Arthur

Bekend lid
Forum lid
In het Engels is 'feeling' synoniem met 'compassion' en 'tenderness'
Dacht je nu echt dat als die drie woorden achter elkaar als sleutelwoorden geschreven worden dat het synoniemen zijn?
Inderdaad. Veel schrijvers zijn een beetje lui (zeker als ze bewust of onbewust Westerse en Oosterse denkbeelden met elkaar willen combineren)
Natuurlijk zijn het (in dit geval) synoniemen. Want het gaat bij het hartchakra om gevoelens als compassie en (onvoorwaardelijke) liefde en niet om gevoelens in zijn algemeenheid (zoals bijvoorbeeld haat gevoelens en een gevoel van pijn in je kuiten).
 
Laatst bewerkt:

Arthur

Bekend lid
Forum lid
Oke, bedankt voor je uitleg.

Ik denk dat bij een reactie op ziekte of overlijden die jij als uitzondering noemt of dreigende situaties juist wel gekwetste egodelen op kunnen spelen. In mijn geval, als er vrijwel geen angst of verdriet is geweest of boosheid, zegt mij dat ik vertrouwen heb anders zou er wel angst zijn of een andere emotie. Mij zegt het dat ik al heel veel uitgewerkt heb in eerdere levens hieromtrent. En dat veel egodelen geheeld zijn daaromtrent en dat ik er daarom zo relaxed insta.
Ja natuurlijk kan dat! Ik heb het in mijn 'uitzonderingen' eigenlijk alleen maar over 'acute' situaties waarin direct handelen noodzakelijk is. Bij ziekte en overlijden is dat niet (altijd) het geval.
Overigens is het ontbreken van gevoel niet altijd een teken

dat een ego deel geheeld is, maar juist een teken dat er iets nog niet geheeld is. Ik zeg niet dat dit bij jou het geval is, maar wel dat het niet iets is dat in zijn algemeenheid geldt. Gevoelens (alle gevoelens) horen bij het leven. Woede, vreugde, verdriet, rouw, wanhoop zijn een onlosmakelijk onderdeel van ons normale dagelijkse leven. Ik merk vaak dat mensen denken dat gevoelens 'verkeerd' zijn en dat er daarom gewerkt moet worden om ervoor te zorgen dat je weinig of geen ('negatieve') gevoelens meer hebt. Dat is een groot misverstand! Zelf als je 'verlicht' bent blijven gevoelens bestaan.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Daar ben ik het als gevoelsmens mee eens.
Ik denk dat iets geheeld is als je bij jezelf niet zo een waarde hecht aan het stukje ben ik geheeld of niet? Om mezelf als voorbeeld te nemen. Ik ben er relaxed onder, en vind het ook prima als er nog stukken zijn die niet geheeld zijn. Laat maar komen, ik leer graag.
Als je niet geheeld bent denk ik dat er toch vaak iets in je leeft wat je voort probeert te stuwen, van werk eraan en dat het elke keer terugkomt.
En ik denk als je geheeld bent je verdriet en een keer boos zijn ook sneller van jezelf accepteert en het niet zo een item is. Dan mag het er zijn, en is het er niet, dan niet.
 

Silver

Bekend lid
Forum lid
Veel schrijvers zijn een beetje lui (zeker als ze bewust of onbewust Westerse en Oosterse denkbeelden met elkaar willen combineren)
Je kent die vrouw helemaal niet eens en je hebt je mening al weer klaar.
 
Laatst bewerkt door een moderator:

Arthur

Bekend lid
Forum lid
Veel schrijvers zijn een beetje lui (zeker als ze bewust of onbewust Westerse en Oosterse denkbeelden met elkaar willen combineren)
Allemachtig, wat ben jij toch een arrogante vlerk. Je kent die vrouw helemaal niet eens en je hebt je mening al weer klaar.
Het ging onder andere over 'gevoel' en 'emotie' waarvan jij vond dat ik die 'door elkaar flikkerde en verwarring zaaide'. Jij hebt de overtuiging dat 'emotie' in het 2e chakra thuishoort en 'gevoel' in het 4e. Waarop ik reageerde met wat voorbeelden van gevoel (gevoelens van haat en het gevoel van pijn in je kuiten) die volgens mij beslist niet verbonden zijn met het 4e chakra. Daar heb ik je nog niet over gehoord.
 

