Ladybird

Bekend lid
Forum lid
Ik kwam het volgende bericht tegen op Facebook, ergens herken ik mezelf er wel in maar is dit ook "echt" of niet? Ik herken mezelf in diegene die wel nog contact heeft
.
“Karmadragers”

In elke familie is ’n oude ziel aanwezig. Deze heeft als taak om familiekarma op zich te nemen en uit te werken. Het is een zwaar leven dat in volledige eenzaamheid en duisternis uitgedragen dient te worden. Alle lasten die generaties lang over en meegedragen worden zijn hiermee gemoeid en bedoelt om de hele bloedlijn te bevrijden en zuiveren van ballast. Alle familieleden blijven d.m.v. een onzichtbare koord met de Karmadrager verbonden. Hoe ouder en wijzer deze persoon wordt hoe meer familieleden afhaken. Wanneer de Karmadrager het gevoel heeft helemaal alleen achtergebleven te zijn omdat deze zich door niemand meer begrepen voelt, is dit het teken dat zijn/haar Aardse taak als Karmadrager erop zit en is zelf ook bevrijdt van alle hartzeer. Dan gaat deze Karmadrager ’n geheel nieuw leven opzetten, iets dat twee kanten kan uitgaan.

De ene kant is het besluit nemen ‘t leven voort te zetten, waarin geen enkel oud familielid meer aanwezig doet zijn. Deze persoon gaat dan geleidelijk aan gelijkgestemden ontmoeten, bedoelt om hun boodschap aan elkaar over te dragen. De Karmadrager werkt dan niet meer in eenzaamheid en duisternis zoals voorheen maar is samen met anderen ’n eenheid geworden, waarin alles in licht, liefde en vertrouwen gedeeld gaat worden.

Maar de Karmadrager kan ook besluiten om in de familiekring aanwezig te blijven maar voelt dan heel duidelijk aan met wie er nog ’n onderlinge band doet zijn. Met de overige familieleden is er niet veel contact meer of voelt alles heel afstandelijk. Deze Karmadrager gaat dan met de nog aanwezige familieleden heel hecht om en voelt zich volledig bij hen thuis omdat de onderlinge band versterkt is geworden en ook in licht, liefde en vertrouwen door alle betrokkenen onderbouwd wordt.

Karmadragers zijn te herkennen aan mensen die kampen met chronische huidaandoeningen, de bekendste vormen zijn o.a. psoriasis, eczeem en acne. Maar ook andere huidafwijkingen behoren hiertoe zoals pigmentstoornissen, wijnvlekken, vitiligo, grote moedervlekken en bij de roodharige overmatige sproeten, doch ook dit zijn slechts enkele voorbeelden.

Mocht iemand zich hierin herkennen, weet dan dat je uitverkoren bent en draag alle klachten stil en wees volhardend. Er komt ’n moment dat je gezuiverd bent van alles wat jij draagt, maar tot de familiebloedlijn doet horen. Op deze manier helpt 'n Karmadrager niet alleen de eigen familie zuiveren maar draagt ook bij aan de Karma van het grote collectief, namelijk zorgdragen voor de zuivering van planeet Aarde.

© www.facebook.com/gedichtverhalen.anjaknops
 

gouwepeer

Admin
Medewerker
Administrator
Moderator
Forum lid
Dit verhaal is nieuw voor mij. Maar wel heel erg interessant om te zien of anderen zich hierin herkennen.
 
U

User_479

Gast
Interessant artikel om over na te denken.

Ik geloof erin dat er familie karma is om uit te werken, en dat je als mede drager van dat familie karma kan helpen het uit te werken, soms voor oplossingen kunt zorgen en het in andere lijn door kunt trekken. Ook juist door een zonnig karakter. Mijn oma was een giga piekeraar en zorgen maker, mijn moeder ook, maar die probeerde al meer positieve oplossingen aan te dragen, en toen kwam ik, en ik geef er weer een hele andere draai aan, ben redelijk zonnig, en mijn dochter geeft mij vaak weer goeie tips.
Ik denk dat het juist alleen maar lichter wordt. Wel merk ik dat de familieleden met oplossingen vaak wel wat lichamelijks hebben, maar niet perse een eenzaam bestaan hebben. Ik geloof dat we karma dragen , maar wel ieder zijn eigen verantwoordelijkheid over het eigen leven. Ik geloof dat karma dragers vaak juist de zonnetjes zijn die het allemaal wel trekken zonder er veel bij na te denken.
 

