niet bewust van bent.
De zwarte pieten discussie is ook zo een punt, ik kan me indenken dat mensen die zwaar gediscrimineerd zijn het zo heftig voelen en zo het gevoel hebben te moeten strijden en dingen veranderen , dat ze geen compassie voelen voor mensen die er anders mee omgaan. En dat hun pijn dan geen ruimte biedt voor het andere, pas als je zelf geheeld bent of deels komt er compassie.
Hier zeg ik niet mee dat ik het zo zie hoor wat betreft dat onderwerp.

Maar ik vind het begrijpelijk dat in dat wat ons drijft en in pijn niet altijd al ruimte is voor compassie.
Ja dat klinkt heel logisch heel begrijpelijk en dat zal vast voor een hoop mensen zo zijn.

Soms krijg ik ook het gevoel dat men zichzelf zo belangrijk gemaakt hebben, dat men niet weet hoe er mee om te gaan als iemand hun wereld anders bekijkt..... het wordt soms ook zo persoonlijk opgevat.
Het lijkt soms ook een extra plus - een druppel die een emmer doet overlopen over iets anders, maar waar dit dan model voor staat.
Net of er koste wat kost men ''even'' moet laten zien wie de ''baas'' is.
Ik stel me voor dat het een combinatie van allerlei zaken zijn, die het ook zo explosief maken.


En spiritueel gezien zullen we hier door heen moeten.... het gebeurt niet voor niets...
 
Bovenaan