LightAngel

Actief lid
Forum lid
Hallo allemaal:),
Hier een vraag, en gelijk benieuwd of hoe hoe jullie net overleden dierbaren hebben waargenomen, mocht dat zo zijn.

21 augustus is mijn vader overleden, toch nog op onverwacht moment, maar na een best langdurig ziekbed. Vooral de eerste dagen of eigenlijk de eerste week, was zeer zwaar emotioneel qua verwerking.

Nu is het zo dat ik in totaal 3x in die eerste week na zijn overlijden, een enorme lichtflits heb gezien, terwijl ik op mijn vader, maar ook op het leven, aan het mediteren was in de donkere buitenlucht, afgelegen. Het leek een soort felle hele heldere bol(flits), met een enorme flits eromheen die alles wit maakte om me heen. Het duurde ook maar een halve seconde ongeveer, misschien zelfs veel minder.

Mijn moeder heeft ook 2x gehad, dat ze op verschillende tijden, en op verschillende radiozenders, de de radio dus aanzette, en dat precies op dat moment het liedje begon te spelen dat ze op hun trouwerij lieten draaien als hoofdmuzieknummer, namelijk "Serenade" van de componist "Toselli", een zeer mooi nummer!!

Ook mijn oma, die gelukkig nog steeds mag leven, hoorde schijnbaar hetzelfde nummer spelen toen zij haar TV aanzette en een radiozender. De het nummer werd niet gespeeld terwijl mijn moeder 2x hetzelfde nummer hoorde. Dus alle 3 de keren waren apart qua tijd op de radio, maar allemaal net nadat de radio werd aangezet.

  • Maar herkennen jullie dat ten eerste van die lichtbollen zoals boven precies uitgelegd? Of was dat net iets anders bij jullie?
  • Hebben jullie ook andere bizarre ervaringen net na iemands dood meegemaakt, die veel te toevallig zouden zijn? Of misschien ook zlefs wel langer na iemands dood?
Voor iedereen vele licht, liefde, warmte en spiritualiteit gewenst in deze lastige coronatijd!<3🔥
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Allereerst gecondoleerd met het verlies van je vader. Ik wens jou en je familie veel sterkte in deze tijd.

Ik heb geen ervaring met lichtflitsen of dergelijke vlak na iemands overlijden, maar heb wel ervaring met meerdere signalen vanuit het hiernamaals, en ook zien van enkele overledenen verderop in de tijd. Ook heb ik de mooie ervaring mogen opdoen dat het moment van "vertrek" op afstand gevoeld werd. Er ineens intens aan gedacht werd en later bleek dit moment te kloppen. Dit had ik met zowel mensen als dieren, maar niet altijd. Ik denk dat dit te doen heeft met de sterkte van de emotionele band of het belang dat dit opgemerkt zou worden.

Ik wens je veel kracht en liefde.
 

LightAngel

Actief lid
Forum lid
Allereerst gecondoleerd met het verlies van je vader. Ik wens jou en je familie veel sterkte in deze tijd.

Ik heb geen ervaring met lichtflitsen of dergelijke vlak na iemands overlijden, maar heb wel ervaring met meerdere signalen vanuit het hiernamaals, en ook zien van enkele overledenen verderop in de tijd. Ook heb ik de mooie ervaring mogen opdoen dat het moment van "vertrek" op afstand gevoeld werd. Er ineens intens aan gedacht werd en later bleek dit moment te kloppen. Dit had ik met zowel mensen als dieren, maar niet altijd. Ik denk dat dit te doen heeft met de sterkte van de emotionele band of het belang dat dit opgemerkt zou worden.

Ik wens je veel kracht en liefde.
Dankjewel Pendel, het komt zeker goed
Speciaal dat precies jou bericht eerst komt, omdat ik de afgelopen tijd alleen maar heb lopen pendelen de afgelopen week naar mijn vader.

Maar wel bijzonder dat je dat zegt van dat op afstand aanvoelen dat iemand overlijd of dat je weet dat iemand over is. Wat ik namelijk nog niet had vertelt, was dat mijn beste vriendin mij opbelde die bewuste dag, en dat zij zei: "Hee, is er iets ernstigs met je vader aan de hand? Ik hoorde hem op de fiets buiten tegen me zeggen: "Het is nu tijd om te gaan", en twee keer de zin "Ik ben nu vrij". Deze uitspraken waren wel van toepassing, omdat hij bijna 3\4 jaar gekluisterd op bed heeft moeten liggen zonder activiteiten of genoeg contact, terwijl hij er zo graag uit wilde, een eenzame weg dus tot zijn dood helaas, ondanks dat ze bijna allemaal ontzettend lief voor hem waren. Maar die zinnen, die hoorde ze zowel in haar hoofd hardop, als naast haar tegelijkertijd. En dat telefoontje was een paar minuten nadat pa was overleden, zonder dat zij het wist dat hij dood was (officieel wist ze het niet dus).