Silver

Bekend lid
Forum lid
In het Engels is 'feeling' synoniem met 'compassion' en 'tenderness'. Je moet dus oppassen om 'feeling' (zeker in dit geval) te vertalen met voelen of gevoel
Je hebt dus zo weinig onderscheidingsvermogen dat je compassion, tenderness en feeling als synoniemen ziet. en je eigent je het recht toe om iemand als Ruth White lui te noemen. en als ik daar iets van zeg, dan ga je op iets heel anders antwoord geven, iets waar ik het niet over gehad heb, maar iets waar jij mogelijk gelijk in hebt.
Gelukkig heb jij mijn mening over dat gedrag nog gelezen voordat een van onze moderators die verwijderd heeft.
 

aprilbloesem

moderator
Medewerker
Silver en Arthur , willen jullie allebei jullie commentaren alsjeblieft niet zo persoonlijk willen maken naar elkaar toe......er anders over denken zou geen probleem hoeven te zijn en zorgt juist voor hele interessante inzichten voor iedereen....en accentueert alleen hoe verschillend dingen bekeken en geinterpreteerd kunnen worden.
 

Arthur

Bekend lid
Forum lid
Even over Engelse synoniemen van 'compassie":

Schermafbeelding 2021-10-14 om 12.17.26.png


Bij de synoniemen van 'compassie' staan 'feeling' en 'tenderness'.


Het 'probleem' van het chakra systeem is dat het alleen lichamelijke, emotionele en spirituele componenten omvat en daarom geen compleet beeld geeft van de menselijke geest (psyche). Wat in het chakra systeem ontbreekt is (onder andere) ons vermogen om logisch na te denken. Dat feit lees je ook eigenlijk nooit terug is boeken over chakra's, waar (bijna) altijd de indruk wordt gewekt dat het een compleet (sluitend) systeem is. Dat is het dus niet en om die reden probeer ik (hier) te komen tot een manier die wel sluitend is. Of dat lukt is niet zeker. Maar wat wel zeker is dat als we onze menselijke geest reduceren tot iets wat in het chakra systeem past, het zeker niet lukt. Het afkappen of over het hoofd zien of ontkennen van (belangrijke) elementen van onze menselijke geest is niet de beste manier om jezelf spiritueel te ontwikkelen.
 

aprilbloesem

moderator
Medewerker
Even over Engelse synoniemen van 'compassie":

Bekijk bijlage 4113

Bij de synoniemen van 'compassie' staan 'feeling' en 'tenderness'.


Het 'probleem' van het chakra systeem is dat het alleen lichamelijke, emotionele en spirituele componenten omvat en daarom geen compleet beeld geeft van de menselijke geest (psyche). Wat in het chakra systeem ontbreekt is (onder andere) ons vermogen om logisch na te denken. Dat feit lees je ook eigenlijk nooit terug is boeken over chakra's, waar (bijna) altijd de indruk wordt gewekt dat het een compleet (sluitend) systeem is. Dat is het dus niet en om die reden probeer ik (hier) te komen tot een manier die wel sluitend is. Of dat lukt is niet zeker. Maar wat wel zeker is dat als we onze menselijke geest reduceren tot iets wat in het chakra systeem past, het zeker niet lukt. Het afkappen of over het hoofd zien of ontkennen van (belangrijke) elementen van onze menselijke geest is niet de beste manier om jezelf spiritueel te ontwikkelen.
Als er dan ook nog een Engelse versie bijkomt, wordt het in mijn beleving nog ingewikkelder ;) en kan men nog sneller verdwalen in de interpretatie en welk gevoel een woord geeft..
Ook hierover kan gesteggeld en gediscussieerd worden.

Het afkappen of over het hoofd zien of ontkennen van (belangrijke) elementen van onze menselijke geest is niet de beste manier om jezelf spiritueel te ontwikkelen.
En dit is een persoonlijke invulling die jij hier aan geeft......
ik zelf denk altijd (meestal), dat hoe ik ook mijn best doe......waarschijnlijk ga ik straks over en blijkt alles zo anders in elkaar te zitten, dan wat ik dacht dat het was........ ik denk wel eens dat wij als menszijnde niet daar kunnen komen wat betreft het ''begrijpen'' van hoe het allemaal ''echt'' zit......
 

