U

User_479

Gast
Wat ik wel apart vind is dat wij normaal op het werk, heel weinig zieke collegas hebben, eigenlijk nooit griep of verkoudheden en alles. Al jaren niet. Ik zelf ook niet, vrijwel nooit verkouden.
En nu raakt de een na de ander ziek. Zullen we dan nu toch last van rare griep hebben? Is het misschien toch Corona?
Of zal het toch ook de gedachte aan zijn die zwakker maakt?
 

Rainbow

Bekend lid
Forum lid
Bij ons is weer helemaal niemand ziek... Vind ik eigenlijk ook vreemd. Ik heb echt flink moeten doorvragen in mijn omgeving voordat ik iemand vond die iemand met Corona kende.

Maar wel apart dat de een na de ander nu ziek wordt. Griepvirussen zijn ook enorm besmettelijk. Zou fijn zijn als we onszelf konden gaan testen. Dat haalt een hoop onzekerheid weg.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Wat dat betreft steken mensen soms apart in elkaar. Óf we hebben nergens last van (en hopen dat ook niet te krijgen en onderdrukken dat soms zelfs al mentaal) óf we voelen elk dingetje, prikkeltje, kriebeltje, krampje, temperatuursveranderingetje, zelfs als het er niets mee te maken heeft maar gewoon omdat we er veel aan denken (associatiegevoel). Maar wat het dan echt is ???
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Enkele weken geleden deed ik een suggestie om de kerstverlichting voor het raam weer tevoorschijn te halen en op die manier elkaar een hart onder de riem te steken en onze steun te betuigen aan iedereen. Ik had gezien op TV dat dit in Amerika werd opgepakt, maar dat het dan volledig werd gedaan. In het raam, of één enkele verlichting, lijkt mij voldoende signaal af te geven en vraagt dan ook niet teveel elektriciteit. Helaas ging niemand hierop in, misschien was ik te vroeg. Dus ik waag nogmaals een poging. Dit moet toch mogelijk zijn?

corona raamverlichting.png
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Gelijk in mijn programmering een herinnering ingesteld. Zo schakelt ie straks automatisch over. ;) Dank je!
 
U

User_479

Gast
Hier de eerste bekende op de ic. Best eng.
En ontzettend naar. Gezin mag er natuurlijk niet bij. Wat zul je dan bang zijn. Dan komt het best dichtbij.
 
U

User_479

Gast
Het is niet echt een hele dierbare van me, maar het komt dan echt heel dichtbij, als je mensen kent.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Je buren zie je nu ook amper. Zojuist, bij het weggooien van een vuilniszak in de kliko, hoorde mijn zoon van onze buurman, dat zijn broer (in een andere woonplaats) ook op de i.c. heeft gelegen en nu aan het revalideren is. Gelukkig is hij al weer wat aan de beterende hand maar had zomaar anders af kunnen lopen.
Dat zijn dan toch van die korte momentjes waarop je elkaar even hoort achter de schutting en toch een kort gesprekje kunt hebben.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Ik zat mij vanmiddag te bedenken: "Nu het zo stil is op straat en er in steeds meer steden wilde dieren worden gezien in de straten terwijl de mensen binnen blijven, zitten wij dan nu in een mensentuin en komen zij ons bekijken?"

 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Hele waardevolle tekst. Dank je wel Silver. Ik zal hem de komende dagen nog een aantal keren herlezen.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Dr. Phil raadt ons aan ons nu al te beginnen voor te bereiden voor als we straks wel weer naar buiten mogen want dit zal beslist veel impact hebben op hoe wij ons straks gaan bewegen en gedragen. Helaas is het alleen Engelstalig, maar het is wel heel nuttige informatie.
Eén ding is zeker, dit heeft meer invloed op ons (gehad) dan wij ooit voor mogelijk hielden, het leven gaat veranderen.