Deze bevestigingen van mijn beste vriendin, maar nu ook van jou, dat je iemands heengaan voelt en kan horen, geven me heel veel steun, en iedereen kan er wat aan hebben die dierbaren verliest, we gaan naar een andere wereld hierna, ons bewustzijn blijft eeuwig👍
 
Laatst bewerkt:

aprilbloesem

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Gecondoleerd met je vader.
Heel veel sterkte met het verlies, voor jou en je familie 🌺🌺🌺

Ik heb diverse 'bijzondere' ervaringen gehad bij, en rondom het overlijden van mensen.

* Lichtflitsen of lichtbollen, niet echt gezien of meegemaakt (wel dat ik ineens wat zag, maar zo ver ik weet ( !!!! ) had dat niet direct met een overlijden van iemand te maken. )

* een overleden dame is haar belofte nagekomen (kan gewoon niet anders dan dat zij dat was), en heeft de onderkant van een gordijn minutenlang laten heen en weer waaien.
* Als ik ruzie had met mijn Man, dan konden we merken dat het wel heel erg koud werd in de kamer ( wij gaan er nog steeds van uit dat mijn overleden zwager het op kwam nemen voor zijn ''kleine'' broertje).
* Toen ik hoorde dat mijn moeder (waar ik al jaren geen contact mee had) een enorme hersenbloeding had gekregen, heb ik haar gezien, in haar ziekenhuis bed en heb ik alle sterke vrouwen die ik en zij kende erbij gevraagd (waarvan volgens mij de meeste waren overleden.... maar zeker wist ik dat niet) en ik heb ze zien staan rond om het bed van mijn moeder, samen met mij en we hebben daar voor haar gestaan haar gesteund......de volgende dag is zij overleden (heb ik verder niets van mee gekregen om gemerkt).
* Terwijl wij met elkaar wachtte dat de hersenoperatie klaar zou zijn van mijn schoonvader....zag ik hem door de keuken lopen, precies zoals hij altijd liep..... ik dacht dat ik het mij verbeeld had, want een of twee uur later belde de dokter ( operatie was niet goed gegaan, maar nu op dat moment ging het redelijk met hem) - nu achteraf denk ik dat mijn schoonvader tijdens de operatie al overleden was maar weer teruggekomen was.
* Mijn schoonvader en ik hadden niet zo'n hele hechte band, maar ten tijde van zijn ziekte en ziekenhuis, waren mijn mijn Man en ik degene aan wie hij aangaf zo niet meer te willen leven. Wij hebben dat toen aangegeven, maar toen de dokter het aan mijn schoonvader vroeg,reageerde mijn schoonvader afwijzend (door de therapie die ze hem aanboden kreeg hij het gevoel beschouwd te worden als een peuter - ze gingen er van uit dat hij door de hersenbloeding het niet meer begreep...... maar Man en ik zijn het daar nooit mee eens geweest, volgens ons was hij boos omdat ze er van uit gingen dat hij ''stom'' was...daar was hij kwaad om.....en de dokter was lastig te begrijpen, omdat hij heel slecht Nederlands sprak...).
De tweede keer toen hij het aangaf ( was de dokter op vakantie en was er een andere dokter).....dus wij weer aan de bel getrokken.......... toen is het wel in werking gezet......Man en ik waren ook aanwezig toen hij stierf.....
Klein tijdje later zat ik eens te mediteren en kwam hij op bezoek....... een gevoel, een gevoel van dankbaarheid, zo sterk... dat kon echt niet anders dan mijn schoonvader zijn.

Terwijl ik dit opschrijf komen er nog veel meer herinneringen boven van ontmoetingen, mijn buurjongetje heb ik ook gezien, 's middags, terwijl hij 's avonds overleed -

ik denk ook dat ik eigenlijk wil zeggen..... ga niet alleen af op wat je denkt hoe het hoort......het kan bij iedereen anders zijn... ga niet twijfelen......als je het gevoel hebt, dat het iemand is..... dan is het die persoon ook......
Koester die momenten.


🌺🌺🌺
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Maar wel bijzonder dat je dat zegt van dat op afstand aanvoelen dat iemand overlijd of dat je weet dat iemand over is. Wat ik namelijk nog niet had vertelt, was dat mijn beste vriendin mij opbelde die bewuste dag, en dat zij zei: "Hee, is er iets ernstigs met je vader aan de hand? Ik hoorde hem op de fiets buiten tegen me zeggen: "Het is nu tijd om te gaan", en twee keer de zin "Ik ben nu vrij". Deze uitspraken waren wel van toepassing, omdat hij bijna 3\4 jaar gekluisterd op bed heeft moeten liggen zonder activiteiten of genoeg contact, terwijl hij er zo graag uit wilde, een eenzame weg dus tot zijn dood helaas, ondanks dat ze bijna allemaal ontzettend lief voor hem waren. Maar die zinnen, die hoorde ze zowel in haar hoofd hardop, als naast haar tegelijkertijd. En dat telefoontje was een paar minuten nadat pa was overleden, zonder dat zij het wist dat hij dood was (officieel wist ze het niet dus).

