U

User_479

Gast
Ik bedenk me dat ik me er eigenlijk helemaal niet zo bewust van ben hoe ik me afsluit, hoe doen jullie dit? Ben je je er elke dag bewust van? Start je ermee?

Vandaag had ik bijvoorbeeld weer zo een dag. Ik was doodsbang dat mijn gezondheid nog raarder ging doen dat het al doet, ik zag raar, voelde me wazig, begon raar te schokken, dacht dit is epilepsie dat kan niet anders. Ik kom op mijn werk en hoor dat iemand rare epileptische aanvallen heeft gehad en opgenomen is, terwijl diegene het normaal nog nooit heeft gehad. ik dacht wat vreemd dit moet het zijn...

Ik had gister zulke enge gedachtes over de dood, mijn dood. Ik kom vandaag bij een tante en ze zegt zo bang te zijn voor de dood uit het niets... ik dacht dat is het...

Hebben jullie dit ook, en sluit je je er al op voorhand vooraf, of later pas? Hoe kan ik er mee omgaan dat je continue alles van anderen voelt.
Moet ik op voorhand al zeggen, ik sluit me af voor alles? Doen jullie dit?
Of werkt dat niet?
 
Laatst bewerkt door een moderator:

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
In mijn beleving pik ik het niet zo intens op dat ik werkelijk de lichamelijke klachten ervan merk, al ben ik mij daar niet geheel zeker van. Soms heb ik die indruk wel dat ik iets oppik dat niet bij mij hoort maar dan pas ik direct iets toe wat mij door een medium lang geleden is geleerd. Mezelf in een bol plaatsen en al mijn dierbaren inclusief geliefde huisdieren bij mij te plaatsen om zo de negatieve energie af te laten ketsen. Ik heb eens gehad met een zeer dierbare vriend uit Canada dat ik ineens pijn in mijn arm en schouder kreeg en diezelfde dag nog te horen kreeg dat hij een rugby blessure was opgelopen en zijn arm en schouder had bezeerd. Maar dit bleef hanteerbaar in mijn beleving.
Zodra ik iets voel wat ik niet kan plaatsen plaats ik mij direct in die denkbeeldige bol.
 

aprilbloesem

Bekend lid
Forum lid
Ik probeer dat wel eens om mij van te voren mij voor te nemen dat ik mij ervoor ga afsluiten ....... maar lukt lang niet altijd.
Vooral omdat het niet echt een bewust proces is.
Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik het niet zo heftig heb als jij het hebt, Muriël, want dat zou ik er helemaal niet bij kunnen gebruiken (mijn eigen lichaam is al een uitdaging genoeg).

Thuis is best een uitdaging en merk ik het soms wel dat ik dan iets van mijn Man oppik....en dan ga ik wel bewust daar naar toe, aard mijzelf en wees me er van bewust dat dit niet van mij is.........
En soms maakt mijn Man een opmerking waarvan ik denk: oh, daar is het heen (een kramp of een pijn die ik even daarvoor nog had ;) ) en dan zeg ik dat hij het even terug moet geven. Ik ga dan ook in gedachten erheen om het ''terug te halen''........ soms blijven we verstrengeld met elkaar (nou, ja, dan denken we dat gedeelde smart halve smart is :cool:).
 

Rainbow

Bekend lid
Forum lid
Ik heb dat wel geprobeerd, me bewust af te sluiten. Als ik dan weer eens een healing ontving kreeg ik steevast te horen dat ik een spons was (had ik zelf helemaal niet door) en dat ik bepaalde oefeningen moest doen om me af te sluiten. Een roos als bescherming voor de zonnevlecht visualiseren, een witte afschermende koepel om mijn heen visualiseren, visualiseren om elke dag alle spanningen via mijn voeten aan de aarde terug te geven en elke avond af sluiten met de zin: ik geef alles wat ik niet nodig heb terug aan het universum.

Nu moet ik zeggen dat niets van dat alles me hielp, alleen die laatste zin helpt me als ik die ondersteun met ademhalingsoefeningen en handen wassen terwijl ik die zin hardop denk. Ik voel dan hoe alle spanning vanuit mijn nek en hoofd zo richting het water wegvloeit.

