Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Toevallig heb ik ergens op instagram een foto geplaatst van de vogel en dit is hem. Dit was op een warme dag en toen had ik een pannetje water en wat brood neergelegd. De kraai (of kauw) zat daarvoor met z’n snavel open op de schutting dus die kon wel wat water gebruiken dacht ik.
Voor zover ik kan zien is het een kauw. Je kunt nog een beetje het witte rond het oog zien en ook de gloed die je op het achterhoofd/nek ziet is die wittige weerschijn waar ik over sprak bij de beschrijving van de kauw. Een kauw heeft daarnaast ook een kortere snavel dan een kraai en is iets kleiner. Het zijn gemoedelijke maar brutale diertjes en ze kunnen soms zelfs tam zijn en kunnen leren praten als zij daar zin in hebben. In mijn jeugd kwam een kauw regelmatig aanvliegen in de tuin van mijn ouders en die had mijn zus uitgekozen als kameraad. Deze kauw babbelde er op los en verkoos steeds haar schouders. En even zo plotseling als hij kwam was hij na een aantal weken ook weer voorgoed verdwenen. Ik kan niet anders dan denken dat deze kauw vanaf kuiken door mensen is opgevangen of grootgebracht.
M’n vriend noemt mij soms een moeilijk mens, omdat ik het voor mijzelf zo moeilijk maak. Ook situaties van vroeger of de prikkels. En de verklaring waarom ik zo snel moe ben. Alle puzzelstukjes vallen op zijn plek zeg maar.
Logica in dingen vinden en helen kost energie, dus verbaast mij niets dat je snel moe bent. Maar weet dat je voor jezelf alle tijd mag nemen om van zaken te helen, ongeacht of iemand je dan "een moeilijk mens" noemt. Het laat zich niet dwingen maar moet op zijn plek vallen. Vertrouwen terugvinden kost ook tijd en zodra bepaalde zaken geheeld zijn groeit het zelfvertrouwen ook omdat je dan voor jezelf weet hoe je met bepaalde situaties om moet gaan. Maar het toont tegelijkertijd aan dat je inderdaad nog niet geheeld bent.
Zelf heb ik het vermoeden dat het iets is wat ik nog goed moet afsluiten/verwerken. Het zijn vaak dezelfde dromen maar dan in een andere setting. Of dat ik voor hem aan het wegrennen ben. Zou het zijn dat ik bang ben dat hetzelfde weer gaat gebeuren?
Hierop zeg ik dat je er goed aan doet aan zelfreflectie te doen. Misschien zijn er nu mensen in jouw nabijheid die dit patroon opnieuw zouden kunnen veroorzaken. Maar het ligt eraan hoe jij zelf ermee omgaat. Heb je geleerd van wat eerder gebeurd is of zou het zich kunnen herhalen als jij een zelfde houding erin blijft aannemen? Is geen verwijt, maar een aansporing om voor jezelf en in jezelf te onderzoeken of dit tot de mogelijkheden behoort. Hoe dingen gebeuren is ook vaker een wisselwerking. Luister naar je gevoel.

Je bent inderdaad aan het groeien. Je wordt je van steeds meer bewust. Top!
 

Linniej

Actief lid
Forum lid
Wauw dat is mooi om mee te maken Pendel! Bij mij was ie alleen. Dan zat ie op het schuurdak toe te kijken wat er allemaal gebeurde in de tuin. Toen de musjes bij het brood weg waren kon hij zijn slag slaan. Was een leuk gezicht.

Dat moe zijn heb ik altijd al wel gehad. Ik begreep ook nooit waarom een ander wel veel kon doen in weinig tijd en als ik dat deed was ik een paar dagen echt gebroken. Met de tijd leer je er wel mee omgaan, maar nu weet ik dat er meer speelt. Ach ja, tis allemaal wel wat..