Ladybird

Bekend lid
Forum lid
Interessant artikel om over na te denken.

Ik geloof erin dat er familie karma is om uit te werken, en dat je als mede drager van dat familie karma kan helpen het uit te werken, soms voor oplossingen kunt zorgen en het in andere lijn door kunt trekken. Ook juist door een zonnig karakter. Mijn oma was een giga piekeraar en zorgen maker, mijn moeder ook, maar die probeerde al meer positieve oplossingen aan te dragen, en toen kwam ik, en ik geef er weer een hele andere draai aan, ben redelijk zonnig, en mijn dochter geeft mij vaak weer goeie tips.
Ik denk dat het juist alleen maar lichter wordt. Wel merk ik dat de familieleden met oplossingen vaak wel wat lichamelijks hebben, maar niet perse een eenzaam bestaan hebben. Ik geloof dat we karma dragen , maar wel ieder zijn eigen verantwoordelijkheid over het eigen leven. Ik geloof dat karma dragers vaak juist de zonnetjes zijn die het allemaal wel trekken zonder er veel bij na te denken.
Ik denk wel dat positiviteit wel helpt maar persoonlijk merk ik wel dat het moeilijk is om diegene te zijn die de cirkel doorbreekt. Met de kant van mijn moeders familie heb ik niet zo veel mijn moeder en oma zijn zwaar op de hand, hebben altijd wel wat te klagen en zitten continu in de slachtoffer rol. Mijn tantes en nichtjes zijn erg vol van zichzelf en negatief over anderen (roddelen graag), mijn moeder is heel hard gezegd geen goede moeder op het emotionele gebied. Ik vind het vaak wel moeilijk om aansluiting te vinden maar volledig loslaten kan ik mijn moeder en oma niet. Met mijn tantes en nichtjes heb ik geen contact.
Zus van mijn vaders kant kan ik het heel goed mee vinden, we denken hetzelfde en hebben ongeveer hetzelfde meegemaakt.

Ik vraag me dan af botst mijn karakter gewoon met de rest aan mijn moeders kant omdat ik blijkbaar meer van me vader heb (zegt ze wel eens "je bent precies je vader" niet op positieve momenten) of ben ik diegene die dit stuk van karma met zich meedraagt?
 
U

User_479

Gast
Ik weet persoonlijk niet of het dan karma dragen is of gewoon je grenzen aan geven en voor je zelf kiezen is. Want dat kan natuurlijk ook gewoon de les zijn. Of de wetenschap dat je het gewoon heel slecht getroffen hebt in een familie, voor misschien ook je eigen lessen.
Karma dragen zie ik als een soort van familie probleem dat al vele generaties meegaat en wat jij dan op je neemt.
je zou dit kunnen achterhalen door een familieopstelling. Door je familie om je heen op te stellen in je gedachten en er dan op neutrale wijze achter te komen of het karma is.
 

Silver

Bekend lid
Forum lid
Oppervlakkig gezien zou ik best zo'n karmadraagster kunnen zijn, maar zo zie ik mijzelf niet. Immers als je karma opruimt, verdwijnt eenzaamheid en duisternis. Dat is juist het werk dat die karmadraagster wordt veronderstelt te doen. Toch?
Ook is het mijn ervaring dat familie relaties verbeteren naarmate ik meer karma heb opgeruimd.
eigenlijk voel ik mijzelf meer een geheimen draagster. Ik ken alle geheimen van de familie, ook van de families van mijn ouders. Geheimen die mijn broers en zusters niet kennen. Het is nu ook te vroeg om het ze te vertellen.

Dus ja, ik herken wel wat maar zie het niet zo.
en nee, ik heb geen huidaandoening.
 

gouwepeer

Admin
Medewerker
Administrator
Moderator
Forum lid
Die site is helaas niet echt mobiel vriendelijk. Zodra ik mijn laptop aan heb staan zal ik er eens een blik op werpen.
 
U

User_479

Gast
Ik vind het interessant om te lezen.
Ik geloof ook wel dat ik dingen van de familie draag, maar ik geloof er ook in dat, dat niet hoeft, maar dat ik dat zelf doe. Ik geloof erin dat iedereen zijn eigen verantwoording draagt, en dat ik het zelf ben die er voor kiest iets te dragen op een bepaalde manier. Ik geloof wel dat ik kan helpen om bepaalde dingen uit blokkade te halen, maar niet dat ik die blokkade moet dragen.
Ik draag hem omdat ik er onbewust zelf voor kies, gevoelig ben, en mijn grenzen niet ken, dingen niet afbaken.
Ik geloof erin dat je de verandering bent, maar niet de drager hoeft te zijn.

