Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Zojuist werd in een programma geattendeerd op het bestaan van het boek "Geweldloos communiceren, hoe doe je dat?" van Marshall B. Rosenberg waarin op inzichtelijke wijze richtlijnen gegeven worden die kunnen helpen om miscommunicatie te voorkomen en helder zonder bijbedoelingen te communiceren. Hoe vaak denk je te weten wat een ander bedoelt en blijft onbesproken wat er echt aan de hand is? Hiermee maak je het speelveld weer overzichtelijk.

Het boek legt uit hoe je kunt communiceren en tegelijk aan de wederzijdse behoeften kunt voldoen. De vraag achter de vraag wordt gezocht. Het kost denk ik geduld om op deze manier te communiceren maar het kan heel veel opleveren in alle mogelijke soorten relaties, zowel professioneel als privé als ook in een kort eenmalig gesprekje.

Het boek heeft veel positieve recensies.

1567079260187.png
 
U

User_479

Gast
Ik heb een cursus gehad in geweldloos communiceren, ook met betrekking op mijn werk:)
 

Rainbow

Bekend lid
Forum lid
Hebben jullie een voorbeeld van hoe dat eruit zou zien?
Ben wel nieuwsgierig.
Hoor er vaker mensen over.
 
U

User_479

Gast
Het gaat er om dat je bedenkt dat iedereen dingen doet vanuit een eigen behoefte. En we zijn snel gewend te oordelen of er iets van te vinden en dat ook zo te benoemen.
Als er dan iets is bijvoorbeeld op de werkvloer dan observeer je eerst wat je waarneemt zonder gevoel.
Daarna kijk je wat het in je gevoel doet.
En ontleed je de behoefte.
En dan maak je het concreet.

Bijvoorbeeld irritatie omdat collega vroeg weg is.
Dan neem je waar ik ben aanhet werk, collega is weg, er moet nog opgeruimd worden.
Zonder eerst boos te worden, iets te vinden. Of denken te weten waarom.

Dan kijk je naar je gevoel. Maar als je dit bespreekt doe je het niet vanuit een oordeel maar vanuit jezelf. Ik voel me rot want ik moest opruimen en voelde me alleen.

Dan kijk je naar je behoefte, en soms is die anders dan je dacht. Voelde je je niet alleen maar voelde je een falen.omdat jij behoefte hebt eens eerder weg te gaan omdat je moe was. En dat niet regelde.
En tot slot maak je het concreet, geen verwijten, gewoon een oplossing, zullen we van de week samen ruimen.of ik ga volgende week eerder weg bijvoorbeeld.
En merendeel zal het zo gaan van jeetje, jij altijd, en je doet t hierom of daarom, en zoek t uit, ik pik dit niet. Of wel vriendelijker maar nog steeds met jouw vinden en weten erin waarom die ander het doet.
 
Laatst bewerkt door een moderator:
U

User_479

Gast
Ik ook niet, het was denk ook niet zo een goed voorbeeld. Want geweldloos is bijvoorbeeld ook dat je niet vervalt in jahoor die collega is weer eerder weg, vast hierom, hij loopt de kantjes eraf, je kent de behoefte van die persoon niet. Dus je maakt je daar dan los van door die stappen. Het is bijvoorbeeld ook bij een boze doktersassistente of familielid of wat ook.
Ik communiceer soms niet geweldloos, ik trek soms meteen mijn mond open en formuleer het niet volgens deze stappen. Soms wel. Maar ik vul soms onbewust in voor de ander. Niet perse aggresief maar toch invullend en dat is niet geweldloos.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Het heeft ook te maken met in een gesprek oordelen te verbinden aan uitspraken of aan terechtwijzingen. Dit kan ook op een andere manier waarbij mensen in de waarde worden gehouden en daardoor de weg naar ontspannen begrip mogelijk blijft. Het is mensen eigen om eerst de (mogelijke) verwijten te horen en dan pas te gaan luisteren naar wat er in feite gezegd werd.
Door niet met vingerwijzingen te komen, maar vanuit een neutraal standpunt het "probleem" ter sprake te brengen zal iemand eerder open staan voor de inhoud en krijgt die persoon zelf de ruimte constructief bij te dragen. De motivatie hiervoor zal dan waarschijnlijk ook groter zijn.
 
U

User_479

Gast
Het komt er op neer dat er bijna niemand geweldloos communiceert. We denken allemaal weleens elkaars behoeftes te kennen. Of gaan in gevoel op zonder eerst daar los van te waarnemen. Of hebben onze eigen behoefte niet terug geanalyseerd. En bijna niemand geeft het eigen gevoel weer op die manier alleen vanuit zichzelf, de ander wordt daar vaak in genoemd, omdat het vaak ook de reden is van het ontstane gevoel. Het zo bespreekbaar maken doet bijna niemand.
 

