Hellen79

Bekend lid
Forum lid
Weet je wat ik grappig vind?

Spiritualiteit wordt vaak gezien als heel zweverig. Geen contact met de realiteit, met het leven van alledag. Alleen maar regenbogen en roze wolken. Kleurrijke oversize’t kleding, wierrook, rituelen en roze wolken…

Ik snap dan ook dat het een grote groep mensen niet aanspreekt, want het leven is niet alleen maar een roze wolk. Het kan je soms voor flinke uitdagingen stellen.

Wij nuchtere Nederlanders staan liever met de beide benen op de vloer.

En dat is nu net het grappige. Als spiritualiteit iets is, dan is het down to earth. Letterlijk!!

Ik moet dan ook altijd grinniken wanneer ik met mensen in gesprek ben, over wat ik doe (energetische therapie) en dat ze dan benoemen; ja ik ben daar niet zo van, ik blijf liever met beide benen op de grond!

Het grootste gedeelte van mijn werk bestaat er namelijk uit dat ik mensen laat ervaren wat het is om met je voeten op de vloer te blijven staan. Om contact te maken en te blijven houden met de aarde. Want het feit is dat het gros van de mensen, in hun hoofd zitten. Alle energie in hun denken stoppen en juist niet met hun voeten op de vloer staan, ook al zeggen ze dat ze dat wel doen.

Het is ook niet gek natuurlijk, we worden vanaf kinds af aan aangeleerd alles te beredeneren. Vanuit mentaal opzicht alles te bekijken en te bedenken. Het grootste gedeelte van onze maatschappij is op ons denken gericht.

De andere kant is dat ik nu zelf meer en meer ervaar dat wanneer je met je voeten op de vloer en je hoofd in de wolken het meeste gedaan krijgt 😉

Je staat dan namelijk in je kracht. Je blijft bij jezelf, bij wie jij bent en wat jij wilt. Je kunt de uitdagingen die het leven je aangeeft beter aan. Je reageert minder vanuit de emotie en meer vanuit jezelf. En de controle (die heel veel mensen zoeken en willen vasthouden) is juist meer aanwezig wanneer je geaard bent.

Juist met je voeten op de vloer straal je kracht en zelfvertrouwen uit, maar belangrijker nog, deze voel je ook vanbinnen. Je voelt je rustig en in balans.

In mijn ogen is spiritualiteit dus niet zweverig. Het is juist ontzettend nuchter.

Het is een continu spel van het leven. Van omgaan met de dingen de zich aandienen vanuit een keuze. Een keuze die je diep in jezelf met je hart maakt. Een keuze hoe je met de dingen omgaat. Je kunt situaties vaak niet veranderen het enige waar je invloed op hebt is hoe je met deze situaties omgaat.

Het is in verbinding blijven met de aarde, met het kosmische veld en dus met jezelf.

Het is de doorstroming van energie in je systeem blijven voelen en luisteren naar je lichaam wat het je vertelt en wat het nodig heeft.

Het is de kunst van accepteren. Van accepteren dat alles er mag zijn, alles, ook de dingen waar we ons voor schamen of die we eigenlijk afkeuren (bij anderen of onszelf)

Het is een manier van leven waarbij je jezelf op hetzelfde niveau neerzet dan dat je de ander doet. Dat je net zo goed voor jezelf zorgt dan dat je dat voor de ander doet. Je bent niks meer dan de ander maar zeker ook niks minder…

“Met beide benen op de grond, meebewegen met het leven.”
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Wat een mooi blog Hellen.
Ik ben nu in de 40, en vanaf mijn twintigste bewust met spirtualiteit bezig.
Ik heb door de jaren heen heel wat spirituele groepjes meegemaakt, verschillende mediums, veel verschillende mensen op opleidingen. Voor mij is spiritualiteit iets normaals, ik ben wel gevoelig maar ook mega nuchter. Daarom kijken mensen ook vaak raar op als ik deze interesse deel omdat ze het niet verwachten. Ik ben zoveel mensen tegen gekomen door de jaren heen die het als verlengstuk van zichzelf gebruiken, spirituele arrogantie als het ware met allerlei toeters en bellen erom heen.
Ik vind het niet vreemd dat sommigen het zweverig vinden want veel spirituele mensen presenteren het ook zo. Ik merk grote verschillen in mensen die ermee bezig zijn.. er zijn er denk ik veel zweverig en onnatuurlijk. En als je met weinig ervaring zo iemand treft, dan vormt dat je beeld. Zo nam ik mijn vader eens mee, hij was verbaasd dat het medium een gewoon het kan je buurvrouw type zijn figuur was, zonder poespas en mooi praterij en zweverig gedoe.


Dat van alleen maar regenbogen en roze wolken herken ik ook.

Mijn ervaring is dat ik meer mensen tegenkom die niks met spiritualiteit zeggen te hebben en dan de houding en het gevoel of het advies hebben waarvan ik zeg dat vind ik nou spiritueel.

En de mensen die zeggen dat ze het zijn, zijn het soms niet naar mijn beleving door het onderscheid dat ze maken, en hoe ze ermee omgaan.

Natuurlijk ook sommigen wel, waaronder mensen hier.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Je hebt dat mooi en helder beschreven Hellen.

Ik volg dat ook op die manier zoals jij schrijft als ik naga hoe ik in het leven sta en beweeg. Gewoon met de voeten op de grond en nuchter met situaties omgaan, maar wel luisteren naar je gevoel en je lichaam. Als dit mij het signaal geeft dat iets niet goed of verstandig voor mij is of juist wel dan pik ik dat op. Ook al meent mijn omgeving dat het anders zou moeten in een specifieke structuur, maar ook dat mogen zij vinden voor zichzelf. Het zijn allemaal keuzes waar we mee te maken hebben in alles wat we doen en wat om ons heen gebeurt en door naar jezelf te luisteren hou je jezelf in balans, precies zoals je zegt: "Met beide benen op de grond, meebewegen met het leven".
 

Silver

Bekend lid
Forum lid
Helemaal mee eens Hellen.
Alle grote genezers, mediums en leraren die ik gekend heb stonden stevig met hun voeten op de grond, waren heel gewoon en behandelde iedereen als hun gelijke. Voor mij in mijn begintijd heel bijzonder, want ik zag mijzelf in die begintijd als een minkukel, die niets waard was.
 

Hogepriesteres

Bekend lid
Forum lid
Ik denk dat degene die maar roepen dat ze zo spiritueel zijn daar zeker van overtuigd zijn maar ik heb liever te doen met mensen die daar minder of niet over praten. Het komt soms een beetje dwingend over naar anderen omdat ze verteld wordt wat ze moeten doen en hoe ze beter in het leven kunnen staan. Ik praat er zelden over met anderen. Alle cursussen die ik gedaan heb, heb ik voor mezelf gedaan en hebben mij weer wat verder gebracht. Inderdaad belangrijk om gewoon met beide benen op de grond te staan en zoveel mogelijk te genieten van alle leuke dingen die in het leven zijn. Daarbuiten is het mooi als je anderen die ervoor open staat kan helpen want ik denk dat wie goed doet ook goed ontmoet.
 
Bovenaan