Maar ik geloof er ook wel in dat we veel familie leden aantrekken door wat we opgebouwd hebben in andere levens, en dat er een heel aantal op een zelfde gevoelsafstemming zitten waardoor je ook weer veel karakterdingetjes en draagsters hetzelfde kunt hebben in gevoel.
Ik begreep eens dat de ouder op wie je het meest lijkt, in uiterlijk of in karakter, dat die jouw als ziel aangetrokken heeft. Ik lijk qua uiterlijk heel erg op mijn moeder, en ook wel qua karakter, mijn oma, moeder van mijn moeder lijkt ook weer op ons, of beter mijn moeder en daarna ik op haar, we hebben ook wel dezelfde struikelblokken, waar er elke generatie weer verbetering inkomt. Ik heb dan het idee ik draag ook dat van mijn moeder, en dat van mijn oma, maar het is dan denk ik soms gewoon zo dat ons gevoelsleven erg overeenkomt, en ik daardoor ook het gevoel heb dat ik het draag. Ik heb het idee dat ik met bepaalde levensvragen waar hun ook mee worstelden wel beter uit de verf kom. Maar door die verbinding met de ziel die mij aangetrokken heeft , mijn moeder, en zij door haar moeder, lijkt de berg ook enorm groot want ik voel ook dat van hun.
 
U

User_479

Gast
Hier moest ik ook aan denken...

Heb het leven lief, , dan vang je alles op. Als je het leven in de mens liefhebt , de ziel, dan hoef je je met het karakter van de ander niet bezig te houden, want dat is toch helemaal van en voor de mens zelf.

Ik denk dat het dragen van karma hier ook vaak mee te maken heeft, we sluiten dingen onbewust uit, of bezien het met angst, medelijden of teveel medeleven of zorgen, of er moet iets aan gebeuren want het voelt niet goed, of wat dan ook, waardoor we het dragen? En dan zoals het artikel beschrijft van Silver worden we ziek. Denk ik persoonlijk. In karma van de ander, je familie, zit vaak ook een snaar van.jezelf denk.ik, die opgelicht wordt.
Ik merk bij mezelf wel dat als ik bepaalde dingen niet helemaal geaccepteerd heb, of antwoorden wil of niet precies weet hoe of wat ik het zwaar draag. Daarom heb je denk ik in die familieopstellingen ook vaak dialogen met anderen, als er antwoord komt in zo een dialoog, en je kunt het plaatsen in een perspectief, lijkt het ook op te lossen. Als je zelf niet in je natuurlijke kern blijft kunnen er schaduwkanten van 7 generaties terug bovenkomen las ik ooit.
Dat kan gezien worden als familiekarma dragen maar ook als zelf buiten jouw kern gaan. Zo kan ik soms iets teveel borrelen, val ik buiten mijn kern en komen er dingen van generaties terug waar wel zware alcoholisten zaten, omdat die kanten tochnog in mijn kern kunnen komen, als ik buiten de mijne val.

Dus met betrekking tot het artikel, ik denk niet dat er perse een oude ziel ergens wordt geplaatst om alles te dragen. Ik geloof wel dat er misschien een oude ziel wordt geplaatst om verandering te brengen, maar niet om dan zelf alles als zwaarte op te vangen.
Wel denk ik dat oude zielen vaak gevoelig kunnen zijn, en het op een bepaalde manier dragen, maar dat het wel de bedoeling is dat ze de lessen leren om het milder te dragen.
 