Die andere oefeningen deden me niets helaas, edelstenen wel en bewustwording. Opmerken wanneer je energie veranderd wanneer daar helemaal geen reden voor is maakt dat ik het ook weer meteen kan teruggeven.

Heb je er veel last van Muriël? Ongemerkt kun je in je medeleven met anderen heel veel binnenhalen. En dat is ok, om mee te voelen, vergeet het alleen niet terug te geven :).

Andersom gebeurt het mij ook weleens, gisteren voelde ik me totaal niet ok bijvoorbeeld en had mijn hart gelucht bij mijn vriend en nu is hij ziek en ik voel me als herboren... Het is een lastig iets soms.
 

Saturnus

Bekend lid
Forum lid
Ik bedenk me dat ik me er eigenlijk helemaal niet zo bewust van ben hoe ik me afsluit, hoe doen jullie dit? Ben je je er elke dag bewust van? Start je ermee?

Vandaag had ik bijvoorbeeld weer zo een dag. Ik was doodsbang dat mijn gezondheid nog raarder ging doen dat het al doet, ik zag raar, voelde me wazig, begon raar te schokken, dacht dit is epilepsie dat kan niet anders. Ik kom op mijn werk en hoor dat iemand rare epileptische aanvallen heeft gehad en opgenomen is, terwijl diegene het normaal nog nooit heeft gehad. ik dacht wat vreemd dit moet het zijn...

Ik had gister zulke enge gedachtes over de dood, mijn dood. Ik kom vandaag bij een tante en ze zegt zo bang te zijn voor de dood uit het niets... ik dacht dat is het...

Hebben jullie dit ook, en sluit je je er al op voorhand vooraf, of later pas? Hoe kan ik er mee omgaan dat je continue alles van anderen voelt.
Moet ik op voorhand al zeggen, ik sluit me af voor alles? Doen jullie dit?
Of werkt dat niet?
Ik begrijp wat je bedoeld Muriel. De informatie die je toelaat komt vanuit jou eigen intuïtie. Je intuitie heeft zich de afgelopen jaren sterk ontwikkeld doordat je deze steeds vaker bent gaan vertrouwen. Op een gegeven moment hoort deze er gewoon bij, dan is het een onderdeel van het geheel geworden. Je krijgt informatie door waarvan niet direct te verklaren waar dit nou vandaan komt. En op het moment dat de situatie zich voordoet lijkt het voor jou slechts een herhaling die zich al eens eerder heeft afgespeeld.
Volgens mij alleen maar positieve ontwikkelingen.
Zowel helderzien als voellen zijn unieke eigenschappen. De meeste mensen hebben dat ze heel af en toe eens iets voellen, dit noemen ze ook wel het onderbuik gevoel. Als je helder kunt zien dan word je ook wel ziener genoemd. Dit is iets wat niet veel voorkomt, laat staan allebij. Wel heel bijzonder.
Ik krijg er zelf wel een goed gevoel bij. Als het gevoel wat jij voeld door jou word toegelaten dan ventileerd het automatisch en blijf je er niet mee rondlopen.
 

Saturnus

Bekend lid
Forum lid
ik geef alles wat ik niet nodig heb terug aan het universum.

Nu moet ik zeggen dat niets van dat alles me hielp, alleen die laatste zin helpt me als ik die ondersteun met ademhalingsoefeningen en handen wassen terwijl ik die zin hardop denk. Ik voel dan hoe alle spanning vanuit mijn nek en hoofd zo richting het water wegvloeit.
Lijkt me een prima oeffening, water reinigd en positieve affirmaties stimuleren de verandering van energie. Die gedachten en gevoelens worden letterlijk opgenomen in het water waar zij vervolgens de reiniging hemzelve worden.

Energie ontstaat niet maar gaat ook niet verloren, het veranderd.
 
U

User_479

Gast
Dit vind ik dan ook wel weer grappig, want ik heb serieus gister nog gedacht, wanneer zou Saturnus weer eens online komen, en toen kreeg ik vast morgen misschien al.
En dat soort dingen komen steeds scherper door, voorheen had ik dat af en toe eens maar nu komen dat soort dingen aan de lopende band.

