Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Heel erg bedankt voor je reactie!

Met prikkende ogen lees ik je tekst.
Deze hond was echt speciaal..
Heb meerdere huisdieren gehad maar kon/kan zijn verlies op eoa manier totáál niet verwerken.

Het doet me goed te lezen wat je zegt en loslaten vind ik soms erg moeilijk inderdaad.
Het idee of geloof dat óók dieren een plekje krijgen in het hiernamaals geeft wel wat rust.

Reden waarom ik de chip gegevens ging bekijken was eigenlijk omdat ik het kastje waar het in lag eens ging uitzoeken en opruimen en het weer eens in handen kreeg.
Dan zal je van buitenaf gemotiveerd geweest zijn om hier iets mee te gaan doen en dus ging je het kastje uitzoeken. Een seintje dat je mag gaan loslaten en een zuiverder beeld mag gaan krijgen, omdat het goed is. Hij zit goed, het is goed voor jou, het is er tijd voor geworden. Loslaten betekent niet dat je alles loslaat, alleen het verdriet en dat dit plaats gaat maken voor mooie blije herinneringen en meer ontwikkelingen in je bewustwording. Je houden van gaat nooit voorbij. <3
 
Laatst bewerkt:

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Het doet me goed te lezen wat je zegt en loslaten vind ik soms erg moeilijk inderdaad.
Het idee of geloof dat óók dieren een plekje krijgen in het hiernamaals geeft wel wat rust.
Het loslaten hoef je niet te forceren. Ook daarbij zul je hulp vanuit het universum krijgen en op een dag merk je ineens dat je liefde nog steeds even groot is terwijl je verdriet verminderd is en acceptatie ervoor in de plaats is gekomen. Dit alles helpt je al in dit proces. En dat is zo mooi en waardevol in ons besef van het universum. Zo liefdevol altijd hoe we bij alles worden bijgestaan.
<3
 

johaneneline

Forum lid
Forum lid
Het loslaten hoef je niet te forceren. Ook daarbij zul je hulp vanuit het universum krijgen en op een dag merk je ineens dat je liefde nog steeds even groot is terwijl je verdriet verminderd is en acceptatie ervoor in de plaats is gekomen. Dit alles helpt je al in dit proces. En dat is zo mooi en waardevol in ons besef van het universum. Zo liefdevol altijd hoe we bij alles worden bijgestaan.
Een wonderschone tekst, waarin ik me helemaal kan vinden!!!
 

wolf robe

Bekend lid
Forum lid
Hi Wolf,

Het mezelf kwellen' mbt mijn huisdier is ook niet bewust maar overvalt me of zit in mijn systeem.
Ik snap het heel erg goed hoor. Ik heb een ander onderkomen voor mijn hond moeten zoeken ivm mijn echtscheiding, nu 10 jaar (!! 10 jaar alweer!!) geleden, mijn trouwe vriend was toen 7.
Ik had echter de mazzel dat ik wist waar hij was; echt ontzettend lieve mensen, en zij hebben mij in het begin heel lief op de hoogte gehouden hoe het ging met hem en hoe hij in het nieuwe gezin paste. Ik heb toen gevraagd de berichtgeving stop te zetten, om hem los te kunnen laten. Enkele jaren later kreeg ik het bericht dat hij niet meer in leven was, hij is 15 jaar geworden geloof ik. Bijzonder was dat ik in de periode van zijn overlijden veel overhem gedroomd heb, en mijn ex vertelde hetzelfde.
Hij is sindsdien bij mij, en ik weet dat ik voor hem destijds de juiste beslissing heb gemaakt. Tuurlijk mis ik hem nog, maar het grootste gemis heeft plaats gemaakt voor liefde en dankbaarheid: dankbaar dat hij 7 jaar mijn trouwe, lieve maatje mocht zijn, en dankbaar dat hij daarna bij zo’n ontzettend lief gezin het leven mocht kleuren.

mijn Dirk, de allerliefste en meest geweldige hondje die ik mijn grootste vriendje heb mogen noemen<3
 

