Hoe vaak huil jij?

Ladybird

Actief lid
Forum lid
Ik huil vaak, een uurtje geleden nog. Waarom? Door een mis communicatie over mijn nieuwe woning eerst verven of niet (ik vind van niet en ben gelijk verhuisd mijn moeder en stiefvader vinden van wel) wordt er al 1,5 week niet meer met me gesproken. Gisteren nog gevraagd om rond tafel te gaan zitten en geen reactie meer gehad. Geen antwoord is ook een antwoord maar het doet pijn.

Ik huil vrijwel altijd als ik alleen ben ik wil niet dat een ander het ziet, een enkele keer lukt het me niet om in te houden en dat is lastig voor mij. Ik heb niet anders geleerd denk ik in mijn jeugd was en geen plek voor mijn pijn en bij de familie van mijn kant nog steeds niet.

Ik heb geen vrienden en ik kan op 1 hand tellen de mensen waar ik wat aan heb.

Ik denk dat misschien wel TE gevoelig ben en overdrijf? Tenminste dat is me als kind verteld en werd ik ook door mijn moeder uitgelachen bij 't lezen van de afscheidsbrief van mijn vader, want ik begreep toch niet wat er stond....

Ik zal een manier moeten vinden zodat mensen me niet meer zoveel pijn kunnen doen maar hoe dat weet ik na al die jaren nog steeds niet...
 

Rainbow

Bekend lid
Forum lid
Wat rot om te lezen dat je genegeerd wordt. Dat vind ik altijd zo akelig. En dan ook nog over iets waar zij helemaal geen hinder van hebben (wel of niet verven), zulke dingen mag je toch helemaal zelf weten.

Je overdrijft vast niet, je mag je eigen gevoelens altijd helemaal serieus nemen. Je voelt die dingen niets voor niets. Dat is je binnenste die je vertelt over je behoeften .:roos:.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Lieve Ladybird, allereerst een hele dikke knuffel voor jou. :(HG): :(GHRT):

Nu kan ik tegen je zeggen, zie je eigen waarde en zie dat wat jou aangedaan wordt niet jouw verantwoordelijkheid is maar die van hen, hun tekortkoming, maar in tussentijd zit jij met de gebakken peren, het verdriet en een rotgevoel. Het is gewoon pijnlijk. Ik ken het, ben er ook geweest, het verdomhoekje. Het laat je vaker twijfelen aan je eigen beslissingen en gevoel en de anderen stellen zich dan superieur op en als je het niet opvolgt ben je eigenwijs. NEE, ben je zeer beslist niet.
Hier bij ons vind je aansluiting en vrienden en kun je banden opbouwen waaruit je kunt putten en je eigen keuzes kunt maken. En geloof me, door dit alles zul je ook groeien, maar ook dat klinkt waarschijnlijk nu nog als gebakken lucht.

Je hebt recht op het maken van je eigen keuzes, en ook op het maken van je eigen fouten, want daardoor groeien we dus neem je eigen ruimte ook. Je overdrijft zeker niet en je bent ook niet TE gevoelig, maar gewoon een invoelend mens. Niemand is ooit TE gevoelig, want dat dat gevoel er is, is er voor een reden.
Woorden kunnen soms zoveel harder aankomen dan een klap en blijven ook hangen, maar je kunt er bovenuit stijgen door je eigen waarde te gaan zien. De talenten die je hebt die veel breder zijn dan de woorden van de drammers, die eigenlijk stil blijven staan door hun eigen ingekapselde opvattingen en beperkingen. Durf jezelf te zijn en durf jezelf naar waarde te schatten. Durf tegen jezelf op te kijken om al het moois dat je in je hebt.

Als je eens behoefte hebt om via een persoonlijk bericht dieper te praten, dan mag je me gerust aanschrijven. Je bent een mooi mens, weet dat!