Ik ben me er niet zozeer bewust van hoeveel last ik ervan heb, dat klinkt ook een beetje raar en vaag snap ik.
Ik ervaar het niet als last, maar ik denk dat doordat mijn gezondheid af en toe ook niet helemaal goed is, het er misschien toch via die weg uitkomt.
Maar misschien vervliegt het ook weer vrij snel. Als ik dan weet het hoort bij een ander, is het ook weer goed. Ik ben dan een moment vrij angstig omdat ik denk waar is dit, bij wie is dit dan? Maar het blijft vaak geen dagen hangen. Nu schreef ik dit topic van de week, maar nu zijn die gevoelens alweer verdwenen.
Ik ben wel een meelevend iemand maar kan ook altijd wel weer goed relativeren.
Maar het aparte vind ik dat het soms ook bij mensen vandaan komt met wie ik niet zo snel iets lijk te hebben, er zal dan toch een raakvlak zijn misschien.
Het kan zomaar van een buurman in de straat komen die ik alleen in de ochtend gedag heb gezegd, en waar ik dan verder niet echt een band mee heb.

Bepaalde beelden nemen ook toe, gister kreeg ik weer heel scherp een aantal mensen die van gene zijde kwamen.

Ik denk dat ik de Gidsen gewoon meer moet vragen, ik doe de dingen vaak alleen, maar ik denk als ik vraag help me even met filteren, het probleem ook opgelost is. Maar dat moet ik leren, vragen, want daar zijn ze ook voor.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Ik ben eigenlijk ook erg benieuwd hoe jij met dergelijke energieën omgaat Saturnus. Heb jij een methode die jij voor jezelf toepast? Misschien is het een methode die we nog niet kennen.
 

Silver

Bekend lid
Forum lid
k bedenk me dat ik me er eigenlijk helemaal niet zo bewust van ben hoe ik me afsluit, hoe doen jullie dit? Ben je je er elke dag bewust van? Start je ermee?

Vandaag had ik bijvoorbeeld weer zo een dag. Ik was doodsbang dat mijn gezondheid nog raarder ging doen dat het al doet, ik zag raar, voelde me wazig, begon raar te schokken, dacht dit is epilepsie dat kan niet anders. Ik kom op mijn werk en hoor dat iemand rare epileptische aanvallen heeft gehad en opgenomen is, terwijl diegene het normaal nog nooit heeft gehad. ik dacht wat vreemd dit moet het zijn...

Ik had gister zulke enge gedachtes over de dood, mijn dood. Ik kom vandaag bij een tante en ze zegt zo bang te zijn voor de dood uit het niets... ik dacht dat is het...

Hebben jullie dit ook, en sluit je je er al op voorhand vooraf, of later pas? Hoe kan ik er mee omgaan dat je continue alles van anderen voelt.
Moet ik op voorhand al zeggen, ik sluit me af voor alles? Doen jullie dit?
Of werkt dat niet?
Ja, ik heb het ook. Net als Rainbow heb ik alle oefeningen en trucs gebruikt en is er niets wat werkt.
Het enige dat mijns inziens zou kunnen werken is integratie. Ik werk dus heel hard aan mijzelf.
De laatste tijd draag ik regelmatig een piepklein flesje bloesem-remedies (de bescherming) op mijn solar plexus.
Maar toch als het te lang en te druk was, dan zitten er teveel energieën van anderen in mijn systeem en dan kan ik niet slapen voor vijf/zes uur in de ochtend.
Wat ook erg vervelend is, is dat ik daardoor geen afspraken kan maken met mensen. Die mensen houden zich dan met mij bezig voordat ze gaan slapen en die energie houdt mij wakker. Het is erg lastig om om tien uur fris en fruitig bezoek te ontvangen als je pas tegen vijf/zes uur in de ochtend in slaap bent gevallen. Ik had één keer een tante die het begreep. Ze vroeg me of ze met mij kon meerijden naar een familiebijeenkomst. Ik zei dat is goed, maar probeer dan om je van te voren op geen enkele manier met mij bezig te houden. Geen enkele gedachten wijden aan het feit dat ik je kom afhalen, want dan slaap ik niet. Dat is haar gelukt en ik heb lekker geslapen.
Maar gewoonlijk kan je natuurlijk niet van de wereld om je heen vragen om op zo'n manier rekening met je te houden.
 