Rainbow

Bekend lid
Forum lid
Ik loop altijd weg als mensen raar gaan doen en verwijtend praten. Dan denk ik ja doei, ik wacht wel tot je normaal kunt doen.
Een enkele keer ben ik zelf boos en overtuigd te denken te weten hoe het zit, maar slik dit dan meestal in. Heeft toch weinig zin om dat te uiten, iemand moet dat zelf doen. Maar soms kan ik het niet laten en dat zal dan wel niet geweldloos communiceren zijn.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Ah zo, ik maak dat niet zo vaak mee geloof ik, agressieve communicatie.
Je voorbeeld onlangs met de dierenarts is een dergelijk voorbeeld waarbij het op verschillende manieren kan uitpakken. Voor hen maar ook voor jezelf wat het met je emotie doet en hoe je het gesprek met voldoening kunt afronden. Door aan te geven wat je dan stoorde en wat voor gevolgen het mogelijk voor je had heeft wel degelijk zin, want in de toekomst zou iets vergelijkbaars zich kunnen herhalen en daar zit je ook niet op te wachten. Zij moeten er zelf inderdaad iets mee doen, dat is niet jouw taak, maar het schept wel een opening.
 
U

User_479

Gast
Het is niet zozeer verwijtend praten. Dat is een uiterste Zelfs in de rustigste begrijpenste mensen zit geen geweldloze communicatie. Ik denk zelfs als ik het hier op het forum bekijk we volgens die theorie er niemand is die het goed doet volgens die theorie.
 

Silver

Bekend lid
Forum lid
Het aparte is, ik heb eigenlijk heel veel begrip, maar deze ochtend achter het stuur reed ik achter iemand aan, die op de linker baan enkele seconden de tijd nam om te gaan rijden toen het licht op groen sprong en vervolgens op de linker baan 35 begon te teuten en ik riep iets in de trant van " 'tjesus, trut gaan we nog rijden"
en natuurlijk kon ze dat niet horen, maar ik stond wel van mijzelf te kijken, daar ging ik dan met al mijn spirituele inzichten en "nergens iets van vinden" theorie.
Bepaald niet geweldloos, zou ik denken.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Klopt, het begint al bij verwijtend denken. Maar het zegt dan iets over onszelf en niet over die ander.
 
U

User_479

Gast
Het begint al bij het vormgeven van een zin. die niet eens verwijtend bedoeld hoeft te zijn en misschien zelfs lief bedoeld is.
De theorie is niet perse voor botte mensen jet veel verwijten maar ook voor de lieverds die denken dat ze goed communiceren en geen kwaad in de zin hebben. Het is meer onbewust dit stukje,dan echt verwijtend, daarvoor zijn er andere cursussen.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Ik geef daarom vaak mee om vanuit jezelf te praten en niet voor een ander te praten, zoals "Ik vind het naar als je ..., want ..." en niet "Ja, maar jij begrijpt ook niet als ..." Door vanuit jezelf te spreken hou je het gesprek open en voelt een ander zich niet verweten of mogelijk verweten.
 
U

User_479

Gast
Ik heb er wel dingen uit opgestoken maar verder heb ik ook zoiets communiceer lekker. Wees jezelf. Ik wil niet over elke zin nadenken. Je zult het je op den duur eigen maken maar als je over het algemeen je bedenkt dat een ander een ander perspectief heeft en je gedraagt je gewoon metendeel fijn in communicatie is het wat mij betreft prima.
 
U

User_479

Gast
Het aparte is, ik heb eigenlijk heel veel begrip, maar deze ochtend achter het stuur reed ik achter iemand aan, die op de linker baan enkele seconden de tijd nam om te gaan rijden toen het licht op groen sprong en vervolgens op de linker baan 35 begon te teuten en ik riep iets in de trant van " 'tjesus, trut gaan we nog rijden"
en natuurlijk kon ze dat niet horen, maar ik stond wel van mijzelf te kijken, daar ging ik dan met al mijn spirituele inzichten en "nergens iets van vinden" theorie.
Bepaald niet geweldloos, zou ik denken.

Ik vind daar niks mee, het hoorde bij dat moment en wil niet zeggen dat je dan van haar wat vindt. Soms reageert je gevoel even zo en daar ben je mens, voor, dat is juist spiritueel. Het weten dat we mens zijn. Ze hoorde het niet..
We kunnen moeilijk steeds met n boekie gaan zitten hoe het hoort, het onszelf eigen maken en dan aan onszelf voorbij gaan.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Ik heb er wel dingen uit opgestoken maar verder heb ik ook zoiets communiceer lekker. Wees jezelf. Ik wil niet over elke zin nadenken. Je zult het je op den duur eigen maken maar als je over het algemeen je bedenkt dat een ander een ander perspectief heeft en je gedraagt je gewoon metendeel fijn in communicatie is het wat mij betreft prima.
Dat ben ik met je eens. Maar het boek is uiteraard bedoeld voor mensen die merken dat zij vaker in communicatie met anderen struikelen of er niet in slagen hun boodschap over te brengen en het gevoel hebben steeds tegen muren aan te lopen. Dan kan het boek een helpende hand zijn om jezelf te leren op een andere manier te communiceren waardoor je doel uiteindelijk mogelijk wel gehaald wordt.
 
Bovenaan