Pendel

moderator
Medewerker
Silver en Arthur , willen jullie allebei jullie commentaren alsjeblieft niet zo persoonlijk willen maken naar elkaar toe......er anders over denken zou geen probleem hoeven te zijn en zorgt juist voor hele interessante inzichten voor iedereen....en accentueert alleen hoe verschillend dingen bekeken en geinterpreteerd kunnen worden.
Ik ben het met aprilbloesem eens dat discussies geen aanleiding mogen zijn om op een veroordelende en corrigerende manier elkaars teksten te lezen of te interpreteren en er op die manier op te reageren. De bekende uitspraak: "Meerdere wegen leiden naar Rome" vind ik hier wel van toepassing en zo heeft ook iedereen een eigen benadering om uiteindelijk bij het doel te komen, Er is geen vaste regel voor en ieder leert in een eigen tempo en niemand heeft per definitie gelijk of ongelijk en niemand is per definitie meer waard of belangrijker dan de ander. Het biedt wel interessante perspectieven om met elkaar te bespreken omdat het visies toont die leven in anderen vanuit een heel andere invalshoek. En ook dat is bijzonder leerzaam.
Lees wat je ziet, denk na over wat je ziet maar met een open vizier en haal eruit wat bij je past zonder de behoefte om iemand te corrigeren of terecht te wijzen. Zie het gewoon als andere informatie en invalshoek, want ook op die manier leren we van elkaar en krijgen we soms een spiegel voor. Houdt respect voor elkaar. Pas later als we tussen de engelen wonen zullen we weten wie het helemaal bij het rechte eind had, maar dan zal ook de behoefte om dit met deze intentie aan iemand duidelijk te maken ook niet meer bestaan. Wees lief voor elkaar. 😉
 

Arthur

Bekend lid
Forum lid
Het afkappen of over het hoofd zien of ontkennen van (belangrijke) elementen van onze menselijke geest is niet de beste manier om jezelf spiritueel te ontwikkelen.
En dit is een persoonlijke invulling die jij hier aan geeft......
ik zelf denk altijd (meestal), dat hoe ik ook mijn best doe......waarschijnlijk ga ik straks over en blijkt alles zo anders in elkaar te zitten, dan wat ik dacht dat het was........ ik denk wel eens dat wij als menszijnde niet daar kunnen komen wat betreft het ''begrijpen'' van hoe het allemaal ''echt'' zit......
Hoewel het uiteraard een persoonlijke invulling is, heb ik tot op heden nog geen 'bewijzen' van het tegendeel gehoord of gezien. Wel zie ik steeds duidelijker (zowel bij mezelf als bij anderen) dat als je bijvoorbeeld het chakra systeem als uitgangspunt neemt of op een andere manier het denkvermogen van de mens over het hoofd ziet of buiten beschouwing laat, dit problemen oplevert. Mijn insteek is dat je moet toewerken naar een 'gezond ego', dat wil zeggen dat je niet meer gehinderd wordt door blinde vlekken, schaduwkanten, gewonde kind-delen enz. . Je denkvermogen, het vermogen te (be)oordelen en afwegingen te maken, worden namelijk vertroebeld door die niet-gezonde ego-delen. Ga je er expliciet of impliciet van uit dat het juist dat denkvermogen is dat roet in het eten gooit (en niet die kwetsingen van je ego), dan kun je heel gemakkelijk al die niet-gezonde ego-delen laten zitten (over het hoofd zien of ontkennen) en je 'gevoel' (wat net zo vatbaar is voor beïnvloeding van de niet-gezonde ego-delen als je denkvermogen) als richtlijn nemen.
Wat ik heb gemerkt (ook weer zowel bij mezelf als bij anderen) is dat dit een 'oppervlakkige' spiritualiteit oplevert. Van buitenaf lijkt het heel wat (allerlei boeken gelezen, allerlei cursussen gevolgd, een bepaald jargon leren spreken enz). Maar er zitten nog wat 'kantjes' aan. Ik heb ze al eerder genoemd. Je hebt zelf geen last van die 'kantjes' maar anderen wel. Bijvoorbeeld het gebruik van passief-agressieve taal ('ik voel me gekwetst') of kwaad/geïrriteerd worden of terugtrekken als je word tegengesproken.