Rainbow

Bekend lid
Forum lid
Dit vind ik dan ook wel weer grappig, want ik heb serieus gister nog gedacht, wanneer zou Saturnus weer eens online komen, en toen kreeg ik vast morgen misschien al.
En dat soort dingen komen steeds scherper door, voorheen had ik dat af en toe eens maar nu komen dat soort dingen aan de lopende band.

Ik ben me er niet zozeer bewust van hoeveel last ik ervan heb, dat klinkt ook een beetje raar en vaag snap ik.
Ik ervaar het niet als last, maar ik denk dat doordat mijn gezondheid af en toe ook niet helemaal goed is, het er misschien toch via die weg uitkomt.
Maar misschien vervliegt het ook weer vrij snel. Als ik dan weet het hoort bij een ander, is het ook weer goed. Ik ben dan een moment vrij angstig omdat ik denk waar is dit, bij wie is dit dan? Maar het blijft vaak geen dagen hangen. Nu schreef ik dit topic van de week, maar nu zijn die gevoelens alweer verdwenen.
Ik ben wel een meelevend iemand maar kan ook altijd wel weer goed relativeren.
Maar het aparte vind ik dat het soms ook bij mensen vandaan komt met wie ik niet zo snel iets lijk te hebben, er zal dan toch een raakvlak zijn misschien.
Het kan zomaar van een buurman in de straat komen die ik alleen in de ochtend gedag heb gezegd, en waar ik dan verder niet echt een band mee heb.

Bepaalde beelden nemen ook toe, gister kreeg ik weer heel scherp een aantal mensen die van gene zijde kwamen.

Ik denk dat ik de Gidsen gewoon meer moet vragen, ik doe de dingen vaak alleen, maar ik denk als ik vraag help me even met filteren, het probleem ook opgelost is. Maar dat moet ik leren, vragen, want daar zijn ze ook voor.
Ja is ook lastig te duiden. Ik heb heel lang niet door gehad dat ik zoveel oppikte. En had wel van van alles last maar linkte dat nooit aan energieën van andere mensen. Hoeft bij jou natuurlijk niet zo te zijn en je zegt ook dat het niet lang blijft hangen gelukkig.
Ik haalde het in ieder geval zelf onbewust naar binnen, omdat ik me kennelijk bij iedereen afvroeg wie ze waren en hoe ze zich voelden. En elke keer leg je dan een lijntje met iemand. Is ook helemaal ok, zolang die ook maar weer verwijderd wordt zodra je hem niet meer nodig hebt. Andersom kan het ook, dat iemand een lijntje met jou legt (die buurman misschien?) en je zo krijgt te voelen wat diens gedachten, energie en intenties zijn. Ik voel dat ook weleens andersom, niet zo heftig als Silver maar voel het vaak wel als er iemand op een telefoontje van mij zit te wachten bijvoorbeeld. Ik voel dan soms ook echt het ongeduld, of de aarzeling of mij dan zullen bellen of dat ze nog even moeten wachten. Op die momenten vind ik het wel grappig. Ik denk dat veel mensen dit soort intuïtie hebben maar dan niet door hebben waar het vandaan komt.
 
Laatst bewerkt:

Rainbow

Bekend lid
Forum lid
Het enige dat mijns inziens zou kunnen werken is integratie. Ik werk dus heel hard aan mijzelf.
Ja dit werkt bij mij ook heel goed.
Ik voel dit als het hebben van een energetisch eiland. Iets wat helemaal van jezelf is en waar je helemaal zelf zeggenschap over hebt. Maar dan moet je wel het hele eiland door en door kennen, wil je alle energieën goed kunnen filteren en daarmee onderscheid kunnen maken aan de grens. We hebben allemaal een onbewuste, ok bijna allemaal als je verlicht bent waarschijnlijk niet. Maar juist in die onbewuste stukjes van jezelf kan energie gaan zitten van anderen. Het is als een onbewaakte grensdoorgang.