Bijlagen

wolf robe

Bekend lid
Forum lid
Grappig. Ik wilde nog eens naar jouw hond kijken, om te zien of ie nog wat kwijt wilde. "Dankjewel" zegt ie tegen je, en ik zie hem zijn kop op je schoot leggen, heel dicht tegen je aan. Alles is gegaan zoals het moest gaan, en hij is je dankbaar voor de fijne tijd die jullie samen mochten doorbrengen. Terwijl hij doet, ervaar ik zelf een enorme geborgenheid. <3
 

Donna

Bekend lid
Forum lid
Ik snap het heel erg goed hoor. Ik heb een ander onderkomen voor mijn hond moeten zoeken ivm mijn echtscheiding, nu 10 jaar (!! 10 jaar alweer!!) geleden, mijn trouwe vriend was toen 7.
Ik had echter de mazzel dat ik wist waar hij was; echt ontzettend lieve mensen, en zij hebben mij in het begin heel lief op de hoogte gehouden hoe het ging met hem en hoe hij in het nieuwe gezin paste. Ik heb toen gevraagd de berichtgeving stop te zetten, om hem los te kunnen laten. Enkele jaren later kreeg ik het bericht dat hij niet meer in leven was, hij is 15 jaar geworden geloof ik. Bijzonder was dat ik in de periode van zijn overlijden veel overhem gedroomd heb, en mijn ex vertelde hetzelfde.
Hij is sindsdien bij mij, en ik weet dat ik voor hem destijds de juiste beslissing heb gemaakt. Tuurlijk mis ik hem nog, maar het grootste gemis heeft plaats gemaakt voor liefde en dankbaarheid: dankbaar dat hij 7 jaar mijn trouwe, lieve maatje mocht zijn, en dankbaar dat hij daarna bij zo’n ontzettend lief gezin het leven mocht kleuren.

mijn Dirk, de allerliefste en meest geweldige hondje die ik mijn grootste vriendje heb mogen noemen<3
Wat een lief kopje❤

In mijn post schrijf ik dat mijn hond nu 18 zou zijn geweest maar dat is 17 gezien hij eind dit jaar 18 zou zijn geworden.

Heb hem ook zelf 7 jaar gehad en het is nu 10 jaar geleden dat hij naar een asiel is gebracht door mijn ex.

Net als bij jouw Dirk eigenlijk..
Apart of toevallig.

Wat ontzettend fijn dat hij in een goed gezin terecht is gekomen scheelt alles.
 

Donna

Bekend lid
Forum lid
Grappig. Ik wilde nog eens naar jouw hond kijken, om te zien of ie nog wat kwijt wilde. "Dankjewel" zegt ie tegen je, en ik zie hem zijn kop op je schoot leggen, heel dicht tegen je aan. Alles is gegaan zoals het moest gaan, en hij is je dankbaar voor de fijne tijd die jullie samen mochten doorbrengen. Terwijl hij doet, ervaar ik zelf een enorme geborgenheid. <3
💫💖

Dankjewel dat je dit aan me kan.
doorgeven.
Krijg hier een blij gevoel van.

Het lijkt alsof het afgelopen dagen een nieuwere of volgende wending allemaal heeft gekregen.
Het verdriet is er wel maar ook een soort van richting accepteren te gaan.
 

Donna

Bekend lid
Forum lid
Ik snap het heel erg goed hoor. Ik heb een ander onderkomen voor mijn hond moeten zoeken ivm mijn echtscheiding, nu 10 jaar (!! 10 jaar alweer!!) geleden, mijn trouwe vriend was toen 7.
Ik had echter de mazzel dat ik wist waar hij was; echt ontzettend lieve mensen, en zij hebben mij in het begin heel lief op de hoogte gehouden hoe het ging met hem en hoe hij in het nieuwe gezin paste. Ik heb toen gevraagd de berichtgeving stop te zetten, om hem los te kunnen laten. Enkele jaren later kreeg ik het bericht dat hij niet meer in leven was, hij is 15 jaar geworden geloof ik. Bijzonder was dat ik in de periode van zijn overlijden veel overhem gedroomd heb, en mijn ex vertelde hetzelfde.
Hij is sindsdien bij mij, en ik weet dat ik voor hem destijds de juiste beslissing heb gemaakt. Tuurlijk mis ik hem nog, maar het grootste gemis heeft plaats gemaakt voor liefde en dankbaarheid: dankbaar dat hij 7 jaar mijn trouwe, lieve maatje mocht zijn, en dankbaar dat hij daarna bij zo’n ontzettend lief gezin het leven mocht kleuren.

mijn Dirk, de allerliefste en meest geweldige hondje die ik mijn grootste vriendje heb mogen noemen<3
Heb wat ik mij herinner maar 1 keer over hem gedroomd.