:(blm):
 
Laatst bewerkt:

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Dikke knuffel Ladybird.
Negeren om zo een reden is absurd. Maar ik kan er niet over oordelen of het uit een andere situatie voortkomt, of al eerdere wisselwerking waardoor ze zo reageren. Of een stuk interpretatie van beiden.
Gevoeligheid is niet erg en hoort bij je, te gevoelig kan soms lastig zijn in communicatie. En roept vaak gevoelens op waarin anderen je boos, verdrietig maken of tekort doen, uiteindelijk stapelen die zich ook op door werking in communicatie. Dan vullen we soms in door dat we het te erg voelen terwijl een ander het anders bedoeld heeft of zelf een bepaald beeld heeft opgebouwd over een situatie waarom hij of zij zo doet, of nog andere situaties daarbij betrekt die meespelen. Als er zo een start is sturen we vanzelf aan naar meer van die grotere situaties. Want dan volgt keer op keer, ik wil toch praten, en reactie blijft uit. Zodat een gevoeligheid steeds gevoeliger wordt. Je elke keer in de kou staat.
Te gevoelig is mooi maar kan ook uit balans halen.
Het is altijd goed je gevoeligheid onder de loep te nemen. Het is een mooie eigenschap, maar kan je ook weer heel veel leren over je gevoelens op zich.
 

Ladybird

Actief lid
Forum lid
Wat rot om te lezen dat je genegeerd wordt. Dat vind ik altijd zo akelig. En dan ook nog over iets waar zij helemaal geen hinder van hebben (wel of niet verven), zulke dingen mag je toch helemaal zelf weten.

Je overdrijft vast niet, je mag je eigen gevoelens altijd helemaal serieus nemen. Je voelt die dingen niets voor niets. Dat is je binnenste die je vertelt over je behoeften .:roos:.
Tsja lijkt mij ook niet, ze hebben me wel geholpen met het huis krijgen maar ik betaal wel de huur. Ondanks bedanken, wat blijkbaar niet genoeg is voelen ze zich misschien gepasseerd. Ik kan helaas niet in 't hoofd van een ander kijken en praten willen ze niet dus wat de reden is geen idee...
 

Ladybird

Actief lid
Forum lid
Lieve Ladybird, allereerst een hele dikke knuffel voor jou. :(HG): :(GHRT):

Nu kan ik tegen je zeggen, zie je eigen waarde en zie dat wat jou aangedaan wordt niet jouw verantwoordelijkheid is maar die van hen, hun tekortkoming, maar in tussentijd zit jij met de gebakken peren, het verdriet en een rotgevoel. Het is gewoon pijnlijk. Ik ken het, ben er ook geweest, het verdomhoekje. Het laat je vaker twijfelen aan je eigen beslissingen en gevoel en de anderen stellen zich dan superieur op en als je het niet opvolgt ben je eigenwijs. NEE, ben je zeer beslist niet.
Hier bij ons vind je aansluiting en vrienden en kun je banden opbouwen waaruit je kunt putten en je eigen keuzes kunt maken. En geloof me, door dit alles zul je ook groeien, maar ook dat klinkt waarschijnlijk nu nog als gebakken lucht.

Je hebt recht op het maken van je eigen keuzes, en ook op het maken van je eigen fouten, want daardoor groeien we dus neem je eigen ruimte ook. Je overdrijft zeker niet en je bent ook niet TE gevoelig, maar gewoon een invoelend mens. Niemand is ooit TE gevoelig, want dat dat gevoel er is, is er voor een reden.
Woorden kunnen soms zoveel harder aankomen dan een klap en blijven ook hangen, maar je kunt er bovenuit stijgen door je eigen waarde te gaan zien. De talenten die je hebt die veel breder zijn dan de woorden van de drammers, die eigenlijk stil blijven staan door hun eigen ingekapselde opvattingen en beperkingen. Durf jezelf te zijn en durf jezelf naar waarde te schatten. Durf tegen jezelf op te kijken om al het moois dat je in je hebt.

Als je eens behoefte hebt om via een persoonlijk bericht dieper te praten, dan mag je me gerust aanschrijven. Je bent een mooi mens, weet dat!

:(blm):
Dankjewel voor je lieve berichtje, krijg er tranen van in mijn ogen (ja daar ga ik weer) je slaat de spijker op z'n kop.
 