Deze bevestigingen van mijn beste vriendin, maar nu ook van jou, dat je iemands heengaan voelt en kan horen, geven me heel veel steun, en iedereen kan er wat aan hebben die dierbaren verliest, we gaan naar een andere wereld hierna, ons bewustzijn blijft eeuwig👍
Ik kan je vertellen dat dit niet alleen voor die momenten geldt, maar ook later in de tijd wanneer je zelf met iets worstelt zul je merken dat je op meerdere momenten wordt bijgestaan. Op een dergelijk moment, een hele zware periode in mijn leven, heb ik zelfs mijn moeder op de voor haar kenmerkende manier gehoord via mijn kat die mij op dat moment ook intens en streng aankeek. Had ik het niet via de kat gehoord, toen, jaren terug, dan had ik er misschien niet naar geluisterd. Maar hierdoor bleef het bij mij inclusief tonatie en exacte bewoording. Hierdoor ging ik erover nadenken en kon ik het later in het juiste perspectief plaatsen. En zo waren er meerdere betekenisvolle ervaringen. Maar dit ene moment heeft mij enorm geholpen in mijn eigen groei en "ontwaken".
Ik vind het prachtig om te mogen lezen dat je vader bij meerdere mensen betekenisvolle signalen heeft afgegeven. Bitter voor hem dat hij zo lang aan het bed gekluisterd was maar prachtig om te lezen hoe mooi het dan kan gaan.
:(HRTS):
 

LightAngel

Actief lid
Forum lid
Gecondoleerd met je vader.
Heel veel sterkte met het verlies, voor jou en je familie 🌺🌺🌺

Ik heb diverse 'bijzondere' ervaringen gehad bij, en rondom het overlijden van mensen.

* Lichtflitsen of lichtbollen, niet echt gezien of meegemaakt (wel dat ik ineens wat zag, maar zo ver ik weet ( !!!! ) had dat niet direct met een overlijden van iemand te maken. )

* een overleden dame is haar belofte nagekomen (kan gewoon niet anders dan dat zij dat was), en heeft de onderkant van een gordijn minutenlang laten heen en weer waaien.
* Als ik ruzie had met mijn Man, dan konden we merken dat het wel heel erg koud werd in de kamer ( wij gaan er nog steeds van uit dat mijn overleden zwager het op kwam nemen voor zijn ''kleine'' broertje).
* Toen ik hoorde dat mijn moeder (waar ik al jaren geen contact mee had) een enorme hersenbloeding had gekregen, heb ik haar gezien, in haar ziekenhuis bed en heb ik alle sterke vrouwen die ik en zij kende erbij gevraagd (waarvan volgens mij de meeste waren overleden.... maar zeker wist ik dat niet) en ik heb ze zien staan rond om het bed van mijn moeder, samen met mij en we hebben daar voor haar gestaan haar gesteund......de volgende dag is zij overleden (heb ik verder niets van mee gekregen om gemerkt).
* Terwijl wij met elkaar wachtte dat de hersenoperatie klaar zou zijn van mijn schoonvader....zag ik hem door de keuken lopen, precies zoals hij altijd liep..... ik dacht dat ik het mij verbeeld had, want een of twee uur later belde de dokter ( operatie was niet goed gegaan, maar nu op dat moment ging het redelijk met hem) - nu achteraf denk ik dat mijn schoonvader tijdens de operatie al overleden was maar weer teruggekomen was.
* Mijn schoonvader en ik hadden niet zo'n hele hechte band, maar ten tijde van zijn ziekte en ziekenhuis, waren mijn mijn Man en ik degene aan wie hij aangaf zo niet meer te willen leven. Wij hebben dat toen aangegeven, maar toen de dokter het aan mijn schoonvader vroeg,reageerde mijn schoonvader afwijzend (door de therapie die ze hem aanboden kreeg hij het gevoel beschouwd te worden als een peuter - ze gingen er van uit dat hij door de hersenbloeding het niet meer begreep...... maar Man en ik zijn het daar nooit mee eens geweest, volgens ons was hij boos omdat ze er van uit gingen dat hij ''stom'' was...daar was hij kwaad om.....en de dokter was lastig te begrijpen, omdat hij heel slecht Nederlands sprak...).
De tweede keer toen hij het aangaf ( was de dokter op vakantie en was er een andere dokter).....dus wij weer aan de bel getrokken.......... toen is het wel in werking gezet......Man en ik waren ook aanwezig toen hij stierf.....
Klein tijdje later zat ik eens te mediteren en kwam hij op bezoek....... een gevoel, een gevoel van dankbaarheid, zo sterk... dat kon echt niet anders dan mijn schoonvader zijn.