Ik zeg dat ook weleens, dat ik mijn perimeters beter moet bewaken om niet leeggezogen te worden. Ik moet dan ook echt alles op zen tempo doen wil ik alle stukken goed kunnen filteren.

Fijngevoeligheid is iets heel moois, een paranormaal bewustzijn ook maar het vraagt wel extra inspanning aan de bewustzijnskant.
 

Saturnus

Bekend lid
Forum lid
Dit vind ik dan ook wel weer grappig, want ik heb serieus gister nog gedacht, wanneer zou Saturnus weer eens online komen, en toen kreeg ik vast morgen misschien al.
Haha, Ik moest even lachen want hier zit voor mij heel veel herkenning. Het deed me terugdenken aan een bepaald moment in tijd. Je bent intuïtief heel sterk en als persoon volgens mij heel fijn in de omgang. Je energie is een prettige aanwezigheid en dat maakt je ook geliefd onder collega's en vriendinnen. Toen ik vanaf slf naar dit forum kwam vroeg ik mijzelf af "Hoe zou het eigenlijk met Moira gaan". En volgens mij nog geen dag later sprak ik je alweer :)
 

Saturnus

Bekend lid
Forum lid
Ik ben eigenlijk ook erg benieuwd hoe jij met dergelijke energieën omgaat @Saturnus. Heb jij een methode die jij voor jezelf toepast? Misschien is het een methode die we nog niet kennen.
Het is mogelijk om er zonder methode mee te leren omgaan. Het langzaam loslaten van methodes is eigenlijk de aanloop van de innerlijke bewustwording van ons energiespectrum. Overal zijn methodes voor alleen kosten deze nog meer energie, zoals: energie blokkeren, afweren, reinigen etc. I.p.v. te zoeken naar een tijdelijke oplossing wil je graag dat het gewoon altijd op ieder moment geregeld is en dat is mogelijk.
Om dit mogelijk te maken heb ik even een klein stappenplan gemaakt. Ik probeer het zo eenvoudig mogelijk te houden.
Stap 1. loslaten en accepteren dat alles om ons heen energie is. Mensen, dieren, onze spulletjes in huis ons eten. Wij mensen zijn eigenlijk net kleine energiefabriekjes waar energie binnen komt en uit gaat. Je hoeft niet bang te zijn voor al deze verschillende energieën. Ze zorgen er immers voor dat we kunnen functioneren en kunnen bestaan en zijn wie we zijn geworden.

Stap 2 bewustwording

Je voelt de energieën in je lichaam en om je heen. En dan maak je een praatje met je buurman of vrouw en merk je opeens na het gesprek dat je even niet zo lekker in je vel zit omdat deze zijn dag niet had bijvoorbeeld. Energieën zijn een kwestie van komen en gaan en je mag/kunt het even niet zo fijne gevoel dus gewoon toelaten. En voordat je het weet is dit gevoel weer weg. En nu zal je mischien denken: "hoe kan dit gevoel zo snel weg gaan als ik het toelaat?". Omdat jou eigen energiefabriekje dit omzet in energie die jijzelf kunt gebruiken ;)
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Dank je voor je duidelijke uitleg. Ik herken dit wel. Ik ben nooit zo heel bewust bezig met het mezelf afschermen omdat alles gewoon door mij geaccepteerd wordt voor wat het is: een wisselwerking tussen energieën. Een enkele keer doe ik het wel zoals een tijdje terug waar ik vanuit het niets ineens een soort van onbestemd gevoel in mijn maagstreek kreeg alsof er iets stond te gebeuren, maar in de situaties rondom mij heen was niets aan de hand. Op een dergelijk moment roep ik heel bewust wel even die bol aan om mijzelf en mijn gezin te beschermen en dan ebt het weer weg. Ik herken het, ik accepteer dat het er is maar ik erken ook dat het niet deel van mij is en laat het daarna dan weer los. Precies zo heb ik het af en toe wanneer ik intense gesprekken met mensen heb gehad en in mijn hoofd voel dat iemand met mij bezig is. Ook dan maak ik mij daar bewust los van want dat gevoel in je hoofd kan best als onaangenaam ervaren worden en wil ik mijn dag of avond niet laten verstoren.
 
