Hoe de mens alles vernietigt

aprilbloesem

Bekend lid
Forum lid
en toch vraag ik mij dan af (reagerend op de de voorlaatste post #120) ... hoe zit het met dat alles goed is, alles gebeurt zoals het zou moeten gebeuren?
Misschien is het wel de bedoeling dat mens die nog niet kan vergeven ( en dat hoeft ook niet - dat is iets heel persoonlijks) in elk geval ziet dat dat ook een mogelijkheid is (misschien wel een andere dan deze persoon ooit over nagedacht had).
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Dat kan ook zeker Aprilbloesem, als optie het ook te doen maar ik denk soms ook om je eigen grenzen te bewaken en voor jezelf op te komen het op jouw manier te doen. Ik denk dat als mensen er aan toe zijn, dat vaak in hunzelf gaat leven, misschien met een voorbeeld maar het ligt eraan hoe denk ik.
Hetzelfde geld voor acceptatie, mensen kunnen je tig keer zeggen dat je een gezondheidstoestand kunt accepteren omdat hun het ook doen en ze er positief door zijn geworden. Maar het groeit in jezelf en kan reuze irritant zijn als anderen dan jouw acceptatie in hun goeie manier gaan stoppen met de beste bedoeling. En jouw voorbeeld willen zijn. Tuurlijk zie je hun manier, hun voorbeeld maar het gaat vanzelf leven als jouw hart het zegt.
Dat zal er dan niet voor niets zijn, dat denk ik ook.
Dus ik denk wel dat er voorbeelden zijn, die aanzetten tot het ook doen, maar ik denk vaak op manieren die spontaan ontstaan en jezelf opvallen, niet zozeer als zijnde bijvoorbeeld ergens op visite om jouw manier te tonen.
Die mevrouw uit het schrijven zou zomaar een voorbeeld voor iemand kunnen zijn, maar ik denk niet voor diegene die ze wilde overtuigen.
Persoonlijk heb ik veel voorbeelden gehad van mensen die niet wisten dat ze me het gaven en wat toevallig op mijn pad kwam. En van zij die dan juist willen laten zien hoe zij het doen heb ik meer geleerd, ho stop, laat mij mezelf zijn. Dit is mijn grens. Of je hart zelf wil kiezen. Daar heb ik ook heel veel van geleerd.
Maar dat zal ook voor iedereen anders gelden.
 

Silver

Bekend lid
Forum lid
en toch vraag ik mij dan af (reagerend op de de voorlaatste post #120) ... hoe zit het met dat alles goed is, alles gebeurt zoals het zou moeten gebeuren?
Misschien is het wel de bedoeling dat mens die nog niet kan vergeven ( en dat hoeft ook niet - dat is iets heel persoonlijks) in elk geval ziet dat dat ook een mogelijkheid is (misschien wel een andere dan deze persoon ooit over nagedacht had
Ja, precies. Sommige mensen passen een soort EO-vergeving toe en leven dan heel gelukkig verder en vinden ook dat iedereen dat maar moet doen.
Anderen vinden het belangrijk om de gebeurtenissen grondig te verwerken en zullen daarna wel eens zien of ze ooit aan vergeving willen toekomen.
Iedereen verstaat ook iets anders onder vergeving.
Die vrouw uit dat concentratiekamp waar Muriel het over had, die heb ik nooit op tv gezien, dus de diepte van haar vergeving kan ik niet peilen. Ik heb wel vertrouwen in Muriel haar gevoel als die zegt: "het voelde gewoon niet goed".
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Ja, precies. Sommige mensen passen een soort EO-vergeving toe en leven dan heel gelukkig verder en vinden ook dat iedereen dat maar moet doen.
Anderen vinden het belangrijk om de gebeurtenissen grondig te verwerken en zullen daarna wel eens zien of ze ooit aan vergeving willen toekomen.
Iedereen verstaat ook iets anders onder vergeving.
Die vrouw uit dat concentratiekamp waar Muriel het over had, die heb ik nooit op tv gezien, dus de diepte van haar vergeving kan ik niet peilen. Ik heb wel vertrouwen in Muriel haar gevoel als die zegt: "het voelde gewoon niet goed".