Laatst bewerkt door een moderator:

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Ik vond het een boeiende site. Ik las er dingen die ik wel herken. Bij het lezen kwamen zaken in eerste instantie wat zwaar op mij over, maar nadat ik alles liet bezinken kreeg ik meer duidelijkheid voor mijzelf.
Vaker, in het verleden, vroeg ik mij af, waarom is het zo dat ik altijd mensen bijsta met dingen waarmee zij in de knoop zitten of slechter mee af zijn en dat zij dan uiteindelijk opgelucht en blij weglopen en ik er zelf eigenlijk niet beter op ben geworden. Wel qua innerlijk gevoel, maar niet qua welzijn. Zij plukten dan de vruchten en ik doorzag het maar mocht er kennelijk niet van meeprofiteren. Althans, zo voelde het. En ook nu lijkt familie het beter af te gaan dan mij, terwijl ik niet ongelukkig ben of zo. Maar ook dat het omgekeerd niet zo lijkt te werken en ik op een eiland zit. Nogmaals, ik red mij wel en heb mijn eigen levensgeluk, maar dat valt mij op. Zeker nu ik er op deze manier over nadenk.
Ik begreep eens dat de ouder op wie je het meest lijkt, in uiterlijk of in karakter, dat die jouw als ziel aangetrokken heeft. Ik lijk qua uiterlijk heel erg op mijn moeder, en ook wel qua karakter, mijn oma, moeder van mijn moeder lijkt ook weer op ons, of beter mijn moeder en daarna ik op haar, we hebben ook wel dezelfde struikelblokken, waar er elke generatie weer verbetering inkomt. Ik heb dan het idee ik draag ook dat van mijn moeder, en dat van mijn oma, maar het is dan denk ik soms gewoon zo dat ons gevoelsleven erg overeenkomt, en ik daardoor ook het gevoel heb dat ik het draag. Ik heb het idee dat ik met bepaalde levensvragen waar hun ook mee worstelden wel beter uit de verf kom. Maar door die verbinding met de ziel die mij aangetrokken heeft , mijn moeder, en zij door haar moeder, lijkt de berg ook enorm groot want ik voel ook dat van hun.
Ook dit zette mij aan het denken. Ik heb het exact zo, Precies die herkenbare eigenschappen en ook ik heb het gevoel dat ik het nu beter doorzie en beter hanteer dan zij. Alsof ik die sleutel wel heb gevonden. Voor mij voelde die berg ook enorm groot, maar inmiddels niet meer omdat ik die deur heb gevonden waardoor de weg geëffend is op mentaal vlak. En het voelt alsof zij dat inmiddels ook weet, zo vanuit het hiernamaals. Dat voelt nu goed.
Heb het leven lief, , dan vang je alles op. Als je het leven in de mens liefhebt , de ziel, dan hoef je je met het karakter van de ander niet bezig te houden, want dat is toch helemaal van en voor de mens zelf.
Daar ben ik het helemaal mee eens. Als je het leven liefhebt en die ander ook durft te zien vanuit het ware innerlijk van die persoon dan kun je eigenlijk die andere zaken ook gewoon loslaten omdat ook zij hun eigen pad en lessen volgen. Het gaat om hun essentie. En die lessen leert iemand pas als ze begrepen worden, dat kun je niet afdwingen. Ik accepteer de essentie van hun problematiek en hun manier van oplossen "as is" voor dat moment zonder veroordeling. In gesprek kun je bijstaan maar niet afdwingen. Voor mijn gevoel stroomt dan alles pas en kunnen zaken ontspannen, balans vinden.
Karmadragers zijn te herkennen aan mensen die kampen met chronische huidaandoeningen, de bekendste vormen zijn o.a. psoriasis, eczeem en acne. Maar ook andere huidafwijkingen behoren hiertoe zoals pigmentstoornissen, wijnvlekken, vitiligo, grote moedervlekken en bij de roodharige overmatige sproeten, doch ook dit zijn slechts enkele voorbeelden.

Mocht iemand zich hierin herkennen, weet dan dat je uitverkoren bent en draag alle klachten stil en wees volhardend. Er komt ’n moment dat je gezuiverd bent van alles wat jij draagt, maar tot de familiebloedlijn doet horen. Op deze manier helpt 'n Karmadrager niet alleen de eigen familie zuiveren maar draagt ook bij aan de Karma van het grote collectief, namelijk zorgdragen voor de zuivering van planeet Aarde.
Helaas heb ik wel te kampen met huidproblemen waarvan enkelen in het rijtje voorkomen, eigenlijk al van jongs af aan en die zijn na mijn ziek zijn alleen maar meer geworden. Ook niet onhanteerbaar of erg lastig in het dagelijkse leven, althans voor mij, maar ook dat valt mij op. Ik zie het als het opschonen van mijn Zelf. Een zichtbaar teken van wat "eruit" moet.
 