Het helen van die kwetsingen van je ego kun je vergelijken met volwassen worden. Dat betekent dat je zelf verantwoordelijk bent voor je gevoel (of in ieder geval wat je met dat gevoel doet). En dat je niet anderen de schuld geeft van jouw gevoel (met als consequentie dat je jezelf toestemming geeft om die anderen te grazen te nemen, want die zijn immers de oorzaak van jouw gevoel). Ik heb hierboven 'luie schrijvers' genoemd. Ik besef dat dit een weinig flatteuze benaming is. Maar wat ik hier eigenlijk mee bedoel is dat veel schrijvers (van 'new-age' achtige boeken) hun lezers naar de mond praten. Ze vertellen eigenlijk alleen maar die dingen die hun lezers eigenlijk al weten ("een feest van herkenning" is vaak de reactie die ik dan hoor). Ze vertellen in ieder geval geen dingen waardoor hun lezers gaan denken dat ze nog moeite moeten doen om hun gekwetste ego-delen te herkennen en erkennen (en er dan uiteraard iets aan te doen).
 
Laatst bewerkt:

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Wat ik een beetje proef in deze discussie, is het punt. Dat om spiritueel te groeien je vooral ook moet denken. En dat het denken niet vast te leggen is in een chackra systeem?
Zelf is mijn ervaring wel , dat juist ook het denken door analyseren, en combineren, uit iemand zijn systeem te halen is, of hij veel piekert, en logisch na kan denken. Als een soort puzzel.
Het is niet sluitend, maar niet geheel onmogelijk.
Een hartchakra die niet open staat, daar zouden haatgevoelens of pijn in kuiten naar boven kunnen komen, als je de andere chackras leest in combinatie en velden eromheen. En dan is het dus nodig dat je heel logisch denkt, de verbinding ziet, en ook voelt, hoe een chackra aanvoelt . En ook al is dat niet sluitend, je gaat er dan toch over nadenken en er misschien aan werken en daardoor spiritueel groeien?
 

Arthur

Bekend lid
Forum lid
Wat ik een beetje proef in deze discussie, is het punt. Dat om spiritueel te groeien je vooral ook moet denken. En dat het denken niet vast te leggen is in een chackra systeem?
Zelf is mijn ervaring wel , dat juist ook het denken door analyseren, en combineren, uit iemand zijn systeem te halen is, of hij veel piekert, en logisch na kan denken. Als een soort puzzel.
Het is niet sluitend, maar niet geheel onmogelijk.
Een hartchakra die niet open staat, daar zouden haatgevoelens of pijn in kuiten naar boven kunnen komen, als je de andere chackras leest in combinatie en velden eromheen. En dan is het dus nodig dat je heel logisch denkt, de verbinding ziet, en ook voelt, hoe een chackra aanvoelt . En ook al is dat niet sluitend, je gaat er dan toch over nadenken en er misschien aan werken en daardoor spiritueel groeien?
Geen van de zeven chakra's is verbonden met (logisch) denken. Wel met lichamelijke, emotionele en spirituele zaken. Het chakra systeem is daarom van nature niet zo geschikt om iets met het (logisch) denken te doen. Het kan misschien wel, maar dan loop je toch het risico dat het wordt als de uitspraak "als een hamer je enige gereedschap is, dan gaat ieder probleem er uitzien als een spijker'. Anders gezegd: als je iets met het (logische) denkvermogen wilt doen, dan kun je beter niet het chakra systeem gebruiken. (voor de zekerheid: dat is dus mijn persoonlijke mening, en de verklaring waarop die mening gebaseerd is)
 