Eer verleden nacht wel over mijn opa en oma gedroomd, beide overleden.
Al weer even geleden maar ik deze en droom knuffelde en omhelzde ik hen.
Daarbij pinkte ik een traantje weg in de droom maar het was niet dramatisch huilen.

Heb het idee dat ze mij beide even kwamen bezoeken.
Momenteel een lastige periode en zit daar alleen mee, deel dat niet met anderen.
 

Donna

Bekend lid
Forum lid
Ik krijg hetzelfde gevoel bij het kijken naar de foto van die lieverd. "Stop met jezelf te straffen. Het is goed zo, je hebt gedaan wat je kon en op het moment dat je me moest loslaten, ook al snapte je dat niet of deed je dat niet bewust, heb je het gedaan en hebt mij een ander leven laten leiden ergens anders geholpen door het universum dat er voor ons allemaal is".

Ik zie ook heel veel liefde in die foto, de liefde van de hond naar jou, naar alles wat je voor hem deed of probeerde. En ik ben ervan overtuigd dat je het hebt moeten meemaken zoals het is gegaan. Juist om te groeien en om je te helpen bij het maken van sommige keuzes. Ook al leefde hij ergens anders, je bent net zo belangrijk voor hem geweest als hij voor jou en dat is de kern van alles. Ook al leef je soms gescheiden van elkaar, de ziel weet dat en onthoudt dat en dat gaat nooit voorbij. Het is goed zo! Soms zijn huisdieren ons medium om weer verder te leren op ons pad om een reden die we vaak pas later gaan begrijpen. Je hebt hem niet tekort gedaan, je hebt hem juist veel gegeven. Hou dat vast voor jezelf en koester dat en ga verder met je leven.

:(HG):
Heb inderdaad zeker veel geleerd over mijn hond.
Vooral als het gaat om wat belangrijk is wat wat bijzaak.
En liefde niet te onderschatten, overschatten denk ik.

Dankjewel ook!
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Heel graag gedaan Donna. Ik heb een soortgelijke ervaring met een kat die mij op zijn beurt heeft wakkergeschud en de deur voor mij heeft geopend naar een completer bewustzijn en weg naar mijzelf.
Ik vind het echt heel fijn als we elkaar op deze manier mogen helpen in het vinden van antwoorden. En ik ben er ook van overtuigd dat ook dat weer wordt geleid door het universum.
Ik ben blij voor je dat je op dit vlak meer rust in jezelf begint te vinden. Alles is met elkaar verbonden, dus deze bewustwording en de droom over je opa en oma zullen beslist met alles te maken hebben.
Heb wat ik mij herinner maar 1 keer over hem gedroomd.

Eer verleden nacht wel over mijn opa en oma gedroomd, beide overleden.
Al weer even geleden maar ik deze en droom knuffelde en omhelzde ik hen.
Daarbij pinkte ik een traantje weg in de droom maar het was niet dramatisch huilen.

Heb het idee dat ze mij beide even kwamen bezoeken.
Momenteel een lastige periode en zit daar alleen mee, deel dat niet met anderen.
Je staat er dus nooit alleen voor, je wordt altijd gedragen en geleid.
:(HG):
 

Donna

Bekend lid
Forum lid
Heb inderdaad zeker veel geleerd over mijn hond.
Vooral als het gaat om wat belangrijk is wat wat bijzaak.
En liefde niet te onderschatten, overschatten denk ik.