Laatst bewerkt:

Silver

Bekend lid
Forum lid
Ik haalde het in ieder geval zelf onbewust naar binnen, omdat ik me kennelijk bij iedereen afvroeg wie ze waren en hoe ze zich voelden.
Ja, dat is een van de oorzaken. Bij mij komt dit dan vooral door angst. En nog niet eens mijn angst, maar de angst van stukjes innerlijke kindjes van mij. die zitten in de "help waar komt het gevaar vandaan" mode en die laten lange voelsprieten uitstaan om dat precies te weten.
Fijngevoeligheid is iets heel moois, een paranormaal bewustzijn ook maar het vraagt wel extra inspanning aan de bewustzijnskant.
Ja, een voordeel ervaar ik regelmatig op de weg. Ik voel het aankomen als mensen idiote of gevaarlijke of verboden dingen gaan doen.
Een keertje zat er een Engels sprekend familielid bij mij in de auto toen ik vaart minderde en jawel hoor een seconde later kwam er een auto van rechts dwars over een doorgetrokken witte langwerpige driehoek. "How did you know that?" vroeg mijn familielid.
en jawel op zo'n moment is sensitiviteit eventjes prettig en praktisch en life saving.
 

Saturnus

Bekend lid
Forum lid
Dank je voor je duidelijke uitleg.
Graag gedaan hoor Pendel

Een enkele keer doe ik het wel zoals een tijdje terug waar ik vanuit het niets ineens een soort van onbestemd gevoel in mijn maagstreek kreeg alsof er iets stond te gebeuren, maar in de situaties rondom mij heen was niets aan de hand.
Je zou eens een kopje zoethout thee kunnen drinken op zo'n moment. Dit werkt kalmerend voor de maag streek, dan kun je die energie gelijk omzetten naar een positieve zonder daar al te veel moeite voor te doen.
Een kruiden thee zou ook prima kunnen.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Ja, een voordeel ervaar ik regelmatig op de weg. Ik voel het aankomen als mensen idiote of gevaarlijke of verboden dingen gaan doen.
Een keertje zat er een Engels sprekend familielid bij mij in de auto toen ik vaart minderde en jawel hoor een seconde later kwam er een auto van rechts dwars over een doorgetrokken witte langwerpige driehoek. "How did you know that?" vroeg mijn familielid.
en jawel op zo'n moment is sensitiviteit eventjes prettig en praktisch en life saving.
Haha, heéél herkenbaar. Alsof je van tevoren weet wat die andere weggebruiker gaat doen waardoor je in gevaar wordt gebracht. We hebben het hier door de jaren heen wel eens geprobeerd te omschrijven of je mensen erop kunt herkennen, maar dat beschrijven lukt gewoon niet. Je "voelt" het gewoon aankomen. We hebben wel eens een beschrijving voor dergelijke mensen. "Ze gaan naar links en kijken dan daarna of het ging!"
 
U

User_479

Gast
Maar vraag ik me af als we uit het niets iets doorkrijgen, denkt zo een persoon dan aan ons?

Ik voelde me op vakantie waanzinnig raar, ik dacht zeker te weten dat ik kanker had. Ik dacht ik moet echt bloedprikken thuis. Sloeg nergens op, want ik heb wel meer klachten en normaal heb ik het niet. Mijn man kreeg bericht dat er een collega van hem was overleden aan kanker in onze vakantie daar. Maar ik zei dit is het vast niet, ik ken die man niet.
Mijn man wilde gaan biken op vakantie, en de paniek sloeg me om het hart, ik had zoiets van straks val jij te pletter en kunnen wij niet terug komen. Normaal heb ik dat niet.
Het zakte weer gedurende die vakantie. Toen we thuiskwamen kreeg ik de drang om in de rouwadvertenties te kijken nog voordat ik mijn koffer had uitgepakt, en toen las ik dat een buurman die achter ons woont, die we alleen maar kennen van goeiemorgen aan kanker is overleden, tijdens zijn vakantie, en zijn vrouw moest alleen terug met de kinderen en dat lukte niet goed. Ik dacht dit was het.
Maar dat vind ik dans vreemd, die man is niet in mijn gedachten geweest, ik ken hem nauwelijks, Heeft hij dan toch aan mij gedacht, of een andere bekende die het wilde laten weten? Was toch blij dat ik die advertentie las anders had ik misschien niet gecondoleerd en me daar raar over gevoeld.