Ladybird

Actief lid
Forum lid
Dikke knuffel Ladybird.
Negeren om zo een reden is absurd. Maar ik kan er niet over oordelen of het uit een andere situatie voortkomt, of al eerdere wisselwerking waardoor ze zo reageren. Of een stuk interpretatie van beiden.
Gevoeligheid is niet erg en hoort bij je, te gevoelig kan soms lastig zijn in communicatie. En roept vaak gevoelens op waarin anderen je boos, verdrietig maken of tekort doen, uiteindelijk stapelen die zich ook op door werking in communicatie. Dan vullen we soms in door dat we het te erg voelen terwijl een ander het anders bedoeld heeft of zelf een bepaald beeld heeft opgebouwd over een situatie waarom hij of zij zo doet, of nog andere situaties daarbij betrekt die meespelen. Als er zo een start is sturen we vanzelf aan naar meer van die grotere situaties. Want dan volgt keer op keer, ik wil toch praten, en reactie blijft uit. Zodat een gevoeligheid steeds gevoeliger wordt. Je elke keer in de kou staat.
Te gevoelig is mooi maar kan ook uit balans halen.
Het is altijd goed je gevoeligheid onder de loep te nemen. Het is een mooie eigenschap, maar kan je ook weer heel veel leren over je gevoelens op zich.
Het is dat we elkaar gewoon niet goed begrepen hebben dat wil ik graag uitpraten. Naast heel veel gene dingen is me wel gezegd dat de toonhoogte die ik gebruik niet goed is, Tsja sorry ik kan me helaas niet aan de hele wereld aanpassen en iedereen tevreden houden. Hoe ik ben is niet goed genoeg altijd is er wel iets dat ik fout doe, gun mezelf inmiddels wel dat ik niet meer op eieren ga lopen ze zullen het moeten doen met wie ik ben en helaas is dat niet de rest van de perfecte kinderen die studeren en slim zijn.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Het is dat we elkaar gewoon niet goed begrepen hebben dat wil ik graag uitpraten. Naast heel veel gene dingen is me wel gezegd dat de toonhoogte die ik gebruik niet goed is, Tsja sorry ik kan me helaas niet aan de hele wereld aanpassen en iedereen tevreden houden. Hoe ik ben is niet goed genoeg altijd is er wel iets dat ik fout doe, gun mezelf inmiddels wel dat ik niet meer op eieren ga lopen ze zullen het moeten doen met wie ik ben en helaas is dat niet de rest van de perfecte kinderen die studeren en slim zijn.
Tuurlijk hoef je je niet aan de hele wereld aan te passen. Je kunt niet iedereen tevreden houden. Ik weet niet hoe jouw toonhoogte is, en of dat zo een groot item is waardoor jouw ouders zich bijvoorbeeld gekwetst voelen. Ook al bedoel je het anders. Ieder kind is anders en goed genoeg. Het is rot als ouders een ander gevoel afgeven , soms komt het ook weer voort uit angst en zorgen.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Het is dat we elkaar gewoon niet goed begrepen hebben dat wil ik graag uitpraten. Naast heel veel gene dingen is me wel gezegd dat de toonhoogte die ik gebruik niet goed is, Tsja sorry ik kan me helaas niet aan de hele wereld aanpassen en iedereen tevreden houden. Hoe ik ben is niet goed genoeg altijd is er wel iets dat ik fout doe, gun mezelf inmiddels wel dat ik niet meer op eieren ga lopen ze zullen het moeten doen met wie ik ben en helaas is dat niet de rest van de perfecte kinderen die studeren en slim zijn.
Ondanks dat je uiteraard je eigen spoor moet volgen voor je eigen redenen, en daar ook gewoon recht op hebt, is het wel zo dat de manier van communiceren veel invloed heeft op reacties van je omgeving. Ik weet niet of het zo is, maar als jij bijvoorbeeld iemand bent die met veel stemverhef praat, dan zal dit in de meeste gevallen verdediging bij de tegenpartij oproepen, even zo goed als dat dit ook bij jou veroorzaakt wordt als het omgekeerde het geval is. Het is de kunst om rustig en altijd vanuit jezelf te praten en nooit voor een ander. Als je bijvoorbeeld zou zeggen: "Ja, maar jij vindt het zo nodig om mij ..... bla bla bla" dan zou je er beter aan doen om te zeggen: "Ik vind het gewoon niet fijn als ik zo en zo behandeld wordt, dat doet mij pijn". Dan zul je sneller een luisterend oor krijgen dan dat je voor het gevoel van de ander direct in de aanval gaat. Om maar een voorbeeld te noemen. Luister naar een ander en blijf rustig, haal eruit wat voor je werkt en leg naast je neer wat niet voor je werkt. Als die ander daar dan niet mee om kan gaan, dan is dat iets wat zij met zichzelf moeten uitworstelen en is dat niet jouw verantwoordelijkheid. Maar inpeperen hoeft natuurlijk ook niet.
 