Dankjewel ook!
Quate mezelf even want met overschatten bedoel ik niet mijn hond maar mbt sommigen anderen mensen die mijn liefde ms niet waard zijn of waren.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Quate mezelf even want met overschatten bedoel ik niet mijn hond maar mbt sommigen anderen mensen die mijn liefde ms niet waard zijn of waren.
Ik wil hier toch even iets over zeggen, vanuit mijn eigen perspectief gezien. Elk mens, ongeacht wie, is liefde waard. Het is alleen een punt in hoeverre zij dit zelf al weten te plaatsen bij zichzelf. Hoe ver zijn zij in hun eigen leertraject. Ieder mens leert in een eigen tempo maar elk mens leert uiteindelijk. Kan zijn door snel inzicht, kan gemotiveerd worden door harde ervaringen en er staat geen tijd voor wanneer iemand dat in gaat zien.
Als we dit proces beseffen vanaf de buitenkant, dan kan dit ook je beeld over andere mensen milder maken, ook al waren zij soms hard of toonden zij zich niet liefdevol of begripvol. Maar dit besef helpt je zelf dan weer op zijn beurt mensen te kunnen plaatsen in welke mate zij zaken al onder de knie hebben.
Niemand leert zonder fouten te maken en dat besef maakt ons weer milder in onze opvattingen. Gun anderen hun eigen tempo. Dit betekent niet dat je alles moet pikken van iemand, maar wel in hoe je er vanuit je hart naar kijkt.
 
U

User_479

Gast
Ik heb vandaag geleerd dat ook als we soms denken dat mensen onze liefde niet waard zijn of het niet kunnen ontvangen of geven, of het nog moeten leren , dat niet altijd het enige beeld is dat er bestaat.
Ik was vandaag op een begrafenis, van een moeder met meerdere kinderen. het bijzondere was dat alle kinderen eigenlijk een ander beeld van haar hadden, ze had dus voor elk kind wat anders betekend en een andere rol gehad.
En dat zette me aan het denken.
Ik dacht er is niet maar 1 moeder gestorven, er zijn eigenlijk drie moeders gestorven. Want allemaal ervaarden ze haar liefde en wat ze gaf anders.
En allen kwamen ze ook met andere dingen die hun heel dierbaar waren.
Dat deed me beseffen dat, het altijd zo werkt, het is soms ook net dat wat wij zelf vertalen als zijnde liefde en wat ons weet te raken.
Als mijn moeder ooit iets overkomt, denk ik dat als mijn zuster en ik met elkaar praten we los van elkaar ook hele andere dingen zullen benoemen waar we zo van hielden, en waardoor we wisten dat ze van ons hield.
Soms lijkt het of iemand veel te leren heeft, maar kan dezelfde persoon voor een ander toch een liefdevollere rol en betekenis hebben.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Dat ben ik met je eens. Het is denk ik bepalend voor onszelf welk "manco" we in onszelf wilden vullen tijdens ons onderlinge contact en daar werd dan wel of niet (voldoende) gehoor aan gegeven en dat is het beeld dat ons bijblijft en onze ervaring kleurt.
Deze ervaring had ik onlangs met mijn zus toen wij bepaalde zaken ter herinnering brachten in onze ervaring met onze ouders. Precies zoals jij het beschrijft. Haar beeld was op bepaalde vlakken geheel anders dan het mijne. Allebei wel liefdevol maar niet altijd over dezelfde zaken en soms ook kritisch over weer andere die de ander soms niet eens zo had beleefd.
 

Donna

Bekend lid
Forum lid
Ik heb het bericht aangepast. Nu maar hopen dat er iemand iets door kan krijgen waar jij iets aan hebt.
Verder is het wel mooi dat jouw hond in elk geval nog een fijn huis heeft kunnen vinden. Hopelijk geeft dat gegeven toch nog wel wat troost.
Hoi, Gouwepeer,

Zou de foto van mijn hondje misschien weg gehaald kunnen worden?
Lukt zelf niet.
Dit ivm herkenning, deze foto hangt in mijn huis😊
 

Ladybird

Bekend lid
Forum lid
Iemand zei me laatst:
Met schuldig voelen kom je niet verder en verander je niks aan wat je gedaan hebt of niet. Uiteindelijk heb je er alleen jezelf mee, vergeef jezelf. Het is goed zo. Je bent geen slecht(er) persoon hierdoor.
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Bovenaan