Pendel

moderator
Medewerker
Gelukkig heb jij mijn mening over dat gedrag nog gelezen voordat een van onze moderators die verwijderd heeft.
Wij verwijderen niets uit een discussie. Hooguit harde beledigingen of onzinnige tekst die niets met het onderwerp te maken heeft of daaraan niets toevoegt en lichten dat dan ook toe. Het is logisch dat reacties die hieraan vooraf nog volgen op de teksten die verwijderd worden dan ook mee verwijderd worden omdat het anders onlogisch wordt.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Het afkappen of over het hoofd zien of ontkennen van (belangrijke) elementen van onze menselijke geest is niet de beste manier om jezelf spiritueel te ontwikkelen.
En dit is een persoonlijke invulling die jij hier aan geeft......
ik zelf denk altijd (meestal), dat hoe ik ook mijn best doe......waarschijnlijk ga ik straks over en blijkt alles zo anders in elkaar te zitten, dan wat ik dacht dat het was........ ik denk wel eens dat wij als menszijnde niet daar kunnen komen wat betreft het ''begrijpen'' van hoe het allemaal ''echt'' zit......
Hoewel het uiteraard een persoonlijke invulling is, heb ik tot op heden nog geen 'bewijzen' van het tegendeel gehoord of gezien. Wel zie ik steeds duidelijker (zowel bij mezelf als bij anderen) dat als je bijvoorbeeld het chakra systeem als uitgangspunt neemt of op een andere manier het denkvermogen van de mens over het hoofd ziet of buiten beschouwing laat, dit problemen oplevert. Mijn insteek is dat je moet toewerken naar een 'gezond ego', dat wil zeggen dat je niet meer gehinderd wordt door blinde vlekken, schaduwkanten, gewonde kind-delen enz. . Je denkvermogen, het vermogen te (be)oordelen en afwegingen te maken, worden namelijk vertroebeld door die niet-gezonde ego-delen. Ga je er expliciet of impliciet van uit dat het juist dat denkvermogen is dat roet in het eten gooit (en niet die kwetsingen van je ego), dan kun je heel gemakkelijk al die niet-gezonde ego-delen laten zitten (over het hoofd zien of ontkennen) en je 'gevoel' (wat net zo vatbaar voor beïnvloeding van de niet-gezonde ego-delen als je denkvermogen) als richtlijn nemen.
Wat ik heb gemerkt (ook weer zowel bij mezelf als bij anderen) is dat dit een 'oppervlakkige' spiritualiteit oplevert. Van buitenaf lijkt het heel wat (allerlei boeken gelezen, allerlei cursussen gevolgd, een bepaald jargon leren spreken enz). Maar er zitten nog wat 'kantjes' aan. Ik heb ze al eerder genoemd. Je hebt zelf geen last van die 'kantjes' maar anderen wel. Bijvoorbeeld het gebruik van passief-agressieve taal ('ik voel me gekwetst') of kwaad/geïrriteerd worden of terugtrekken als je word tegengesproken.