Nou, ik denk dat ik bang ben om hetzelfde weer mee te maken. Terwijl dat niet nodig is. Dat het een angst is die nog diep zit. Alles is in balans, relatie/vrienden/familie/werk.. Toendertijd, in 2014, ben ik die relatie gaan verwerken en heb ik alles opgeschreven wat mij al die tijd dwars zat (situaties die waren gebeurd, uitspraken enzovoort). Want ik liep op dat moment al 2 jaar met een vol hoofd en met angst dat het zich zou herhalen. Dat werden uiteindelijk 6 a4’tjes. Die heb ik mijnhuidige vriend laten lezen en daarna heb ik ze verscheurd en weggegooid om het af te sluiten.. Dat werd uiteindelijk een kantelpunt en ben ik bergopwaarts gegaan..

Wauw, ik leg even m’n leven zo neer hahaha.. Het voelt toch goed om dit te delen en er wat mee te doen. Zo leer ik alleen maar. Bedankt voor je hulp Pendel! :(HRTS):
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Dat moe zijn heb ik altijd al wel gehad. Ik begreep ook nooit waarom een ander wel veel kon doen in weinig tijd en als ik dat deed was ik een paar dagen echt gebroken. Met de tijd leer je er wel mee omgaan, maar nu weet ik dat er meer speelt. Ach ja, tis allemaal wel wat..
Los van het mentale zou er ook een onbalans in je lichaam kunnen zijn met betrekking tot ijzeropname. Sommige mensen hebben een chronisch ijzertekort of een ander mineraal waar je lichaam behoefte aan heeft en dat kan dan weer vermoeidheid verklaren waar je je leven lang al mee te kampen hebt. Een simpele test zou dit kunnen aantonen. Ik zeg niet dat het zo is, maar het zou een oorzaak kunnen zijn.
 

Linniej

Actief lid
Forum lid
Dat ga ik even doorlezen. Toen in 2014 of 2013 nog ben ik al eens naar de huisarts geweest voor bloedonderzoek, naar ijzertekort of de ziekte van pfeiffer. Maar er kwam niks uit die test. Ik was oververmoeid. En dat moest vanzelf weer weg gaan.
 

Linniej

Actief lid
Forum lid
Een hele tijd later en weer zoveel wijzer... De lockdown kwam in december waardoor ik thuis kwam te zitten na een chaotische periode van werkstress en verbouwing van ons huis. Dan denk je: balen! Nou, ik kan jullie vertellen dat het voor mij een openbaring was.. :oops:

15-12 trok ik een tarotkaart en transformatiekaart met de vraag: en nu? Antwoord: “ik vertrouw er op dat alles goed komt”. Vervolgens ben ik gaan wandelen in het bos, op een bankje gezeten en heb alles laten gaan (gevoelens/emoties/gedachten). Opgeladen terug naar huis en klaar voor wat komen gaat.

in de maanden januari en februari ben ik na gaan denken over het leven en de toekomst, heb veel gelezen en gewandeld.

Op mijn verjaardag (4-2) besloot ik dat als ik mijn baan verlies, dat ik mij laat omscholen. Maar voor wat? Nog geen flauw idee... :Mmm:

“Per toeval” kwam ik op fb een opleiding voor Holistisch Therapeut tegen. Overdenken en twijfelen natuurlijk.. Begin maart een proefles gevolgd en er over gepraat met vriend/moeder/masseur.. DOEN was hun antwoord.

Nu begin ik in mei eerst met een reiki 1 cursus om te kijken hoe de school is en of ik daarna de studie wil gaan volgen. Waar mijn vriend zei: ‘wacht een jaar’ dacht ik: ‘no way... ik voel dat dit het moment is’ 👊

Tijdens een gesprek met mijn moeder vertelde zij dat haar beide opa’s (van de kant van haar vader én moeder) helende handen hadden, waarvan 1 opa daadwerkelijk handopleggingen deed en werkte met kruiden. Dit wil ik binnenkort gaan vragen aan mijn opa en oma, hoe het zit.

Vandaar dat ik niet zo actief was op dit forum 🙈
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Welkom terug. Ik hoop dat deze ontwikkelingen zich verder voortzetten en dat je bij opa en oma ook bruikbare antwoorden gaat vinden. Ik ben benieuwd naar het vervolg. Ik wens je hierbij veel succes. Je wordt hierbij al gedragen, zo blijkt :).
 
Bovenaan