Laatst bewerkt:

Silver

Bekend lid
Forum lid
Ik denk dat misschien wel TE gevoelig ben en overdrijf? Tenminste dat is me als kind verteld en werd ik ook door mijn moeder uitgelachen bij 't lezen van de afscheidsbrief van mijn vader, want ik begreep toch niet wat er stond....
Oh Ladybird wat akelig voor je. Ik kan dit helemaal met je meevoelen, want ook mij is in mijn jeugd altijd gezegd dat ik TE gevoelig was en dat ik altijd overdreef.
Het is een hele moeilijke positie om de sensitieveling van een familie te zijn. Maar je bent wel goed. Je bent gewoon echt goed en daar zal je familie in de loop van de tijd ook wel achter komen. Op dit moment zit je echter met dit zware lessen pakket.
Het lijkt mij wel logisch dat als je altijd zoveel kritiek hebt gehad op wie je bent dat je stem omhoog gaat. Jullie komen dan samen in een vicieuze cirkel terecht. Jouw stem is al wat hoger door die jarenlange verdediging en zij voelen zich aangevallen door jouw hogere stem.

Ik begrijp ook dat jouw familie je heeft geholpen dit huis te krijgen. Ze doen dus wel hun best voor je, maar nu vinden ze ook dat je het op hun manier moet gaan bewonen, eerst verven. Oeps, ook dat herken ik uit mijn familie. Ze doen iets voor je en dan denken ze dat je hun gehoorzaamheid verplicht bent. anders zijn de rapen gaar.
Doe de dingen maar gewoon op je eigen manier. Trek er maar in en ga dan verven. Kan je ook maand voor maand die dure verf kopen.
En blijf hier maar schrijven over je familie perikelen zolang je d'r wat aan hebt, dan kijken wij met je mee hoe je d'r het beste mee om kunt gaan.
 

wolf robe

Bekend lid
Forum lid
Ladybird, wat ontzettend naar zeg.... en ook wel een klein beetje herkenbaar. Ik wil je daarom graag over mijn relatie met mijn ouders vertellen, in de hoop dat je er iets aan hebt.
Mijn ouders zijn redelijk conservatief, zeker in vergelijking met mijn persoontje. Dit heeft altijd gebotst, zolang als ik mij kan herinneren.
Toen ik in ernstige woningnood zat, hebben zij mij middels een lening ontzettend goed geholpen om een huis te kunnen kopen. Deze lening betaal ik maandelijks terug; de rente die ik betaal sparen zij op en stoppen dat terug in mijn hypotheek. Financieel hebben ze mij gered. Maar een aai over de bol, een knuffel of een “goed gedaan jongen”, of “ik ben trots op je” zal ik nooit van ze krijgen. Ik heb voor mijzelf bedacht dat ze dat niet kunnen, omdat ze onze verschillen niet begrijpen. Ze durven het ook niet, omdat ik energetisch vele malen sterker ben; voor hun ben ik intimiderend. Té sterk.
Tot enkele jaren geleden kon ik weinig goed doen. Mijn keuzes waren niet de juiste, omdat het andere keuzes waren dan wat zij zouden kiezen. Maar, ik had geen andere keus dan mijn eigen weg te volgen. Blijkbaar zien ze ergens toch in dat ik de juiste keuzes heb gemaakt en nog steeds maak. Soms test ik ze een beetje uit. Ze zijn beiden anti-drugs (en dan bedoel ik ook de soft-variant: wiet/cannabis), maar een groot voorstander van de farmaceutische industrie. Ik ben het tegenovergestelde. Toen ik vertelde dat het in mijn rug geschoten was, begon mijn moeder direct over pijnstillers. Ik zei dat ik dat niet gebruik, maar af en toe een jointje rook tegen de pijn en voor de ontspanning. Puur natuur, dat werkt voor mij het beste. Ik verwachtte een reactie met rollende ogen enzo, maar ze vroegen heel geinteresseerd hoe ik dat dan doe en of dat echt werkt enzo.
Ik spreek ze niet vaak: zo’n 5 tot 10X per jaar maximaal denk ik. En dat is prima voor beide partijen. Ondertussen doen zij hun ding, en ik de mijne, en maak ik nog altijd keuzes waar zij niet achterstaan, maar ik wel!
Ik ben nu 41, dit speelt al zo lang ik mij kan heugen. Maar sinds ik het losgelaten heb, lijken zij mij beter te accepteren.
Sterkte X
 

wolf robe

Bekend lid
Forum lid
Als ik jouw verhaal lees, en mij inbeeld dat het om mij en mijn ouders gaat, haal ik dit eruit:
We hebben jou geholpen met jouw huis. Als je het nu gelijk schildert voor je er ingaat, hoef je geen meubels aan de kant te schuiven. En als je het pas gaat schilderen als je er al in woont, zit je ook steeds in de verfdampen enzo. Dus het is praktischer om het nu te doen.