Het helen van die kwetsingen van je ego kun je vergelijken met volwassen worden. Dat betekent dat je zelf verantwoordelijk bent voor je gevoel (of in ieder geval wat je met dat gevoel doet). En dat je niet anderen de schuld geeft van jouw gevoel (met als consequentie dat je jezelf toestemming geeft om die anderen te grazen te nemen, want die zijn immers de oorzaak van jouw gevoel). Ik heb hierboven 'luie schrijvers' genoemd. Ik besef dat dit een weinig flatteuze benaming is. Maar wat ik hier eigenlijk mee bedoel is dat veel schrijvers (van 'new-age' achtige boeken) hun lezers naar de mond praten. Ze vertellen eigenlijk alleen maar die dingen die hun lezers eigenlijk al weten ("een feest van herkenning" is vaak de reactie die ik dan hoor). Ze vertellen in ieder geval geen dingen waardoor hun lezers gaan denken dat ze nog moeite moeten doen om hun gekwetste ego-delen te herkennen en erkennen (en er dan uiteraard iets aan te
Het afkappen of over het hoofd zien of ontkennen van (belangrijke) elementen van onze menselijke geest is niet de beste manier om jezelf spiritueel te ontwikkelen.
En dit is een persoonlijke invulling die jij hier aan geeft......
ik zelf denk altijd (meestal), dat hoe ik ook mijn best doe......waarschijnlijk ga ik straks over en blijkt alles zo anders in elkaar te zitten, dan wat ik dacht dat het was........ ik denk wel eens dat wij als menszijnde niet daar kunnen komen wat betreft het ''begrijpen'' van hoe het allemaal ''echt'' zit......
Hoewel het uiteraard een persoonlijke invulling is, heb ik tot op heden nog geen 'bewijzen' van het tegendeel gehoord of gezien. Wel zie ik steeds duidelijker (zowel bij mezelf als bij anderen) dat als je bijvoorbeeld het chakra systeem als uitgangspunt neemt of op een andere manier het denkvermogen van de mens over het hoofd ziet of buiten beschouwing laat, dit problemen oplevert. Mijn insteek is dat je moet toewerken naar een 'gezond ego', dat wil zeggen dat je niet meer gehinderd wordt door blinde vlekken, schaduwkanten, gewonde kind-delen enz. . Je denkvermogen, het vermogen te (be)oordelen en afwegingen te maken, worden namelijk vertroebeld door die niet-gezonde ego-delen. Ga je er expliciet of impliciet van uit dat het juist dat denkvermogen is dat roet in het eten gooit (en niet die kwetsingen van je ego), dan kun je heel gemakkelijk al die niet-gezonde ego-delen laten zitten (over het hoofd zien of ontkennen) en je 'gevoel' (wat net zo vatbaar voor beïnvloeding van de niet-gezonde ego-delen als je denkvermogen) als richtlijn nemen.
Wat ik heb gemerkt (ook weer zowel bij mezelf als bij anderen) is dat dit een 'oppervlakkige' spiritualiteit oplevert. Van buitenaf lijkt het heel wat (allerlei boeken gelezen, allerlei cursussen gevolgd, een bepaald jargon leren spreken enz). Maar er zitten nog wat 'kantjes' aan. Ik heb ze al eerder genoemd. Je hebt zelf geen last van die 'kantjes' maar anderen wel. Bijvoorbeeld het gebruik van passief-agressieve taal ('ik voel me gekwetst') of kwaad/geïrriteerd worden of terugtrekken als je word tegengesproken.

Het helen van die kwetsingen van je ego kun je vergelijken met volwassen worden. Dat betekent dat je zelf verantwoordelijk bent voor je gevoel (of in ieder geval wat je met dat gevoel doet). En dat je niet anderen de schuld geeft van jouw gevoel (met als consequentie dat je jezelf toestemming geeft om die anderen te grazen te nemen, want die zijn immers de oorzaak van jouw gevoel). Ik heb hierboven 'luie schrijvers' genoemd. Ik besef dat dit een weinig flatteuze benaming is. Maar wat ik hier eigenlijk mee bedoel is dat veel schrijvers (van 'new-age' achtige boeken) hun lezers naar de mond praten. Ze vertellen eigenlijk alleen maar die dingen die hun lezers eigenlijk al weten ("een feest van herkenning" is vaak de reactie die ik dan hoor). Ze vertellen in ieder geval geen dingen waardoor hun lezers gaan denken dat ze nog moeite moeten doen om hun gekwetste ego-delen te herkennen en erkennen (en er dan uiteraard iets aan te doen).
Ik denk dat jij dit duidelijk wilt maken, ook gezien je ervaringen. En dat je mogelijk denkt dat mensen dit stuk anders zien. Maar ik denk dat iedereen hier wel begrijpt dat je het denken niet uitschakelt om iets te helen. Of op zo een manier net spiritualiteit omgaat door nuet te werken asn jezelf. En dat de dingen die je noemt niet de manieren zijn hoe mensen hier er mee omgaan, dus denkt men in deze discussie daar mogelijk ook niet zo aan, en zit je in een ander gesprek.
Je wilt denk ik iets feitelijk maken wat al een gepasseerd station is dus denken mensen er misschien niet aan dat je dat duidelijk wilt maken.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Wat ik een beetje proef in deze discussie, is het punt. Dat om spiritueel te groeien je vooral ook moet denken. En dat het denken niet vast te leggen is in een chackra systeem?
Zelf is mijn ervaring wel , dat juist ook het denken door analyseren, en combineren, uit iemand zijn systeem te halen is, of hij veel piekert, en logisch na kan denken. Als een soort puzzel.
Het is niet sluitend, maar niet geheel onmogelijk.
Een hartchakra die niet open staat, daar zouden haatgevoelens of pijn in kuiten naar boven kunnen komen, als je de andere chackras leest in combinatie en velden eromheen. En dan is het dus nodig dat je heel logisch denkt, de verbinding ziet, en ook voelt, hoe een chackra aanvoelt . En ook al is dat niet sluitend, je gaat er dan toch over nadenken en er misschien aan werken en daardoor spiritueel groeien?
Geen van de zeven chakra's is verbonden met (logisch) denken. Wel met lichamelijke, emotionele en spirituele zaken. Het chakra systeem is daarom van nature niet zo geschikt om iets met het (logisch) denken te doen. Het kan misschien wel, maar dan loop je toch het risico dat het wordt als de uitspraak "als een hamer je enige gereedschap is, dan gaat ieder probleem er uitzien als een spijker'. Anders gezegd: als je iets met het (logische) denkvermogen wilt doen, dan kun je beter niet het chakra systeem gebruiken. (voor de zekerheid: dat is dus mijn persoonlijke mening, en de verklaring waarop die mening gebaseerd is)