Terwijl ik dit opschrijf komen er nog veel meer herinneringen boven van ontmoetingen, mijn buurjongetje heb ik ook gezien, 's middags, terwijl hij 's avonds overleed -

ik denk ook dat ik eigenlijk wil zeggen..... ga niet alleen af op wat je denkt hoe het hoort......het kan bij iedereen anders zijn... ga niet twijfelen......als je het gevoel hebt, dat het iemand is..... dan is het die persoon ook......
Koester die momenten.


🌺🌺🌺
Hoiii Aprilbloessem, dankjewel, en ook jij heel mooi uitgelegd, deze zeer persoonlijke en bijzondere ervaringen! En prachtig dat je dit allemaal heb mee mogen maken paranormaal gezien, zowel mooi ervaringen als tragische ervaringen, zoals met je buurjongetje.
Dat van dat ziekenhuis gebeuren, dat zo een client totaal niet begrepen wordt, zoals je schoonvader, en er zelfs grove medische fouten worden gemaakt en gevaarlrijke medische situaties ontstaan hierdoor, dat hebben wij maand in maand uit aan de lijve ondervonden met pa, hij is er zelfs door uitputting aan overleden, ben ik zelf van overtuigd. Je kunt niks doen, je staat machteloos, WANT ZE LUISTEREN TOTAAL NIET EN WILLEN ZELFS NIET LUISTEREN, je bent een nummer voor ze. En daar zie je je familielid steeds meer in verdriet en eenzaamheid medisch en daardoor mentaal achteruit gaan, jij hebt dat dus ook erg genoeg moeten meemaken. Maar wel fijn dat er een andere arts bijkwam, en dat de laatste fase toch nog iets beter mocht zijn voor jullie.

Het moet je schoonvadder wel zijn met die dankbaarheid, vooral als het ineens zo uit de lucht komt vallen als gevoel, ook dat kunnen de geesten ben ik van overtuigd! Bizar dat hij even dood is geweest en toch weer in zijn lichaam kwam, dat jij hem op dat moment ook werkelijk zag, en dat zijn tijdelijke dood ook bevestigd werd door een arts, als het ware.

Ik zal zeker naar mijn gevoel luisteren als het om paranormale dingen gaat. Van hoe het zou horen, of van spirituele vaste ritueeltjes, daar ben ik zelf helemaal niet van, maar dat is bij iedereen anders. Zelf observeer en voel ik dingen gewoon zoals ik ze ervaar en aanvoel. Eigenlijk gewoon op mindfulness techniek, niet meer en niet minder, maar dan afgestemd in dit geval, op de paranormale wereld.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Het zal voor jou op dergelijke momenten altijd herkenbaar zijn. Soms kun je het zelfs pas later plaatsen, maar het komt, het daalt in. Trust me :)<3 Volg je eigen gevoel. Zoek ze niet, ze vinden jou.
 

LightAngel

Actief lid
Forum lid
Ik kan je vertellen dat dit niet alleen voor die momenten geldt, maar ook later in de tijd wanneer je zelf met iets worstelt zul je merken dat je op meerdere momenten wordt bijgestaan. Op een dergelijk moment, een hele zware periode in mijn leven, heb ik zelfs mijn moeder op de voor haar kenmerkende manier gehoord via mijn kat die mij op dat moment ook intens en streng aankeek. Had ik het niet via de kat gehoord, toen, jaren terug, dan had ik er misschien niet naar geluisterd. Maar hierdoor bleef het bij mij inclusief tonatie en exacte bewoording. Hierdoor ging ik erover nadenken en kon ik het later in het juiste perspectief plaatsen. En zo waren er meerdere betekenisvolle ervaringen. Maar dit ene moment heeft mij enorm geholpen in mijn eigen groei en "ontwaken".
Ik vind het prachtig om te mogen lezen dat je vader bij meerdere mensen betekenisvolle signalen heeft afgegeven. Bitter voor hem dat hij zo lang aan het bed gekluisterd was maar prachtig om te lezen hoe mooi het dan kan gaan.
:(HRTS):
Mooi dat er dus meer hulp en signalen van hem kunnen komen, ik hoop het! Al wil ik ook privacy en niet 24/7 een geest achter me aan haha. Maar goed om nu alvast te weten, dat ik hem dus eigenlijk ook aan kan roepen als ik hulp nodig heb, of automatisch al wordt bijgestaan. Wat een mooie wereld, van onze spirits!!!
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Mijn moeder is overleden in 1993, mijn vader in 1996, mijn oma (moeders moeder) toen ik rond de 6 jaar was. Ik ben nu 61. Ze achtervolgen je niet :). Soms kreeg ik beelden tussen waken en slapen. Die ene keer in de tuin. Maar ik heb nu wel een grenzeloos vertrouwen dat ik altijd bijgestaan wordt op cruciale momenten. Uiteraard draag ik mijn eigen verantwoordelijkheid bij alles wat ik onderneem en mag ik er niet zonder meer op leunen, maar het onverbrekelijke vertrouwen in het universum, in deze momenten, loopt hand in hand met mij en sinds ik dat besef kan ik zoveel aan. :(ROS):
 