Of jouw familie dit zo bedoelt, weet ik natuurlijk niet. Dit is dan ook slechts één uitleg van de vele mogelijkheden die er zijn...
 

Ladybird

Actief lid
Forum lid
Oh Ladybird wat akelig voor je. Ik kan dit helemaal met je meevoelen, want ook mij is in mijn jeugd altijd gezegd dat ik TE gevoelig was en dat ik altijd overdreef.
Het is een hele moeilijke positie om de sensitieveling van een familie te zijn. Maar je bent wel goed. Je bent gewoon echt goed en daar zal je familie in de loop van de tijd ook wel achter komen. Op dit moment zit je echter met dit zware lessen pakket.
Het lijkt mij wel logisch dat als je altijd zoveel kritiek hebt gehad op wie je bent dat je stem omhoog gaat. Jullie komen dan samen in een vicieuze cirkel terecht. Jouw stem is al wat hoger door die jarenlange verdediging en zij voelen zich aangevallen door jouw hogere stem.

Ik begrijp ook dat jouw familie je heeft geholpen dit huis te krijgen. Ze doen dus wel hun best voor je, maar nu vinden ze ook dat je het op hun manier moet gaan bewonen, eerst verven. Oeps, ook dat herken ik uit mijn familie. Ze doen iets voor je en dan denken ze dat je hun gehoorzaamheid verplicht bent. anders zijn de rapen gaar.
Doe de dingen maar gewoon op je eigen manier. Trek er maar in en ga dan verven. Kan je ook maand voor maand die dure verf kopen.
En blijf hier maar schrijven over je familie perikelen zolang je d'r wat aan hebt, dan kijken wij met je mee hoe je d'r het beste mee om kunt gaan.
Je slaat de spijker op z'n kop. Mijn moeder belde net ik moest maar niet verwachten dat ik nog een reactie zou krijgen van m'n stiefvader en volgens haar zorg ik altijd voor gezeik.
Het vertrouwen dat ik mijn andere woning achter laat heeft ze ook niet.

Nou daar mag je 't dan mee doen, je eigen moeder die je alleen maar als last ziet.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Dan kan ik alleen maar zeggen: "Trek je eigen plan, ga niet in de verdediging maar hou de eer aan jezelf. Er is nooit reden om jezelf te verdedigen of te verklaren, want je bent een volwassen vrouw die haar eigen leven leidt en inricht. Wel zou je, zonder stemverhef of sarcasme, kunnen bedanken voor de hulp die je gekregen hebt, maar daarna gewoon je eigen pad blijven volgen. Je bent niemand verantwoording verschuldigd. Je hebt alleen de morel plicht om rechtvaardig te handelen en bij jezelf na te gaan of je zelf ook correct en gelijkwaardig gehandeld hebt."
 

aprilbloesem

Bekend lid
Forum lid
ach, Ladybird...wat verdrietig allemaal.

Volgens mij komen veel van ons ( de gevoelige typjes ;) , zeg maar) dit zo tegen. Vooral bij de mensen waar we van houden en van wie het zo belangrijk is als ze trots op ons zijn en ons soms een aai over onze bol geven.

Onze ouders doen de dingen zoals ze dat gewend zijn te doen, zoals ze het altijd gedaan hebben en altijd zullen doen.
En als wij het anders willen - zijn we niet goed wijs, we hebben te weinig levenservaring, en soms zijn we ''gek''of hebben er niet goed over nagedacht.
En het lastige is dat het vaak heel goed bedoelt is......

Vaak gaan we ons verdedigen, waardoor we juist net het verkeerde zeggen/doen........of stralen onmacht/ onzekerheid uit, waardoor zij zich juist weer gesterkt voelen.