Ik kan me voorstellen dat dat van die vrouw voor anderen wel goed voelt hoor, en het kan ook goed, heel goed zijn. Maar voor mij persoonlijk dacht ik Nee, ik kan daar niet geheel achter staan. ook al heeft ze tig mensen bereikt en geholpen. Er bestaat geen goed of fout.

Hihi EO vergeving..
Daar ben ik het mee eens. Je kunt zien dat een ander vergeeft dat het die persoon enorm helpt, maar gevaar is,dan dat je gaat denken voor mij voelt het niet zo, maar het moet toch.. anders is het niet goed.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Ik heb op diverse sites het verhaal rond haar nu gelezen (ik kende haar eerder ook niet) maar ik haal er toch iets anders uit. Zij is voor de interviews benaderd omdat zij uit eigen beweging destijds bij de rechtzitting, na het herkennen van zijn oprechte berouw, op de man afging en hem een hand wilde geven en zeggen dat ze hem had vergeven. Niet voor anderen maar voor haarzelf. De man was in shock en viel flauw. Jaren later, vlak voor haar eigen overlijden, heeft ze de man nogmaals gezien en weer een hand gegeven en toen kreeg ze een kus op haar wang, wat gefotografeerd werd en breed werd uitgemeten op social media met teksten vanuit de perspectieven van weer die mensen, niet het hare. Door dit hele gebeuren is zij door diverse kanten benaderd omdat dit nogal heftig op iedereen overkwam. Zij is het niet op eigen houtje de wereld in gaan roepen maar is gevraagd het toe te lichten. Zij had dit op dat moment niet voor anderen gedaan maar voor haar eigen gevoel, eigen verwerking en loslaten. Bij de benaderingen van diverse zijden heeft zij het toen toegelicht wat haar eigen beweegreden was en hoe zij hier emotioneel mee omging. De lezers ervan kunnen hiermee doen wat zij willen en hun eigen beeld vormen.
Dit komt niet op mij over als iemand die een ander eventjes wil uitleggen hoe je moet vergeven maar wel mensen deelgenoot wil maken van haar eigen gevoel en beleving waardoor haar eigen pijn verminderde. Daar zit geen dwang bij.
Dat andere mensen dit dan veroordelen en vinden dat het geënsceneerd is of geen rekening houdt met hun pijn heeft niets met haar te maken maar met henzelf en waar zij zich op dit weg bevinden.
Wat ik lees is dat zij in feite een deur heeft geopend naar een andere benadering en dat iedereen vrij is door die deur heen te gaan of niet, of later. Niets meer dan dat. Vergeet niet, een interviewer en herschrijver schrijft ook vanuit een eigen perspectief.
 
Laatst bewerkt:

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Maar ik heb het met een ander uitleggen hoe het moet niet over die vrouw, maar over vergeven in het algemeen.
Ik heb al gezegd dat ik over mijn eigen gevoel praat, ik ga het werk of die vrouw niet in twijfel trekken. Daar gaat het niet over. En ik wil ook geen discussie over mijn gevoel. Of dat ik mijn gevoel moet uitleggen omdat het niet klopt. En ook niet over die vrouw. Dat vind ik niet passend want ik ken haar niet. Het enige wat ik niet fijn vond is haar manier tegenover andere slachtoffers. Maar dat is niet fout, dat is mijn gevoel en mening aan de hand van haar docu film op tv. En intervieuw. Aan de hand van bovenstaande denk ik dat er ook niet begrepen is wat ik bedoel, en verkeerd vertaald wordt op geschreven woord zonder nuance of diepte in het geschrevene. Ik ben heel duidelijk geweest in dat het mijn gevoel is, en dat gevoel hoort bij mij, en hoeft voor een ander niet hetzelfde te zijn.
Eva lijkt me een hele lieve zachte vrouw, niks dwang, daar ging het dus echt niet om...nog even en we gaan discussies houden of je iets mag voelen of niet.
 