LightAngel

Actief lid
Forum lid
Het zal voor jou op dergelijke momenten altijd herkenbaar zijn. Soms kun je het zelfs pas later plaatsen, maar het komt, het daalt in. Trust me :)<3 Volg je eigen gevoel. Zoek ze niet, ze vinden jou.
We gaan hier zeker op letten, heb er nu al zin in!! Ook heeft hij hoor ik net van ma, de TV al een keer uitgezet, zonder dat de afstandsbediening dat heeft gedaan. In het echt had pa ook van zulke grappen vaak[a112.gif]wat een grapjas!
 

aprilbloesem

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Hoiii Aprilbloessem, dankjewel, en ook jij heel mooi uitgelegd, deze zeer persoonlijke en bijzondere ervaringen! En prachtig dat je dit allemaal heb mee mogen maken paranormaal gezien, zowel mooi ervaringen als tragische ervaringen, zoals met je buurjongetje.
Dat van dat ziekenhuis gebeuren, dat zo een client totaal niet begrepen wordt, zoals je schoonvader, en er zelfs grove medische fouten worden gemaakt en gevaarlrijke medische situaties ontstaan hierdoor, dat hebben wij maand in maand uit aan de lijve ondervonden met pa, hij is er zelfs door uitputting aan overleden, ben ik zelf van overtuigd. Je kunt niks doen, je staat machteloos, WANT ZE LUISTEREN TOTAAL NIET EN WILLEN ZELFS NIET LUISTEREN, je bent een nummer voor ze. En daar zie je je familielid steeds meer in verdriet en eenzaamheid medisch en daardoor mentaal achteruit gaan, jij hebt dat dus ook erg genoeg moeten meemaken. Maar wel fijn dat er een andere arts bijkwam, en dat de laatste fase toch nog iets beter mocht zijn voor jullie.

Het moet je schoonvadder wel zijn met die dankbaarheid, vooral als het ineens zo uit de lucht komt vallen als gevoel, ook dat kunnen de geesten ben ik van overtuigd! Bizar dat hij even dood is geweest en toch weer in zijn lichaam kwam, dat jij hem op dat moment ook werkelijk zag, en dat zijn tijdelijke dood ook bevestigd werd door een arts, als het ware.

Ik zal zeker naar mijn gevoel luisteren als het om paranormale dingen gaat. Van hoe het zou horen, of van spirituele vaste ritueeltjes, daar ben ik zelf helemaal niet van, maar dat is bij iedereen anders. Zelf observeer en voel ik dingen gewoon zoals ik ze ervaar en aanvoel. Eigenlijk gewoon op mindfulness techniek, niet meer en niet minder, maar dan afgestemd in dit geval, op de paranormale wereld.
Wat ontzettend verdrietig dat jullie dat ook zo meegemaakt hebben met jullie vader........de medische wereld met zijn protocollen, het zeker weten dat het zo zit....(en al spring je hoog en laag, zij hebben geleerd dat.....).
Ik zie het zelf meer als een (medische)wereld, naast de onze, zeg maar ;)... zij zijn er zo van overtuigd dat het zo is, als zij het zien en ja, soms komt dat inderdaad over als dat 'wij maar nummers zijn'......
Heel naar en verdrietig (en mijn persoonlijke frustratie, niet alleen met mijn schoonvader, maar ook persoonlijk)


Ik wens je nog veel leuke grappen van je vader........ wat mooi is dat, hè dat het dan zo herkenbaar is...........
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Ook ik heb grapjes van mijn vader meegemaakt, want zo was hij ook. En op het moment dat het tot je doordringt hoor je hem haast in je gedachten lachen om wat ie nu weer heeft uitgehaald. Heerlijk, die momenten. Tekenen keer op keer een glimlach op mijn gezicht.
 