Maar.........alles wat iedereen voelt is goed.......iedereen doet het op zijn/haar eigen manier en soms is het heel lastig, vooral bij ouders en opvoeders, want die onderlinge relaties en gevoeligheden zijn nu eenmaal heel groot.

Ik heb zelf wel gemerkt dat ik soms wel wat te gevoelig kan zijn (en dan in de zin van, het me er teveel van aantrekken als mijn schoonmoeder ergens een mening over heeft...........want eigenlijk mag zij dat.....net als ik .....en inderdaad, soms reageert zij als een %^*$, maar soms ook niet, maar kan ik het wel zo opvatten ( het blijft toch soms wat gevoelig ;) ).

Het is niet altijd makkelijk.

🌺 🌺 🌺
 

Ladybird

Actief lid
Forum lid
ach, Ladybird...wat verdrietig allemaal.

Volgens mij komen veel van ons ( de gevoelige typjes ;) , zeg maar) dit zo tegen. Vooral bij de mensen waar we van houden en van wie het zo belangrijk is als ze trots op ons zijn en ons soms een aai over onze bol geven.

Onze ouders doen de dingen zoals ze dat gewend zijn te doen, zoals ze het altijd gedaan hebben en altijd zullen doen.
En als wij het anders willen - zijn we niet goed wijs, we hebben te weinig levenservaring, en soms zijn we ''gek''of hebben er niet goed over nagedacht.
En het lastige is dat het vaak heel goed bedoelt is......

Vaak gaan we ons verdedigen, waardoor we juist net het verkeerde zeggen/doen........of stralen onmacht/ onzekerheid uit, waardoor zij zich juist weer gesterkt voelen.

Maar.........alles wat iedereen voelt is goed.......iedereen doet het op zijn/haar eigen manier en soms is het heel lastig, vooral bij ouders en opvoeders, want die onderlinge relaties en gevoeligheden zijn nu eenmaal heel groot.

Ik heb zelf wel gemerkt dat ik soms wel wat te gevoelig kan zijn (en dan in de zin van, het me er teveel van aantrekken als mijn schoonmoeder ergens een mening over heeft...........want eigenlijk mag zij dat.....net als ik .....en inderdaad, soms reageert zij als een %^*$, maar soms ook niet, maar kan ik het wel zo opvatten ( het blijft toch soms wat gevoelig ;) ).

Het is niet altijd makkelijk.

🌺 🌺 🌺
Je beschrijft precies hoe het gaat en wat gezegd wordt.

Ergens fijn om te lezen dat meer leden hier dit "probleem" ervaren.
 

Saturnus

Bekend lid
Forum lid
Ergens fijn om te lezen dat meer leden hier dit "probleem" ervaren.
Ik vind de reacries hierboven ook heel mooi, warm en uit het leven gerepen.

Ik denk dat misschien wel TE gevoelig ben en overdrijf?
Té gevoelig zijn ontstaat alleen door het labeltje die een ander jou geeft. Maar hoe een ander jou ziet is helemaal niet relevant. Het gaat er om hoe jij jezelf ziet. Je mag eerst gaan accepteren dat je meer gevoelens hebt dan de meeste mensen. Werk je eigen gevoel niet tegen, omarm het, luister er naar. Laat die tranen maar eens van je wangen glijden, zo dat lucht op. Ga maar eens een hele dag iets voor jezelf doen. Een leuke hobby of iets waar jij energie van krijgt. Alleen jij weet wie je zelf bent en waar jij gelukkig van word. Daarnaast, luister met alles wat je op een dag doet naar jou eigen gevoelens. De vraag die je jezelf hierbij zou kunnen stellen is: Leef ik op dit moment mijn eigen waarheid of de waarheid van iemand anders? De tijd is nu gekomen dat jij naar jou eigen gevoelens gaat luisteren..
De term "té gevoelig" ontstaat pas wanneer een ander niet om kan gaan met het natuurlijke wezen met verschillende natuurlijke gevoels.. Ook wel "de mens" genoemd.

Ik zal een manier moeten vinden zodat mensen me niet meer zoveel pijn kunnen doen maar hoe dat weet ik na al die jaren nog steeds niet...
Dit gaat stap voor stap, omarm dat dit stap voor stap gaat en besef dat jij een uniek wezen bent waar er geen "2" van zijn.

Ik hoop dat ik je hiermee een beetje opweg geholpen heb Ladybird :(VLN):
 
Bovenaan Onderaan