Bij dit systeem en elk ander systeem, krijg je handvaten en moet je zelf ook nog aan het werk met logisch denken vanuit jezelf. Zelf een wetenschappelijke test om je denkvermogen te meten is niet sluitend, en vraagt logisch denken betreft de getoonde resultaten, met de test als handvat.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Als ik kijk naar mijn persoonlijke groei en zeker bij moeilijke situaties waar ik mee te maken heb gehad, dan kwamen er altijd handreikingen, antwoorden, oplossingen zomaar ineens in mijn gedachten. Dat zag ik altijd als hulplijntjes vanuit het universum en die antwoorden kwamen altijd vanzelf, zonder er bewust over na te denken. Ze daalden bij mij in. Ik had er op dat moment ook geen boodschap aan welke chakra's daarmee gemoeid waren, het vestigde zich gewoon in mij. Pas daarna begon mijn logische denken een rol te spelen om er een logica aan te kunnen verbinden en dat sterkte alleen maar mijn overtuiging dat ik die handreikingen (van buitenaf) niet voor niets had gekregen. Maar het belangrijkste vond ik toch het vertrouwen in de ontvangen signalen, dus zonder logica. Ze hebben me ook altijd naar het juiste voor mij geleid.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Mooi Pendel.
Ik herken het wel dat antwoorden er ineens zijn, toch komt er bij mij altijd wel een stukje denken bij, van wat wordt mij aangereikt, is dit logisch.
En hoe kan ik dit zien.
Niet als zijnde dat het de overhand neemt naar als balans tussen de benen op de vloer, en voelen dat iets klopt. Vertrouwen zit in mijn gevoel maar ook in mijn denken dat denken kost dan niet lang. Maar is een samenvloeien hand in hand met het voelen.als een gedachte die gelijk op mijn gevoel volgt.
Ik ben op zo een moment niet bewust met de chackras bezig, toch werken ze beiden en ga ik automatisch na ben ik goed geaard, en hoe waren mijn emoties daarvoor. En wat is de inhoud van de boodschap. Alsof er een afweging in mijn logica zit waar ik niet bewust mee bezig ben maarcroch plaatsvindt.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Klopt wat je schrijft, maar dat denken is dan altijd achteraf en meestal ook heel subtiel. Het valt als het ware op zijn plek in een situatie en dan vertrouw ik er ook op en heb er vrede mee. Ik geloof ook best dat chakra's hierin een rol spelen, maar als ik daar dan over zou gaan nadenken dan zou ik verzanden in logica terwijl wat gegeven werd voor mijn gevoel los staat van logica maar meer met zelf is verbonden. Mijn gevoel vertelt mij dat als ik meer over de logica zou gaan nadenken dat ik dan meer vasthou aan ego, wat een aards iets is. Later, als alles op zijn plek is gevallen, wil ik nog wel eens terug speuren waarom dit kwam zoals het kwam en dan pas komt bij mij logica om de hoek kijken. Nee, niet geheel waar, want mijn vertrouwen vertelt mij op dat moment al dat ik dit nodig had om richting te kunnen geven aan de situatie waarin ik mij bevond. En tot die conclusie kan ik dan alleen maar komen met logica (dus achteraf).
 