Laatst bewerkt:

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Ik heb het dus ook over vergeven in het algemeen en hoe mensen tot bepaalde conclusies komen, wat dan weer gevolgen heeft voor bepaald handelen en voor bepaalde personen. Ik dacht ditzelfde gisteren al en naar aanleiding van de reacties erna had ik het gevoel dat toch even onder woorden te moeten brengen. Het is geen commentaar op jou of wie dan ook die hier reageert. Het is gewoon een onder woorden brengen van hoe ik het geheel zie in zijn algemeenheid en hoe dergelijke processen vaak bij mensen tot stand komen.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Ja maar dat is een gevaar, een proces in het algemeen , is algemeen. Daarom zijn sommigen ook niet blij met psychologen, wij op ons werk vaak ook niet, er wordt teruggegrepen naar hoe iets werkt, maar niet in iedere zijn gevoel werkt het zo voor dat moment. Het werkt zo, het is zo. Als iemand iets voelt en vindt dan zal het een worst zijn dat het proces zegt dat dat gevoel nog niet voldoende tot ontwikkeling is of dat iemand dat nog moet leren of de eigen verantwoording is en dat je verantwoordelijk bent voor je eigen pijn. Ook al is dat zo, dat zijn dooddoeners in het benadern van iemand zijn gevoel hoe het op dat moment is.
Ik weet hoe processen werken. Dat is me niet vreemd. Ik had niet echt het idee dat je het algemeen bedoelde. Je wees me op mijn gevoel over Eva, wat je anders zag en wat je hebt opgezocht om dat te laten merken. Dat is niet echt algemeen. Dat is op de persoon af.
Ik bedoel ik ben niet dom ofzo, ik snap echt wel dat als mensen ergens moeite hebben dat het bij hunzelf hoort, en dat de kritiek die zij kreeg ook iets zegt over een ander zijn proces. Maar daar ging het mij niet om.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Je wees me op mijn gevoel over Eva, wat je anders zag en wat je hebt opgezocht om dat te laten merken. Dat is niet echt algemeen. Dat is op de persoon af.
Als het op jou gericht was, dan had ik je met naam genoemd. Je kent me nu toch lang genoeg? Ik ben niet iemand van verborgen vingerwijzingen. Het enige verband met jouzelf is dat ik door wat ik las zelf ben gaan lezen over deze mevrouw. Ik wilde weten wat er gebeurd was, wat de aanleiding was dat zij toen die ene stap heeft genomen, wat de gevolgen ervan waren in de zin van meningen van mensen die er artikelen over maakten, de social media en de stellingen die mensen innamen die ook allemaal van elkaar verschilden omdat het (vanuit de eigen emotie) verschillend werd geïnterpreteerd. En daarom heb ik meerdere artikelen gelezen over dit zelfde voorval. Die artikelen zijn, ik noem het maar, "vertalingen van buitenaf" die helemaal niet hoeven te stroken met de volledige motivatie en intentie van de persoon in kwestie, maar eerder met in hoeverre een toehoorder/lezer in staat is de ware intentie te begrijpen (het onder de huid kruipen of, zoals ik wel eens schrijf, de diepte in gaan) en volledig open te staan dit zonder toevoeging van de eigen emotie te bezien (neutraal). Maar als dergelijke perspectieven door mensen dan zo worden verwoord, in specifieke bewoordingen (voorbeeld: "geënsceneerd" wat ik ook letterlijk in een artikel heb teruggevonden), of zelfs bepaalde gebeurtenissen in het hele voorval uit het verband worden getrokken, dan krijgt alles ineens een heel andere lading waardoor het dan iets zou kunnen zeggen over de integriteit en betrouwbaarheid van de persoon in kwestie en worden dan ook vaak als dusdanig verder uitgedragen. Het roddelbladeneffect. Waarom? Omdat ook dat mensen eigen is, maar dat gaat voorbij aan waarmee het is begonnen en aan de essentie. En precies daar doelde ik op. Niet op haarzelf, maar hoe iets verder een leven gaat leiden met alle gevolgen van dien. Wat dat betreft zijn mensen bijzonder complex en kunnen dan een volledig andere koers gaan volgen. Hierdoor wordt dan voorbij gegaan aan de zuivere intentie en het zuivere gevoel/beleving. Voor mij is dat dan een teken dat het proces dan nog niet volledig wordt begrepen, maar wel uitgedragen alsof dit zo was. Met het proces in zijn algemeen doel ik precies op al deze vertakkingen die hierdoor ontstaan en die ons in feite wegleiden.
