Pendel

moderator
Medewerker
Juist daarom moet hij zichzelf in zijn eigen denken voorop gaan stellen. Als je je altijd blijft aantrekken wat een ander vindt, wie ben je dan zelf? Hiermee bedoel ik natuurlijk ook je vriend voor zichzelf. De enige waar je controle over hebt, je leven lang, ben je zelf en is hij zelf voor zichzelf. Het voorbeeld antwoord wat ik eerder gaf is eerder een diplomatieke middenweg om dingen niet te laten escaleren en gelijkertijd de eigen koers te kunnen blijven varen.
Zodra ingezien wordt hoe onbelangrijk meningen van anderen eigenlijk zijn (want wij leven per slot van rekening ieder ons eigen leven en zullen dit ZELF moeten doen, met alle beslissingen van begin tot eind, wat doet wat een ander vindt er dan toe? Ook zij lopen hun eigen weg met eigen beslissingen.
Alleen al het feit dat die moeder het kennelijk belangrijker vindt dat haar mening gehoord en opgevolgd wordt terwijl je vriend bezig is met studeren voor zijn toekomst zegt dan ook iets over welk belang zijn aan die toekomst van hem hecht. Dat zou voor mij alleen al reden genoeg zijn om mentaal de knop om te gooien en geen waarde meer toe te kennen aan al die uitingen van haar. Het is een koers naar erkenning van de eigen persoon en losmaken van de mentale ballast, zelfs terwijl je je er nog te midden van bevindt.
Hij zal echt die vertaalslag voor zichzelf moeten maken en voor zichzelf moeten gaan kiezen ook al is het nog daar. Hij moet een weg voor zichzelf vinden om zichzelf er boven te plaatsen en de geuite woorden niet meer ter harte te nemen.

Gesprekken in jullie geval tot nu toe dienen eigenlijk om een soort van toestemming en bevestiging te krijgen om te "mogen" doen zoals jullie het voor jullie zelf gekozen hebben en juist daarom hebben die gesprekken geen zin. Door diplomatiek te antwoorden: "Oké, ik zal er over nadenken" hou je de regie zelf zonder tegen schenen te schoppen.
 
U

User_479

Gast
Mijn ervaring is dat hooggevoelige mensen vaak water bij de wijn doen, vaak oplossingen willen zoeken, en soms misschien denken dat het goed kan komen als een ander verandert.
Maar we kunnen een ander niet veranderen, alleen onszelf.
En hooggevoeligen mogen ook wel eens voor zichzelf kiezen.
Als hooggevoelig persoontje hoef je niet continue in een harde omgeving te gaan zitten, waar je afgekraakt of beledigd wordt. Ook niet als niet gevoelig persoon. Het is fijn als je ergens zit omdat je je ergens fijn voelt.
Het is goed om met inzicht naar jezelf te kijken, van trek ik het me te veel aan, en wat raakt mij dan zo. Maar het feit dat dingen je raken, en het gevoel dat je continue je best wilt doen om de ander te veranderen, zegt vaak meer van sta op, en kies de omgeving die bij je past, luister naar je gevoel.
Het zegt niet dat je een ander dan niet in de waarde laat, of geen kans geeft, soms geef je die persoon juist een kans door diegene niet te willen veranderen maar meer voor jezelf te kiezen.
Het blijft natuurlijk lastig omdat het je schoonmoeder is. En ik ken de heftigheid natuurlijk ook niet, is het in mindere mate eens een opmerking, dan vind ik het anders dan aan de lopende band gezeur.
 

aprilbloesem

moderator
Medewerker
maar zelf kun je niks gesprekken blijken niet te helpen en acties ook niet maar vooral mijn vriend zit ermee.

De sleutel zijn je vriend en jij.

Met haar praten zal niets helpen.......zij doet wat ze doet omdat dat zo voor haar werkt (om wat voor reden dan ook).
Als jij en je vriend een bepaalde zekerheid kunnen opbouwen tussen en met elkaar, staan jullie veel sterker om op een gegeven moment te kunnen zeggen: 'ja,Mam, zo doe jij het, maar wij willen het graag anders doen'.
Daar zal ze moeite mee kunnen hebben, maar het is wat jullie uitstralen op zo'n moment hoe het verder zal lopen.

Probeer samen een soort van assertiviteit uit te stralen (een respectvolle, rustige houding die aangeeft dat je voor je zelf opkomt).
Wat je ook doet of wilt van haar.
 
U

User_479

Gast
Ik kreeg nog in mijn hoofd bedenk voor jezelf hoe je je wilt laten behandelen en wanneer die grens overschreden mag worden.

Ik moet dan aan mijn werk denken. Soms schelden mensen me helemaal verrot. Dat raakt me niet, ik weet dat het komt door wie ze zijn, wat ze meegemaakt hebben, of het milieu waaruit ze komen. Ik slaap er geen nacht minder om maar toch vind ik het niet kunnen een ander uit te schelden. Dus stap ik op. Omdat ik vind dat het niet hoort. En zeg ik, ik kom wel terug als je stopt met schelden. En vaak verbeterd het dan wel.

Draai er niet omheen door middel van pogingen maar wees helder wat je niet fijn vindt.
Van ik begrijp dat we allemaal anders zijn maar u beledigd me zoveel dat ik hier niet lekker zit.
Fijn als je respectvol blijft maar respectvol kent ook vele kanten. Als je steeds afgekraakt wordt mag je gerust eens zeggen van kappen met dat gedoe. Emotie raakt soms emotie en brengt het ook in beweging.
Escaleren is niet fijn, maar jaren je niet prettig met de situatie voelen ook niet.

Kom voor jezelf op, als het echt onhoudbaar is mag je gerust zeggen van ik krijg een sik van uw negatieve vibe.
Als zij wil doen wat ze doet is,dat prima maar je hoeft er jouw gevoel niet op aan te passen als het je grenzen overgaat.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Helemaal mee eens. Hou de regie in eigen hand, maar net als Muriel zegt, neem het ook niet als persoonlijke bagage mee, dus luister niet echt naar de inhoud. Snap dat het bij haar hoort en niet bij jullie en dat het vanuit een soort van onvermogen komt dat zij zich op die manier uit. Een soort van onmacht en niet weten hoe het ook anders kan of daar misschien zelfs bang voor zijn omdat ze denkt dat dit dan betekent dat ze iets verliest en daarmee bedoel ik niet het verliezen van het argument op dat moment. Probeer dat te begrijpen en dan is het ineens niet persoonlijk meer maar de verdediging van een kat in het nauw uit een soort van zelfbehoud. Veranderingen zijn voor sommigen ook best eng. Het is afscheid nemen van een vertrouwde periode en dat kan pijn doen. Maar je staat niet op de wereld om het geluk van een ander te handhaven, je staat op de wereld op je eigen leven te leven met alle ervaringen die daarbij horen, net als zij ooit heeft gedaan.