LightAngel

Actief lid
Forum lid
Mijn moeder is overleden in 1993, mijn vader in 1996, mijn oma (moeders moeder) toen ik rond de 6 jaar was. Ik ben nu 61. Ze achtervolgen je niet :). Soms kreeg ik beelden tussen waken en slapen. Die ene keer in de tuin. Maar ik heb nu wel een grenzeloos vertrouwen dat ik altijd bijgestaan wordt op cruciale momenten. Uiteraard draag ik mijn eigen verantwoordelijkheid bij alles wat ik onderneem en mag ik er niet zonder meer op leunen, maar het onverbrekelijke vertrouwen in het universum, in deze momenten, loopt hand in hand met mij en sinds ik dat besef kan ik zoveel aan. :(ROS):
Mijn vader heb ik wel 1 keer gezien bij het wakker worden, alleen maar zijn gezicht, maar dan neutraal tot ernstig, voor de rest helemaal niks, het duurde ook maar een seconde, als een flits. Trust the universe, thank you Pendel!! ik moet helaas gaan, nu 15 uur 15 zie ik
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Ik heb bij een aantal dierbaren dingen meegemaakt.
Een van die gebeurtenissen was met mijn oma ik zat tv te kijken en voelde ineens een aanwezigheid . Een helder weten zei me dat zij het was en dat ze overleden was. Ze was niet ziek en heel onverwachts overleden . Ik keek om en zag haar heel vaag in een hoek van de kamer staan. De kat begon te blazen. Ze verdween vrij snel, en ik keek op mijn horloge . Mijn moeder belde de volgende dag om te zeggen dat ze was overleden om 23 uur. Ik wist het al.
 

LightAngel

Actief lid
Forum lid
Wat ontzettend verdrietig dat jullie dat ook zo meegemaakt hebben met jullie vader........de medische wereld met zijn protocollen, het zeker weten dat het zo zit....(en al spring je hoog en laag, zij hebben geleerd dat.....).
Ik zie het zelf meer als een (medische)wereld, naast de onze, zeg maar ;)... zij zijn er zo van overtuigd dat het zo is, als zij het zien en ja, soms komt dat inderdaad over als dat 'wij maar nummers zijn'......
Heel naar en verdrietig (en mijn persoonlijke frustratie, niet alleen met mijn schoonvader, maar ook persoonlijk)


Ik wens je nog veel leuke grappen van je vader........ wat mooi is dat, hè dat het dan zo herkenbaar is...........
Die reguliere medische wereld is niet bepaald overal empathisch, zeker niet. Ook werden in het ziekenhuis complete protocollen niet gevolgd. Hij had bijv. een complete halsslagaderafsluiting die de hele rechterhersenhelft afsluit, hij was dus halfverlamd en kon niet meer normaal reageren en praten, of toen op dat moment helemaal niet, en werd op de spoedeisende hulp terug naar huis gestuurd door een geirriteerde hoofdverpleegkundige (vermoed ik), op boze manier met de woorden naar hem: "Stelt u zich eens niet zo aan, u moet eens wat beter uitrusten en meer lichaamsoefeningen doen, dan hoeft u ook niet hier te komen, u beweegt gewoon niet veel!! U zal wel wat onder de leden hebben ofzo." en ze liep weg. En dat terwijl overduidelijk was dat hij helemaal half verlamd was, zelfs zijn gezicht hing helemaal links compleet naar beneden en hij was zich niet meer beuwst van zijn linkerlichaamshelft, en viel constant naar links. 8 verplichte neurologische testen hebben ze ook niet afgenomen om een hersenbloeding of infarct vast te stellen. En hij is gewoon op afdelingshoofd woord, door broeders thuis afgedropt, met een complete hersenherseninfarct die ze met bloedverdunning die prop binnen 3 uur op hadden kunnen lossen, dan hadden de hersenen nog kunnen herstellen (sowieso grotendeels bijna helemaal), maar dat ging dus door hun niet door, en heeft hij 6 keer bijna moeten stikken door slikproblemen in eten met, als gevolg 6 longontstekingen, en daardoor hartfalen en hartstilstand. Dus hij werd ongediagnosticeerd thuis afgedropt, met de woorden beweeg maar mee. Zijn dood had dus gewoon voorkomen kunnen worden als hij gelijk bloedverdunners kreeg, en dus hersenherstel en herstel van de halfzijdige verlamming. Pas 4 dagen later na 10-tallen keren bellen binnen die 4 dagen, is hij serieus onderzocht met tegenzin, en kwam er pas halsslagaderverstopping uit met onherstelbare halfzijdige verlamming (rechterhersen-afsteving zorgt voor linkerkant-lichaamsverlamming)

Wel erg dat je het zelfs zelf hebt moeten meemaken Aprilbloessem, dan heb je het aan den lijve ondervonden, daar werken zoveel narcisten en mensen zonder enig emphatie, ongelooflijk dat die mensen daar zomaar mogen werken! Je haalt die mensen er op het oog er zo uit. (Buiten de groep zorgwerkers in de zorg, die wel er echt in liefde voor de mensen zijn hoor, dat even vooropgesteld.)

