aprilbloesem

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Zat weer eens een beetje met mijzelf in de knoop - heb ik soms...dan voel ik me helemaal alleen en eenzaam en komen er allerlei gedachten boven over het hoe wat en waarom.
Er objectief over nadenken lukt dan allang niet meer ;) en blijf in een kringetje mijzelf een beetje gek te maken.
Ik weet het.....maar het is net of ik dan eerst een bepaald stuk door moet...... ik kwam het stukje over dankbaarheid tegen......... zo geweldig........ maar dankbaar zijn? lukt me ff niet.
Toen kwam ik een stukje tegen over positiviteit, waarin gesteld werd, dat alles wat we meemaken, we daar sterker van worden en dat we dat ''moeten'' doormaken..........nou daar voelde ik me ook alleen maar opstandig van worden ( hmm, en ik niet alleen getuige alle opmerkingen die gemaakt werden)....

Toen bedacht ik met mijn enorme wijsheid 🥴....kaarten trekken........en jongens......... dat blijft echt een fenomeen, hoor...... zodra ik serieus ben (het dus echt meen en weten wil).......dan zijn de kaarten die ik trek zo to the point........
In het heel kort:
mijn zegeningen tellen
besef dat het mijn eigen negatieve gedachten zijn die alles in stand houden
kom voor je zelf of (oftewel ga niet onder het bed liggen, je verstoppen )
ga nu je doelen vinden - nu is het de tijd om dingen te veranderen (je hoeft niet perse te wachten tot je dood gaat)
stop met het krampachtig vasthouden van wat je denkt dat je beschermt......

Ja.......... heel indrukwekkend......
Ik voelde me behoorlijk ondersteboven en ter ontspanning ging ik een lekker muziekje luisteren en dan kijk ik graag naar die filmpjes met 60 foto's van katten (en soms honden - 60 'cat memes only cats will understand' op youtube ), in de meest malle situaties, leuke commentaren erbij...... heerlijk vind ik dat......
Kom ik deze foto tegen:

IMG_20200929_191513.jpg



Ik moest toch zo lachen........... klopt wel een beetje........... 'ja, wat moet je'......
 
Laatst bewerkt:

Silver

Bekend lid
Forum lid
O ja, Aprilbloesem. De humor is geweldig.
Gidsen in de spirituele wereld hebben ook zo'n schitterend gevoel voor humor.
Misschien kan je de volgende keer als je je zo kut voelt de engelen van humor aanroepen.

Ik kwam eens een keertje in diepe mineur het ziekenhuis uit. Buiten scheen de zon, maar dat zag ik niet.
Toen viel er een piepklein kastanjetje uit een boom precies op mijn hoofd. Dat voelde zo grappig en zo lief en zorgzaam (zo'n kleintje doet geen pijn) dat ik moest lachen en begon te dansen in de zon.
 
Bovenaan