Met betrekking tot wat je schrijft over psychologen. Ik kan mij uiteraard voorstellen dat bij persoonlijke benaderingen een cliënt niet gebaat is bij verklaringen in zijn algemeen, maar eerder op een bij de persoon passende benadering en dit kan in vergelijkbare processen bij een volgende cliënt geheel anders aangepakt worden met eenzelfde soort uitkomst, omdat die beter past bij die cliënt. Snap ik. Maar ik snap ook dat een proces voor het toegepast kan worden eerst tot in de kern begrepen moet worden en die is dan in eerste instantie gebaseerd op een algemene beschrijving die daarna cliëntgericht toegepast wordt.
Met dit in het achterhoofd kan daarom volgens mij het delen van een ervaring in een artikel of voordracht niet altijd rekening houden met de gevoelens van iedereen die het mogelijk leest, maar mag alleen maar een zuivere beschrijving zijn van de ervaring van de persoon zelf. De vrijwillige opdracht van de lezer/toehoorder is dan zelf te kijken waar dit strookt met eigen ervaringen of inpasbaar is, te volgen stappen e.d. en dat is dan een taak (levensles) van die lezer/toehoorder zelf en geen taak van de spreker/schrijver. Dit zal dus niet altijd rekening kunnen houden met de gevoelens van alle lezers en mag daarom volgens mij ook niet geïnterpreteerd worden als een gebrek aan rekening houden met anderen.
Mijn beschrijving hierboven is een algemene beschrijving van hoe processen kunnen werken en vooral met dit soort gevoelige onderwerpen kan het gevolg soms ook moeilijk zijn. Juist daarom vind ik het nog belangrijker tot de kern te komen om het goed te kunnen begrijpen, ook al zou ik het er niet mee eens zijn. Dat laatste zegt namelijk dan iets over mij en nog steeds niets over de persoon.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Ja maar het punt is dat wij beiden dan komen met hele lappen tekst, terwijl ik de dingen die jij noemt ook precies zo vindt, dan komt er uiteindelijk een discussie over punten waar ik exact zo over denk. Ik bedoel de dingen die je hierboven schrijft daar heb ik ook altijd al zo over gedacht. Maar ik bedoelde iets anders waarvan ik dan min of meer schijnbaar denk dat anderen voelen wat ik bedoel, maar daar heb ik me in vergist, door een schrijven is niet altijd te voelen wat je bedoeld. Voor mij zijn de bovenstaande dingen die je schrijft de waarden en normen , en het normale wat wij op dit forum allemaal wel begrijpen en vanzelfsprekend al bezitten. Ik ben dan in mijn gedachten al met iets bezig los van hetgene wat al gewoon is. Ik bedoel er zal hier niemand zijn die niet in meerdere perspectiefen kijkt of mensen totaal anders benadert dan wat je schrijft. En er is hier denk ik niemand die uitgaat van tekst op internet en roddels en niet verder kijkt.
Dan krijg ik het idee dat we elkaar minder inschatten dan hoe we als mens zijn. Maar daar ben je vrij in om het dan toch op te schrijven hoe dat werkt. Al denk ik datcwe dat allemaal vanzelfsprekend wel zo zien al.

Mijn gevoel zei dat we aan elkaar schreven en op elkaar reageren, maar als dat niet zo is en algemeen bedoeld is, is mijn gevoel verkeerd geweest.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Toch zijn die schrijvens best waardevol voor veel meer mensen hoor en met dat in mijn achterhoofd schrijf ik ook vaak. Want wij twee, of de kleine kerngroep, zijn/is niet de enigen die het lezen of zich erin verdiepen of er zelfs nog maar net mee beginnen. Je zult nog verbaasd staan hoeveel mensen wel de roddelbladen volgen, misschien zelfs als vermaak maar het toch als waarheid uitdragen. En vergeet alle mogelijke soorten nieuws niet waarvan we ook al niet meer weten wat wel en wat niet klopt.

:(HG): :(SN): :(ROS):
 
Bovenaan