Mijn pa en ik gaan zeker nog grappen maken, dat komt zeker goed, ik kan niet meer om jullie feiten en ervaringen heen ook , daarom
 

LightAngel

Actief lid
Forum lid
Ik heb bij een aantal dierbaren dingen meegemaakt.
Een van die gebeurtenissen was met mijn oma ik zat tv te kijken en voelde ineens een aanwezigheid . Een helder weten zei me dat zij het was en dat ze overleden was. Ze was niet ziek en heel onverwachts overleden . Ik keek om en zag haar heel vaag in een hoek van de kamer staan. De kat begon te blazen. Ze verdween vrij snel, en ik keek op mijn horloge . Mijn moeder belde de volgende dag om te zeggen dat ze was overleden om 23 uur. Ik wist het al.
Wat heftig Muriel! Maar een wonder dat jij haar hebt mogen waarnemen, en dat zei ook exact jou uitkiest om zich gelijk aan te laten zien. Ik krijg de rillingen als ik lees hoe je haar waarnam, wel erg bijzonder, eerst alleen voelen dat ze er was, en dan daarna ook nog eens letterlijk zien als bevestiging. En ook dat ze zo onverwacht ging, en dat je moeder dat daarna bevestigt. Beter bewijs kan niet.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Ik vind dat je er heel erg goed mee omgaat LightAngel maar toch, wat je schrijft over het proces in het ziekenhuis en hoe je vader behandeld werd, zou ik ondanks dat toch overwegen een klacht in te dienen bij het Medisch Tuchtcollege. Dit soort manieren van mensen behandelen moeten aan de kaak gesteld worden zodat niet meer mensen hiervan de dupe worden en dit kan helaas alleen maar via een klacht.
Ja, het medisch personeel staat in deze periode beslist onder extreme druk, maar dit soort fouten kunnen zij zich niet permitteren.
Dat is niet om iemand te straffen, maar om te voorkomen dat dergelijke manieren van behandelen zich in de toekomst niet herhalen.
 

aprilbloesem

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Die reguliere medische wereld is niet bepaald overal empathisch, zeker niet. Ook werden in het ziekenhuis complete protocollen niet gevolgd. Hij had bijv. een complete halsslagaderafsluiting die de hele rechterhersenhelft afsluit, hij was dus halfverlamd en kon niet meer normaal reageren en praten, of toen op dat moment helemaal niet, en werd op de spoedeisende hulp terug naar huis gestuurd door een geirriteerde hoofdverpleegkundige (vermoed ik), op boze manier met de woorden naar hem: "Stelt u zich eens niet zo aan, u moet eens wat beter uitrusten en meer lichaamsoefeningen doen, dan hoeft u ook niet hier te komen, u beweegt gewoon niet veel!! U zal wel wat onder de leden hebben ofzo." en ze liep weg. En dat terwijl overduidelijk was dat hij helemaal half verlamd was, zelfs zijn gezicht hing helemaal links compleet naar beneden en hij was zich niet meer beuwst van zijn linkerlichaamshelft, en viel constant naar links. 8 verplichte neurologische testen hebben ze ook niet afgenomen om een hersenbloeding of infarct vast te stellen. En hij is gewoon op afdelingshoofd woord, door broeders thuis afgedropt, met een complete hersenherseninfarct die ze met bloedverdunning die prop binnen 3 uur op hadden kunnen lossen, dan hadden de hersenen nog kunnen herstellen (sowieso grotendeels bijna helemaal), maar dat ging dus door hun niet door, en heeft hij 6 keer bijna moeten stikken door slikproblemen in eten met, als gevolg 6 longontstekingen, en daardoor hartfalen en hartstilstand. Dus hij werd ongediagnosticeerd thuis afgedropt, met de woorden beweeg maar mee. Zijn dood had dus gewoon voorkomen kunnen worden als hij gelijk bloedverdunners kreeg, en dus hersenherstel en herstel van de halfzijdige verlamming. Pas 4 dagen later na 10-tallen keren bellen binnen die 4 dagen, is hij serieus onderzocht met tegenzin, en kwam er pas halsslagaderverstopping uit met onherstelbare halfzijdige verlamming (rechterhersen-afsteving zorgt voor linkerkant-lichaamsverlamming)

Wel erg dat je het zelfs zelf hebt moeten meemaken Aprilbloessem, dan heb je het aan den lijve ondervonden, daar werken zoveel narcisten en mensen zonder enig emphatie, ongelooflijk dat die mensen daar zomaar mogen werken! Je haalt die mensen er op het oog er zo uit. (Buiten de groep zorgwerkers in de zorg, die wel er echt in liefde voor de mensen zijn hoor, dat even vooropgesteld.)