Arthur

Bekend lid
Forum lid
Als ik kijk naar mijn persoonlijke groei en zeker bij moeilijke situaties waar ik mee te maken heb gehad, dan kwamen er altijd handreikingen, antwoorden, oplossingen zomaar ineens in mijn gedachten. Dat zag ik altijd als hulplijntjes vanuit het universum en die antwoorden kwamen altijd vanzelf, zonder er bewust over na te denken. Ze daalden bij mij in. Ik had er op dat moment ook geen boodschap aan welke chakra's daarmee gemoeid waren, het vestigde zich gewoon in mij. Pas daarna begon mijn logische denken een rol te spelen om er een logica aan te kunnen verbinden en dat sterkte alleen maar mijn overtuiging dat ik die handreikingen (van buitenaf) niet voor niets had gekregen. Maar het belangrijkste vond ik toch het vertrouwen in de ontvangen signalen, dus zonder logica. Ze hebben me ook altijd naar het juiste voor mij geleid.
Ja dat is mijn ervaring ook. De juiste teksten of boodschappen verschenen op het juiste moment (bijvoorbeeld op vrachtwagens, reclameborden, of bij gesprekken die net iets te hard werden gevoerd, zodat ik als buitenstaander flarden kon opvangen). Dat zijn belangrijke zaken die bij het werken aan het Zelf van belang zijn.

Er is (door mijn toedoen) wel heel veel nadruk op het 'logische oordelen en denken' terecht gekomen. Dat kwam omdat volgens mij spirituele ontwikkeling bestaat uit twee afzonderlijke ontwikkelingen, die beiden nodig zijn. Dat zijn
- werken aan het Ego, met name het helen van de gekwetste ego-delen (dat is 'psychologisch werk', meestal door middel van therapie, coachen en begeleiding)
- weken aan het Zelf (= 'spiritueel werk', meestal door middel van coaching, begeleiding en zelf-discipline)

En ik ben begonnen met het eerste deel, werken aan de gekwetste ego-delen. Aan het tweede deel (werken aan het Zelf) was ik nog niet toegekomen. Ik ben vooral daarmee begonnen omdat het mijn ervaring is dat het werken aan het Zelf niet echt (emotionele) problemen oplevert. Ik bedoel niet dat het gemakkelijk is om resultaten te bereiken, maar omdat het vooral om 'liefde' gaat is dat vaak leuk en plezierig om te doen en geeft het direct tijdens het 'werk'een goed gevoel (denk bijvoorbeeld aan een fijne visualisatie of een mooie meditatie). Werken aan het genezen van het Ego daarentegen is vaak pijnlijk en moeizaam ploeteren, en geeft vaak helemaal geen goed gevoel en zeker tijdens het 'werk' zelf al. En omdat ons Ego 'slim' is verzint het bijvoorbeeld uitvluchten en sluipwegen om daaraan te ontkomen. Het kenmerk van een gezond Ego is dat het in staat is tot rationele en logische oordelen en afwegingen. Als er echter nog gekwetste (niet genezen) Ego delen zijn, dan is het Ego minder (of helemaal niet) in staat tot rationele logische oordelen. De sluipweg die dan gekozen kan worden is niet de gekwetste Ego delen als oorzaak van de problemen te zien, maar de oorzaak bij het Ego in zijn algemeenheid te leggen. Het Ego wordt dan niet iets dat geheeld moet worden, maar moet worden 'losgelaten'. De gekwetste Ego-delen hoeven dan niet geheeld te worden maar kunnen ook worden 'losgelaten' (wat in de praktijk betekent dat die delen bij de blinde vlekken en schaduwkanten terechtkomen). Dat kiezen van zo'n sluipweg gebeurt eigenlijk nooit bewust (zo slim is het Ego ook nog). Maar wat ik de afgelopen jaren heb gemerkt is dat als ik direct of indirect over deze sluipwegen vertel, dit uiteenlopende reacties oplevert. Zo zijn er mensen bijvoorbeeld die het begrijpen, mensen die het herkennen en mensen die er neutraal tegenover staan. Maar ook zijn er mensen die er heel fel (negatief) op reageren. Ik heb een sterk vermoeden wat de oorzaak is van deze uiteenlopende reacties.....