Laatst bewerkt:

Silver

Bekend lid
Forum lid
In karma van de ander, je familie, zit vaak ook een snaar van.jezelf
Jazeker, maar de vraag is of ik dat mijn hele leven moet blijven dragen.
Ladybird beschrijft het als . Ik heb ooit gelezen over één persoon in de familie die alle familiegeheimen kent en draagt (ik weet niet meer waar of zo) en hier op deze site staat het beschreven als een spirituele blokkade die onze bescherming heeft gekeerd, waardoor die niet meer functioneert.
Ik heb ontzettend veel last van de energieën van andere mensen. Ik kom per definitie doodmoe uit de supermarkt en eigenlijk kan ik geen afspraken maken met mensen omdat ze me dan wakker houden.
Dus eigenlijk vroeg ik me af of ik misschien zo'n spirituele blokkade heb opgelopen. Tot nu toe dacht ik dat mijn spiritualiteit het enige was dat gezond mijn jeugd is doorgekomen, maar misschien vergis ik me daarin.
ik red mij wel en heb mijn eigen levensgeluk,
Ja, Pendel, zo denk en kijk ik ook vaak. maar ondertussen is het wel vaak armoe en dan armoe in de zin van wat ik op een dag kan doen en dan ben ik 's avonds dankbaar dat ik "tenminste nog" dit of dat heb gedaan. Dat is niet de bedoeling van het leven. Dat is niet voluit leven, dat blijft een struggle, voor mij tenminste wel
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Ja, Pendel, zo denk en kijk ik ook vaak. maar ondertussen is het wel vaak armoe en dan armoe in de zin van wat ik op een dag kan doen en dan ben ik 's avonds dankbaar dat ik "tenminste nog" dit of dat heb gedaan. Dat is niet de bedoeling van het leven. Dat is niet voluit leven, dat blijft een struggle, voor mij tenminste wel
Dat ben ik met je eens, maar voor mijzelf weiger ik er zo naar te kijken. Ik kijk liever naar waar ik wel in ben geslaagd dan wat gewoon (een tijd of nooit meer) niet kan en dan vallen mij ineens dingen op die mij blij maken waar ik voorheen waarschijnlijk aan voorbij gegaan zou zijn. Voor mij is de "struggle" dan ineens een "sport" geworden die op die manier weer iets positiefs aan mij toevoegt, zeg ik met gepaste trots. Het geeft mij een veel rijker gevoel dan aan mensen die met gemak alles kunnen doen en het niet eens meer opvalt. Tegelijkertijd leer ik een voor mij belangrijke levensles, namelijk geduld. Alles is en blijft een perspectief.
 
U

User_479

Gast
Ik herken het doodmoe uit de Supermarkt komen wel, maar ik zie dat meer als mezelf niet goed afschermen, teveel oppikken waardoor ik ook klachten krijg, ik merk wel verschil in afschermen of hulp vragen aan Gidsen. Dus ik zie het meer als iets wat ik zelf doe. Iedereen kan bescherming ontvangen geloof ik in. En dat blijft altijd toegankelijk. Maar zelfs als ik hulp vraag blijft het bij mij deels bestaan. Als je doodop bent, is het doorbreken of oplossing lastig soms.
Dan kun je lastiger de bescherming in gang zetten omdat je zo moe bent en de emmer vol zit. Als je al jaren gevoelig bent en oppikt dan is het eens op. En werkt veel ook niet om snel meer om bescherming op gang te brengen ofwel eigen energie aanvulling. Denk ik persoonlijk.

Ik denk dat de famiegeheimen kennen, of onbewust weten ook komt door karakters die verbinding hebben, en doordat we misschien zelf ook die familie waren in andere generaties. Niet omdat we moeten dragen denk ik, als een balast.

Ik weet ook niet wat normaal is...
Ik ben er ook wel bekend mee niet alles te kunnen doen, en hoor het veel van gevoeligen. Misschien hoort het ook bij het hele gevoelige systeem? En zullen we nooit zo energiek als een ander kunnen leven?
 
Laatst bewerkt door een moderator:
U

User_479

Gast
Silver, dat over geen afspraken kunnen maken met anderen omdat je anders wakker ligt zet me aan het denken.