Mijn pa en ik gaan zeker nog grappen maken, dat komt zeker goed, ik kan niet meer om jullie feiten en ervaringen heen ook , daarom

Dit gaat toch echt wel een heel stuk verder dan ''gewone'' onoplettendheid, wat ontzettend naar dat dit jullie overkomen is..........ik ben het zeker eens met Pendel dat jullie hier een klacht over zouden ''moeten'' indienen..hier is geen enkel excuus voor......
 

Silver

Bekend lid
Forum lid
Oh LightAngel gecondoleerd met je vader. Wat leuk dat hij nog grapjes komt maken.
  • Maar herkennen jullie dat ten eerste van die lichtbollen zoals boven precies uitgelegd? Of was dat net iets anders bij jullie?
  • Hebben jullie ook andere bizarre ervaringen net na iemands dood meegemaakt, die veel te toevallig zouden zijn? Of misschien ook zlefs wel langer na iemands dood?
Nee. lichtbollen of andere bizarre ervaringen heb ik niet meegemaakt. Wel praat ik regelmatig met overledenen of komen ze eventjes bij mij langs.
Onlangs kwam ik van een crematie vandaan en toen reed ik weer naar huis toen ik tot de ontdekking kwam dat al mijn gedachten niet van mij waren. en toen was ik dus gewoon in gesprek met die overleden persoon. Ze vertelde over d'r laatste weken en hoe moeilijk die waren geweest en ze wist de weg aan gene zijde niet zo goed. Ik ben op een parkeerplaats gaan staan om mijn volledige aandacht beter bij het gesprek te hebben, en haar te laten weten hoe ze de weg zou kunnen vinden.

Je hoeft niet bezorgd te zijn dat er 24/7 een geest bij je blijft. Ze komen gewoonlijk gewoon maar eventjes langs. Mijn overleden broer was gebrouilleerd met zijn dochter en hij is bijvoorbeeld een keertje langs geweest toen ik met haar aan de telefoon zat. "Als ik zo toch eens met haar zou kunnen praten" en als het je niet schikt kan je ze altijd wegsturen.
Terwijl wij met elkaar wachtte dat de hersenoperatie klaar zou zijn van mijn schoonvader....zag ik hem door de keuken lopen, precies zoals hij altijd liep..... ik dacht dat ik het mij verbeeld had, want een of twee uur later belde de dokter ( operatie was niet goed gegaan, maar nu op dat moment ging het redelijk met hem) - nu achteraf denk ik dat mijn schoonvader tijdens de operatie al overleden was maar weer teruggekomen was.
Tijdens een narcose worden mensen ook uit hun lijf gedreven en kunnen ze dus makkelijk eventjes langskomen, maar ik begrijp dat hij dus een bijna door ervaring had tijdens die narcose.
Klein tijdje later zat ik eens te mediteren en kwam hij op bezoek....... een gevoel, een gevoel van dankbaarheid, zo sterk... dat kon echt niet anders dan mijn schoonvader zijn.
zo fijn als iemand op die manier komt bedanken!
 

aprilbloesem

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Tijdens een narcose worden mensen ook uit hun lijf gedreven en kunnen ze dus makkelijk eventjes langskomen, maar ik begrijp dat hij dus een bijna door ervaring had tijdens die narcose.
dat weet ik dus eigenlijk niet........ dat bedoelde ik eigenlijk een beetje te vertellen.............of tijdens die narcose was hij zoals jij aangeeft uit zijn lijf gedreven, of......... geen idee... de dokter heeft het er niet over gehad dat hij overleden was of bijna, tijdens de operatie.....maar goed...... die bracht het op zo'n manier dat wij medelijden met hem hadden omdat het niet helemaal goed gegaan was......dus ik weet niet of de man wel helemaal eerlijk of oprecht was.

Mijn buurjongetje was ook nog niet overleden (wel al heel ziek, en het zou een kwestie van tijd zijn) toen ik hem zag, in een soort van ''tussen'' ruimte...... in mijn visioen (ik was op dat moment op bezoek in Burgers Zoo, we waren koffie aan het drinken), zag ik hem letterlijk in een ruimte in de ruimte ( zag er uit als een stukje ruimte, in de ruimte)......heel raar...... maar het voelde goed, voor mij voelde het als een ''wachtkamer''....een voorportaal.... en hij is vrij snel - de volgende avond overleden.

Daaruit begrijp ik voor mijzelf dat het op allerlei verschillende manier kan zijn...dat er geen standaard is (maar heel vaak begrijp ik niet hoe het zit of waarom...... is het gewoon zo )
 
Bovenaan