 
U

User_479

Gast
Ik kan dokter Phil even niet horen, want mijn boxen zijn stuk... ben wel benieuwd wat hij zegt.
Toch heb ik hier wel over nagedacht, wat zal anders zijn voor mij?
Ik had het er vandaag met mijn man over , en eigenlijk heb ik van de maatregelen niet zo heel erg veel last moet ik zeggen.
Ik ben niet iemand die echt van drukte houdt, ik ga niet graag naar evenementen, concerten, of festivals. Ik hou niet van mensen massa.
Ik vindt het wel eens leuk om de kroeg in te gaan, maar als dat niet kan, dan niet.
We bezoeken het zwembad wel eens, maar als dat niet kan, dan hoop ik dat als het rustig is, ik de zee in kan duiken van de zomer als er niet al te veel mensen zijn. Vorig jaar lagen we ook op het strand met weinig mensen, wij zoeken vaak de niet toeristische plekken op, zo een plek kan ik straks vast ook vinden.
De stad in en winkelen hoeft van mij ook niet zo.
De Supermarkt snel in en uit, vind ik geen probleem zoals het nu gaat.
Ik heb bepaalde mensen al een poos niet gezien, ook daar heb ik nu nog geen heel grote problemen mee, ze leven in mijn geest, en ik heb bij de meeste niet het idee dat ik ze al lang niet gezien heb.
Ik ben best bereidt om als ik naar het bos wil om dan heel vroeg in de ochtend te gaan, als er bijna niemand is. Vandaag heb ik midden op de dag gewandeld in het bos, en kwam ik twee mensen tegen onderweg, waarop ik even in de bermen gaan staan.
Ik heb van dit hele corona gebeuren wel een beetje de bibbers gehad dat ik het krijg , maar de maatregelen heb ik eigenlij nog niet als lastig ervaren.
Jullie?
 
Laatst bewerkt door een moderator:

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Ik ervaar het denk ik net als jij. Zeker van die vakanties is erg herkenbaar want we vermeden liefst de plekken waar heel veel toeristen kwam en eindigden liefst in een bergdorpje of zo met een kleine camping. Wilde je naar het strand dan was dat met een autoritje goed te doen, want we gingen toch niet elke dag. Ik hou ook niet van drukte en mij zul je niet snel op een festival of bij een concert vinden, slechts bij heel hoge uitzondering. Ik kan ze op één hand tellen.
Ik denk ook bij vakanties, als ik Hollanders wil zien dan kan ik beter thuis blijven. Ik ga naar een land om de cultuur te proeven en daar hoort die eigen taal ook bij, net als hun eigen gebruiken en die vind je niet als ze al bijgesteld zijn voor het toerisme.
Ook hier mijdt ik grote steden, hou zelfs niet eens van grote steden. Oké bepaalde cultuur dan wel, maar die kan ik ook op andere momenten bezoeken of anders opzoeken op het internet. Nee, geef mij maar het pure land, welk land ook.
Toen mijn zoon klein was bezochten we uiteraard wel soms bepaalde plekken, voor hem, en dan genoten wij ook wel hoor, maar verder ... nee.
Het is leuk om bepaalde mensen weer eens te spreken of te zien, maar het is voor mij geen moeten.
Met je wandeling in de vroege ochtend breng jij mij terug naar herinneringen aan dauwtrappen te paard door het bos ... zaááálig, zo alles in je op kunnen nemen.
Ik blijf ook voorzichtig, maar heb tot nu toe ook niet echt veel vervelends ervaren van de maatregelen. Ik lees meer over wat er mis gaat dan dat ik het zelf ondervind.
 

Silver

Bekend lid
Forum lid
Ik ging gisteren een vuurstokje kopen voor een neefje dat jarig is. Ik kwam dus bij een campingzaak en daar kwam ik in een tafereel terecht zoals je vroeger in de tv programma "Are you being served?"
Als je binnenkomt staat er een beleefde juffrouw achter een anderhalve meter brede tafel, die je met een brede glimlach verzoekt om je handen te ontsmetten, hetgeen ik natuurlijk doe. Dan vertel ik dat ik voor een tienjarig jongetje een vuurstaafje wil kopen, deze boodschap werd naar boven doorgegeven en boven werd ik opgevangen door een andere medewerker die mij keurig op anderhalve meter afstand naar het juiste schap bracht.
Echt ik vond het een bijzondere ervaring.
De wereld wordt steeds beleefder en daarbovenop geven we elkaar allemaal de ruimte.
als dat geen vooruitgang is??????
Het verschil met "Are you being served?" was alleen dat de beleefde ontvangst juffrouw ook gewoon mens was en spontaan zei: "Wat een leuk cadeau".
 
Bovenaan