Heb je dat altijd, of sneller als je al heel erg moe was? Of als je al ergens anders zorgen om hebt?
Of heb je het met sommige mensen niet? Of heb je het echt altijd?
Met zoiets zou ik me dan naast dat je heel gevoelig bent ook voor kunnen stellen dat je onbewust iets hebt, of meegemaakt, misschien in een ander leven al, waardoor je dat hebt. Het idee dat je bijvoorbeeld voorbereid moet zijn, al verbinden, omdat het eens moest of je ervoor gestraft werd als je het niet deed. Een bescherming als het ware vanuit een tijd dat het moest, je onbewust zo voorbereiden? Of je hebt een soort belofte gedaan in verstreken tijden, die je nu zo omzet en ervoor zorgt dat je wakker ligt voordat je afspreekt. Of er is eens iets onverwachts gebeurt waardoor je nu dit zo hebt, terwijl je het niet zo wenst.

In het familiegebeuren kan dat ook weer zo zijn als je altijd het idee hebt gehad op te moeten letten. Of altijd het idee hebt gehad je op een bepaalde manier neer te moeten zetten, of niet voldeed.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Ja, dat herken ik ook van vroeger jaren. Die mentale voorbereiding op alles. Soms zo ingebakken dat het een gewoonte was geworden. En dat zoog enorm veel energie weg naast dat het al plezier wegnam. Gelukkig nu geen last meer van. Ik ben zelf veranderd en weet nu heel goed dat ik er mag zijn zoals ik ben en dit ook niet hoef te verdedigen, ongeacht wat een ander vindt.
 
U

User_479

Gast
Ik denk dat het ook een veelvoorkomend iets is bij "oude zielen" vroeger waren er geen andere middelen, wist je niet wie er op visite kwam, en wat voor situatie ze meebrachten.
Maar je wist het toch, door je verbinding, voelen en weten, je was toen je eigen telefoon, computer en dialoog. Dus ik denk dat het ook daar een oorsprong kan hebben. Dat het nog steeds gebeurd door de antennes die men eigen heeft gemaakt. Dat men nog steeds met die antennes werkt maar overprikkelt raakt door het leven van nu, waar ook de rest nog bovenop die antenne dondert.
 

Silver

Bekend lid
Forum lid
Heb je dat altijd, of sneller als je al heel erg moe was? Of als je al ergens anders zorgen om hebt?
Of heb je het met sommige mensen niet? Of heb je het echt altijd?
Ik heb het niet als de persoon waarmee ik die afspraak heb eerst wat anders moet doen. een vriendin zou om één uur komen, maar moest eerst om 9uur bij de tandarts zijn. Dan gaan die mensen denk ik slapen met het idee, morgen naar de tandarts en niet met morgen naar Silver.
Ik heb het als er over me gesproken wordt. Ik heb het altijd als goede of slechte energieën mij raken. Ook bij goede energieën, het is gewoon mijn energie niet en dat houd me wakker. het heeft niks te maken met mijzelf zorgen maken. Ik hoef ook niet persé een afspraak te hebben met die persoon. een kennis met bepaalde problemen besloot eens om mij de volgende ochtend om raad te gaan vragen en ik lag tot zes uur in de ochtend wakker. Echt lastig om dan om half tien fris en fruitig advies aan iemand in nood te geven.
Voor mij is de "struggle" dan ineens een "sport" geworden
Ik heb die sport nu lang genoeg beoefend. Ik ben aan iets nieuws toe :)

enne, o ja Muriel, mijn hele jeugd op moeten letten:Denk:
 
U

User_479

Gast
Maar dan is het wel al een fijn punt dat je weet dat het de energie van een ander is.
Dat lukt mij soms niet goed, als mensen mij willen vertellen dat ze gaan scheiden, denk ik soms zelf van is er iets in mijn huwelijk?
Laatst wilde iemand me vertellen dat ze kanker heeft, en dacht ik weer dat ik het zelf had, puur omdat ze dan aan me denken en ik dat al op pik, en ik stom geval, denk dan niet dit was er eerst niet, dus zal het wel niet bij me horen.
dus ik herken het ergens wel
Knap vervelend.
 

Silver

Bekend lid
Forum lid
Nou Muriel, verwijt jezelf maar niets. Ik kocht vandaag de smerigste en duurste oliebollen die je je maar voor kan stellen, gewoon omdat die winkel ze kwijt wilde en ik dacht dat het mijn wens was. Ik mag geen eens tarwe.
En ik kocht een bril waar ik niet mee overweg kan ook gewoon omdat de winkeljuffrouw vond dat brillen nu groot moeten zijn.
Ramp, ramp, ramp, maar er zijn ergere rampen ;)
 
Bovenaan