Een vakantie daarvoor was ik steeds misselijk en dacht dat ik zwanger was. Maar dat kon niet. Ik zei tegen mijn man ik ben twee keer zwanger geweest, dit is echt hetzelfde gevoel. Dus hadden we zoiets dan moet het van een hele erge bekende zijn. En bij thuiskomst belde een vriendin me, die helemaal niet meer zwanger dacht te kunnen raken, dat ze zwanger was en aan me gedacht had maar me niet op vakantie wilde storen,
Ook mijn zusje bleek achteraf zwanger te zijn.
Wat maakt dan dat ik misselijk raak? Zij was niet zozeer misselijk, maar is dat dan toch het stukje dat mij duidelijk maakt, er is iemand zwanger?
Het is bij mij niet altijd hetzelfde gevoel op het zelfde gevoel. Maar soms ook een totaal ander iets waardoor ik denk dat speelt er.

Of is het nog sterker als er meer van hetzelfde speelt, dus twee keer iemand zwager versterkt het doorkomen?

Soms is het denk ik ook gewoon registreren zonder dat ik het weet,
Zo kregen we collegas van mijn man op visite, ik zou gebak halen maar wist heel zeker dat er eentje suikerziekte had. Ik kende de man niet, had wel een suikervrij gebakje gehaald, mijn man wist ook van niks, dacht dat het niet zo was. Maar het was wel zo.

Als mijn dochter verteld dat er een kind uit de klas eczeem heeft onder haar voeten, dan weet ik ook van al die 30 kinderen wie dat is, zonder ze allemaal gezien te hebben of veel mee te maken.

Dit is dan misschien meer iets weten zonder het in te voelen?
 
U

User_479

Gast
Ja is ook lastig te duiden. Ik heb heel lang niet door gehad dat ik zoveel oppikte. En had wel van van alles last maar linkte dat nooit aan energieën van andere mensen. Hoeft bij jou natuurlijk niet zo te zijn en je zegt ook dat het niet lang blijft hangen gelukkig.
Ik haalde het in ieder geval zelf onbewust naar binnen, omdat ik me kennelijk bij iedereen afvroeg wie ze waren en hoe ze zich voelden. En elke keer leg je dan een lijntje met iemand. Is ook helemaal ok, zolang die ook maar weer verwijderd wordt zodra je hem niet meer nodig hebt. Andersom kan het ook, dat iemand een lijntje met jou legt (die buurman misschien?) en je zo krijgt te voelen wat diens gedachten, energie en intenties zijn. Ik voel dat ook weleens andersom, niet zo heftig als Silver maar voel het vaak wel als er iemand op een telefoontje van mij zit te wachten bijvoorbeeld. Ik voel dan soms ook echt het ongeduld, of de aarzeling of mij dan zullen bellen of dat ze nog even moeten wachten. Op die momenten vind ik het wel grappig. Ik denk dat veel mensen dit soort intuïtie hebben maar dan niet door hebben waar het vandaan komt.

Ik weet niet of het lichamelijk blijft hangen, dat zou kunnen zonder dat ik me er echt bewust van ben.
Geestelijk blijft het niet lang hangen, soms voel ik me een momenten angstig als ik denk er gaat iemand dood, of er is iets afgelopen, of er gebeurt iets ergs, of iemand krijgt veel pijn, en ik vertaal dat niet goed van is het bij mezelf? Of bij een heel dierbaar iemand? maar over het algemeen voel ik me in mijn hoofd altijd wel luchtig en blij.
Maar misschien zakt het door naar mijn lijf.
Maar ik zeg altijd ik heb liever lichamelijke klachten dat ik in mijn hoofd blij ben dan andersom.
 
Bovenaan